Zaterdag 27/11/2021

Lunch zonder poespas

De kaart is niet erg uitgebreid, maar bevat meer dan genoeg interessant klinkende suggesties

Ik had een hoofd vol lettersoep. Kent u dat gevoel, net geen koorts maar zwaar verkouden, onrustig slapen en daardoor steeds maar woorden en letters die over elkaar buitelen onder je schedelpan tot je 's morgens opstaat met het gevoel dat je hersenen 's nachts door een foodprocessor zijn gehaald. Zo voelde ik me vorige week toen ik me naar Antwerpen begaf voor een afspraak in restaurant Bernardin. Het is gelukkig een heel rustige plaats, dat was ook nodig, er was namelijk een serieus werkgesprek gepland. Wat mij niet belet om tussen de bedrijven door mijn taak van Proefkonijn op me te nemen, zij het met wat minder accurate cijfers en letters dan gewoonlijk. Een hoofd... weet u.

Bernardin ligt in de schaduw van de Sint-Jacobskerk en was vroeger het sympathieke restaurant Hungry Henrietta. Henrietta deed een verjongingskuur en verhuisde, Bernard Lescrinier en Stephanie De Schrijver namen hun intrek in het mooie rijhuis. Ze zetten meteen het interieur naar hun hand. Dat is nu heel helder en licht, met een grijze betonnen vloer, grijsgeverfde muren en houten lambrizeringen, zwarte lederen stoelen en witte linnen tafellopers. Er staan geen uitbundige boeketten, er hangen geen Vlaamse oude meesters aan de muren en er staan geen waxinelichtjes op de tafels. De rustige eenvoud van het interieur is er enkel als ondersteuning van de keuken. Aan het einde van de eetzaal heb je uitzicht op de open keuken en op de tuin ernaast, waar het in de zomer zalig zitten is, in de schaduw van de stompe kerktoren.

Bernard Lescrinier heeft een stevige staat van dienst. Hij afficheert trots dat hij aan de hotelschool van Koksijde afstudeerde en hij werkte in toprestaurants zoals de Karmeliet in Brugge en Le Gavroche in Londen. Net voor het echtpaar zijn intrek nam in Bernardin, was Bernard vier jaar souschef geweest in de drukbeklante brasserie Margaux in Berchem.

Het is herfstvakantie, de straten van Antwerpen liggen er opvallend rustig bij en ook in het restaurant zijn er slechts twee tafels bezet. We hebben dus alle keuze en gaan dicht bij het (ondoorschijnende) raam zitten. De ober brengt een kaart die niet erg uitgebreid is, maar die meer dan genoeg interessant klinkende suggesties bevat. Er is ook een lunch, zo wordt ons verteld, die vandaag bestaat uit een slaatje van rauwe tonijn met guacamole, gevolgd door rog met groenten en als toetje banaanbeignets. En er is een apart kaartje met enkele klassieke wildgerechten. We bestellen een glas witte Chileense huiswijn om het denken te vergemakkelijken en we krijgen er twee luchtige bladerdeegstengels bij, en blokjes perskop met graanmosterd.

De kaart fietst behendig tussen klassiek en avontuurlijk door. Bij de voorgerechten zie ik een variant op garnaalkroketten, namelijk fondant van grijze garnalen met fijngesneden spinazie, of een wat gewaagdere tartaar van in blokjes gesneden filet d'Anvers en tonijn, met basilicumolie en balsamicoazijn. Voor de liefhebbers is er terrine van ganzenlever op drie wijzen. Bij de hoofdgerechten valt een vaste waarde op, ossenhaas met bearnaise en frieten, een moderne versie van een huiselijk gerecht, gebakken kabeljauw op aardappelpuree met ovengedroogde tomaten, gegrilde tarbot met spekjes, of tagliatelli met gebakken kippenreepjes en paddestoelen.

Mijn gezelschap onthult me dat hij een grote rogliefhebber is, en mij sprak het lunchmenu ook wel aan, dus is onze keuze snel gemaakt. Voor de witte wijn zijn we beiden geïntrigeerd door een Israëlische gewürztraminer, maar na overleg met de ober, die ons wijst op de mosterdsaus bij de vis, volgen we zijn advies en kiezen een Zuid-Afrikaanse chardonnay van Laibach, hoewel we elkaar daarna bekennen dat we eigenlijk geen chardonnay- noch monocépage-fans zijn. De strogele wijn stelt niet teleur.

Het voorgerecht is een fraai bordje van enkele dikke sneetjes tonijn, binnenin rauw, alleen aan de randen even geschroeid, met een lepeltje pittig aangemaakte avocadopuree en een elegant toefje kervel met groentechips. Mevrouw komt even dag zeggen, maar verdwijnt weer snel, want de vier maanden oude baby heeft ook al winterse soep in zijn hoofd, zij het wellicht met minder letters dan de mijne.

De ober, die mooi getimed de glazen bijvult, staat al klaar met het hoofdgerecht: een gestapelde Italiaanse driekleur van bladspinazie (onder), van de graten ontdane rog en ovengedroogde tomaten, enkele gebakken aardappeltjes eromheen en een licht mosterdsausje erbij. Perfect voor een lunch. Rog, zo zeggen wij, is een wat miskende vis, maar ook een moeilijke vis. Hij moet kraakvers zijn of niet zijn. Deze is vers, en aangenaam gecombineerd.

Tijd voor de afronding. We krijgen de dessertkaart, want de bananenbeignets zijn slechts een voorstel, geen verplichting. Mijn tafelgenoot, die een sweet tooth heeft, kijkt er al naar uit, ik ga voor een lekker ouderwetse café glacé, die veel luchtiger en speelser is dan die ouderwetse.

Aan de muur hangt, ingelijst, een gedicht van Daan Zonderland. Lettersoep, heet het.

Bernardin

Sint-Jacobsstraat 17

2000 Antwerpen

Tel. 03/213.07.00

Zakenlunch 25 euro

Zaterdagmiddag, zondag en maandag gesloten

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234