Zondag 29/11/2020

Maakt Macron een einde aan straatprotest?

'De kans is groot dat Frankrijk over vijf jaar Europa's nieuwe krachtcentrale is', schreef The Wall Street Journal deze week. 'Europa's redder', kopte The Economist op de voorpagina bij een illustratie van Emmanuel Macron die over water loopt. De president heeft veel krediet.

Niet zo heel lang geleden noemde The Economist Frankrijk nog 'de tikkende tijdbom in het hart van Europa'. Een hopeloos conservatief land dat Europa dreigde mee te sleuren in zijn val. Maar het is afgelopen met French bashing. De reden: Emmanuel Macron, de jonge president die Frankrijk belooft te hervormen. Zondag zal zijn beweging La République en Marche (LRM) waarschijnlijk een monsterzege halen in de tweede ronde van de parlementsverkiezingen. Volgens een peiling zou LRM 440 tot 470 van de 577 zetels in de Assemblée Nationale behalen.

Daarmee krijgt Macron van de Franse kiezers een groot mandaat voor zijn hervormingsagenda. Hij zal het nieuwe parlement meteen toestemming vragen om per decreet de arbeidsmarkt te liberaliseren. Zo kan hij snel maatregelen nemen die pas achteraf door het parlement hoeven te worden goedgekeurd. Het verschil met zijn voorganger François Hollande is enorm. Die wist pas na jaren aarzelen een aantal bescheiden hervormingen door te voeren.

Emmanuel Macron heeft campagne gevoerd voor een liberaal programma en is daarvoor beloond door de kiezers. In zijn eerste maand als president maakte hij een sterke indruk. Daardoor is de sfeer in Frankrijk veranderd. Veel kiezers vinden dat de president een kans moet krijgen, nadat de gevestigde partijen decennialang opzichtig hebben gefaald. Waarschijnlijk zal LRM districten winnen die sinds mensenheugenis in handen waren van de Republikeinen of hun voorgangers, zoals de deftige beaux quartiers van Parijs of de chique voorsteden ten westen van de hoofdstad.

Verder dan Hollande

Anders dan Hollande zal Macron weinig last hebben van de Assemblée Nationale. Niet alleen kan hij straks beschikken over een grote meerderheid, de fractie van LRM bestaat voor de helft uit onervaren 'burgerkandidaten' die hun zetel aan Macron te danken hebben. Tevoren voorspelden veel politicologen een parlement zonder meerderheid voor de president, maar het is een parlement zonder oppositie geworden.

Macron wil aanzienlijk verdergaan dan Hollande destijds. Hollande wilde dat het overleg over arbeidstijden zo veel mogelijk per bedrijf zou worden gevoerd, en niet per branche. Daarmee zou de macht van de vakbonden op centraal niveau worden gebroken. Macron wil dat de onderhandelingen over álle arbeidsvoorwaarden zo veel mogelijk op bedrijfsniveau worden gevoerd. Bovendien wil hij de ontslagvergoeding aan een maximum binden, een voorstel dat Hollande destijds weer introk.

In theorie zou het land daarom moeten ontploffen, maar de krachtsverhoudingen liggen heel anders dan vorig jaar. De straat lijkt minder machtig dan vroeger. De demonstraties tegen de arbeidswet van Hollande trokken op hun hoogtepunt zo'n 400.000 deelnemers, veel minder dan het miljoen dat in 2010 demonstreerde tegen de verhoging van de pensioenleeftijd onder Sarkozy.

De positie van de president is daarentegen versterkt. Macron begint met een stevig mandaat van de kiezers. "De vakbonden kunnen moeilijk bestrijden wat via de stembus is goedgekeurd", vat Le Figaro het treffend samen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234