Vrijdag 13/12/2019

Lucy junior in the Sky

De Netflix-jeugdserie Beat Bugs is gebaseerd op nummers van The Beatles. Hoe kreeg een onbekende tv-producent - als eerste persoon ooit - de rechten van hun muziek?

Josh Wakely kan zich nog goed herinneren dat hij als klein jongetje, thuis in een Australisch arbeidersstadje, op zijn rug op het tapijt lag en naar The Beatles luisterde. Hij droomde weg bij de beeldende teksten van 'Yellow Submarine' of 'Lucy in the Sky with Diamonds'. Hij vroeg zich af hoe het zou zijn om te verdwalen in 'Strawberry Fields Forever'. En wie zou Eleanor Rigby zijn? In zijn hoofd ontstond een universum van Beatles-liedjes. En dat universum heeft hem nooit meer losgelaten.

Nu - Wakely is inmiddels dertiger, tv-producent en vader - heeft hij dat universum eindelijk kunnen creëren in de geanimeerde kinderserie Beat Bugs, nu te zien op Netflix. Hij koos 26 Beatles-liedjes die stuk voor stuk de basis vormen voor een elf minuten durende aflevering over een groep bevriende insecten in een dichtbegroeide tuin.

De songteksten, gezongen door popsterren als Eddie Vedder, Pink en Robbie Williams, dicteren de verhaallijnen en belanden soms letterlijk in de dialogen, zoals in de eerste aflevering 'Help'. "I thought you never needed anybody's help in any way", zegt Kumi, een lieveheersbeestje. "I'm sorry," zegt Jay, "but those days are gone, and now I've changed my mind."

Hoewel de insecten uit de titel strikt genomen niets met The Beatles te maken hebben, maken ze tamelijk letterlijk mee wat er in Beatles-liedjes wordt gezongen. Zo gaan de bugs in aflevering twee op zoek naar libel Lucy, met haar caleidoscopische ogen. Zangeres Pink zingt hoe ze Lucy moeten vinden: "Follow her down to a bridge by a fountain, where rocking horse people eat marshmallow pies, everyone smiles as you drift past the flowers, that grow so incredibly high." Alles wordt letterlijk uitgebeeld - in een stijl vergelijkbaar met de Pixar-films - zoals John Lennon het omschreef (eventuele psychedelische lsd-verwijzingen worden ondertussen uiteraard genegeerd).

9 miljoen euro

Sommige televisiemakers laten zich inspireren door een boek, een historische gebeurtenis of een mythe, maar Wakely heeft een inspiratiebron gekozen die tot voor kort als onbereikbaar werd beschouwd: het complete oeuvre van The Beatles. Als eerste persoon ooit heeft hij de rechten verworven om alle liedjes van de bekendste en misschien wel beste band aller tijden te coveren en te gebruiken. Hoe is dat Wakely gelukt?

"Niet met mijn charme in ieder geval", zegt de 35-jarige scenarist en producent. "Het was hard onderhandelen. Maar uiteindelijk wist ik ze te overtuigen hoe mooi het zou zijn als deze serie het werk van The Beatles introduceert bij een nieuwe generatie. De kracht van dat idee gaf ten slotte de doorslag."

Wakely begon vijf jaar geleden te schrijven aan het script zonder te weten of hij ooit de licentie zou krijgen. Hij was een onbeduidende figuur in de tv- en muziekindustrie en de meeste kenners gaven hem dan ook weinig kans. Toen hij van het Australische Newcastle naar Los Angeles verhuisde, vertelde hij iedereen die hij tegenkwam over zijn idee, zodat alle insiders in Hollywood na verloop van tijd wisten hoe enthousiast en vastberaden Wakely was.

Bij het eerste gesprek met Sony, dat de rechten beheert, zei een bestuurder dat het een mooi idee was om de muziek door te geven aan volgende generaties, maar dat hij de rechten nooit zou krijgen. Toch begonnen even later de onderhandelingen, een proces dat anderhalf jaar lang een fulltimebaan voor hem was, zegt Wakely. De zak geld die ertegenover werd gesteld zal ook overtuigend geweest zijn: volgens The Wall Street Journal is er door Netflix zo'n 10 miljoen dollar (9 miljoen euro) betaald voor de rechten.

"Ik heb ze!", zei Wakely verheugd tegen zijn vrouw toen het hem gelukt was. "Nu moet ik Eddie Vedder (zanger van de band Pearl Jam, red.) strikken om 'Magical Mystery Tour' te zingen." Dat was vanaf het begin zijn idee: op een whiteboard had hij vier jaar eerder precies opgeschreven wie welk Beatles-liedje moest zingen. Hij stuurde Vedder een handgeschreven brief en hoorde twee maanden niets. Tot hij op een dag met vijf stemacteurs in de studio stond en gebeld werd door een nummer uit Seattle. "Hi Josh, it's Eddie Vedder", hoorde hij een zware stem zeggen, die hij onmiddellijk herkende. Vedder had een deel van een aflevering gezien en was enthousiast. "It has such heart, Josh."

De ene na de andere bekende artiest wist Wakely vervolgens te strikken: Robbie Williams ('Good Day Sunshine'), Chris Cornell ('Drive My Car'), Rod Stewart ('Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band'), The Shins ('The Word'), Sia ('Black Bird') en Aloe Blacc ('Rain'). Het lijkt erop dat Wakely vooral zijn eigen lievelingsartiesten heeft gevraagd en niet de favoriete popsterren van kinderen van nu. Maar dat verhinderde niet dat zijn eigen zoontje van drie op een gegeven moment riep: "I want to see 'Beat Bugs' again!" Waarna hij door de kamer danste en 'I Am the Walrus' zong.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234