Maandag 18/10/2021

Luisteren, zich verwonderen en nog eens luisteren

Klassiek l Muntorkest brengt eerbetoon aan Boesmans HHHH

Rudy Tambuyser

Het Muntorkest was zaterdagavond te gast bij Ars Musica en Bozar. Belangrijkste toedracht was de uitvoering van het vioolconcerto van Philippe Boesmans, de huiscomponist van de Munt die naar aanleiding van zijn zeventigste verjaardag dit jaar een van de centrale figuren is van Ars Musica.

Het werd een mooi feestje. Voor een zeventigjarige componist, jong van hart, moet het fijn zijn vast te stellen dat zijn muziek naast die van een grote voorganger en twee begaafde jongmensen gedijt, zelfs haar topvorm bereikt. Er waren dan ook nogal wat beste benen voorgezet. Boesmans vioolconcerto is eigenlijk een reflectie op het genre concerto zelf. Niet ironisch, zoals men vandaag kan verwachten en zoals de jonge Emanuele Casale zijn voorts zeer vakkundige 6 per orchestra opvatte, maar liefdevol. Boesmans is net als Casale een symfonicus, beiden houden van de orkestrale esthetica, maar Casale (°1974) moet die liefde relativeren. Zijn tijd vergt dat, toch?

De strijd die een concerto altijd kenmerkt, wordt hier niet alleen door solist - een schitterende Tatiana Samouil, concertmeester van de Munt - en orkest maar ook door chromatiek en diatoniek, zeg maar de ambiguïteit en de duidelijkheid uitgevochten. Dat draaiboek staat Boesmans toe op het eerste gezicht gratuite virtuositeit en onmogelijke eisen wat het samenspel betreft toch organisch te verwerken. Als protagonisten. Heer en meester over dit kluwen was Kazushi Ono, ondanks zijn duidelijke wil geruisloos en zelfs onzichtbaar te willen zijn een bijzonder doeltreffende gids voor zijn orkest.

Het was overigens Ono zelf, samen met fluitist Carlos Bruneel, die Fabrizio Cassol, saxofonist bij Aka Moon en artiest in residentie bij de Munt, inspireerde voor Motions in Emotion, zijn orkestwerk dat zaterdag in première ging. Het werk is duidelijk geschreven door een estheet, laat een lyrische jazztraditie hand in hand lopen met ritmische spitsvondigheid. Alleen leek Cassol, gemeten aan zijn escapades in de jazz, nog behoorlijk geïntimideerd door het orkestapparaat waaraan hij zijn wil mocht opleggen.

Tenslotte 'Ulisse Suite A' van Dallapiccola. Sopraan Talar Dekrmanjian en bariton Dietrich Henschel waren terecht enigszins vertwijfeld bij al dat indrukwekkends. Het werk draagt het toepasselijke motto 'kijken, zich verwonderen en nog eens kijken'. We hebben nog maar zelden zo'n overtuigend pleidooi gehoord om Dallapiccola vanuit de talrijke boeken naar het podium te halen. Een prachtige avond.

Waar en wanneer Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, zaterdag 18 maart

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234