Vrijdag 07/08/2020

Lou Roman I, koning der variétéartiesten

Vlaanderens bekendste orkestleider Lou Roman (60) groeide op in de coulissen van Oud België, en bood ruggensteun aan sterren als Toots Thielemans en Julio Iglesias. Na veertig jaar dient zijn Lou Roman Band feestelijk gevierd. En de eeuwige adjudant uit de schaduw gehaald.

Hij vertelt het pas na enig aandringen, Lou Roman. Maar wel met fonkelende ogen. "Ja, ik ben eigenlijk best trots op wat ik gepresteerd heb. Het stelt misschien niet zo veel voor, maar het is toch leuk om te zien dat we nog altijd zo veel aandacht krijgen."

Van lokale en van nationale media. Van 't Schoon Verdiep, ook. Af te leiden uit de perkamenten oorkonde en de onaangetaste, met een groepsfoto gelardeerde chocoladetaart in Romans huiskamer. Van fans vooral, getuige de vele bedes om tickets die Roman de laatste dagen krijgt. Aanleiding: het verjaardagsconcert van de Lou Roman Band. Het achtkoppige orkest fungeerde anno 2012 als begeleidingsband van Frans Bauer en René Froger, maar bundelde de voorbije veertig jaar de krachten met zowat alle grote namen uit de variétéwereld. Met een indrukwekkende staat van dienst en een vlekkeloze reputatie wijd en zijd als gevolg.

Blijkt ook uit de line-up van het jubileumconcert dat de Antwerpse Roma vanavond op poten zet. René Froger, Nicole en Hugo, Paul Michiels. Uitverkocht. Al wekenlang. "Dat hadden we nooit gedacht", zegt Roman. "Zeker niet op een weekdag. Hadden we het geweten, dan konden we misschien zelfs de Elisabethzaal gevuld hebben." En toch. "Ik ben blij dat het in de Roma is: die zaal heeft iets magisch. Wist je dat ik er in '81 nog gespeeld heb, op de laatste avond voor ze moesten sluiten. Dat maakt het voor mij extra speciaal."

Centraal op de affiche: de Lou Roman Band. Uitzonderlijk. De eeuwige ruggensteun voor het voetlicht geplaatst. Eindelijk. "Tegenwoordig staat de naam van het orkest bijna nooit meer op de affiche. Ik vind dat jammer. Vroeger was het omgekeerd, nochtans. Dan stonden wij in het groot en de zangers in een hoekje. Maar ja, er is veel veranderd, nietwaar."

Altijd verlof of feest

Terug naar een willekeurige zaterdagavond eind jaren 50. François en Maria Rooman, volbloed Antwerpenaren trekken richting 'Oud België'. 'Den Ancienne Belgique' in de volksmond. Variététempel met brede waaier van vermaak: zangers, goochelaars, krachtpatsers en danseressen passeren de revue.

Voor de kleine Louis Rooman het nec plus ultra. "Ik ben echt in die showwereld opgegroeid. Mijn vader mocht na de show wel eens achter het podium komen, en stelde mij in de coulissen aan alle artiesten voor. Net als de jonge Peter Van den Begin, die daar ook rondliep. Toen ik een paar jaar geleden op tv naar zijn reeks Oud België keek, voelde het precies alsof ik naar mijn eigen jeugd keek. Fantastisch gewoon."

De kleine Rooman krijgt een accordeon, en wordt er prompt door betoverd. "Ik keek naar niets anders meer om. In het lager onderwijs lieten de leraars mij nog doen en mocht ik zelfs in de klas accordeon spelen, nadien werd dat toch wat moeilijker. Maar voor mij was het toen wel al duidelijk dat ik mij verder in muziek zou verdiepen." Op zijn veertiende schakelt Rooman op Hammondorgel over, en stelt hij een eigen orkest samen. Als na Yvonne Verbeeck en Gaston Berghmans ook Leo Martin van Roomans kunde overtuigd raken en diens begeleidingsband net dan de geest opnieuw in de fles stopt, is het lot vlug bezegeld.

Alras mag hij zingende kennissen als Jacques Raymond en Louis Neefs begeleiden. Louis Rooman wordt Lou Roman, tweewekelijkse proefperiode wordt inslaand succes. "In plaats van twee weken mocht ik plots de hele zomer mee op tournee. Ik was een jonge gast, maar het klikte direct goed met die oudere artiesten. Ik mocht de beste muzikanten boeken die ik wou, en voor ik het goed en wel besefte was de bal aan het rollen en zat ik arrangementen te schrijven voor de artiesten die ik als jonge gast op het podium zag blinken. Magisch gewoon. Ik ging toen trouwens ook dikwijls op mijn eentje naar Londen, en zag er op drie dagen tijd zes musicals."

De Lou Roman Band groeit uit tot veelgevraagd keurmerk. "Ik heb jaren gekend dat we elke dag speelden. Voor Halux onder meer, een bedrijf dat elke dag achthonderd senioren ophaalde en naar bijvoorbeeld de voorloper van de Carré bracht, waar ze een show met Gaston & Leo, Luc Appermont, Willy Sommers en wij konden zien. Vijf maanden lang, dertig dagen aan een stuk. En in de zomermaanden stonden we elke avond in Het Witte Paard in Blankenberge. Iedereen was daar altijd blij en gelukkig, want het was altijd verlof of feest. En wij mochten voor hen muziek maken. En dat vijfentwintig jaar lang!"

'Laat maar komen, Grietje'

Tot het kleine scherm toe. Op hun enige vrije dag, vrijdag, verkiezen Lou Roman en kompanen Medialaan boven zeedijk. Immers: van '89 tot ''93 gloriëren ze als huisorkest in Walters verjaardagsshow, het razend populaire vtm-spelprogramma waarin Walter Capiau jarigen nog vele mooie jaren wenste, pluchen dobbelstenen over het publiek liet donderen en te pas en te onpas Happy Birthdayliet inzetten. Met 'Laat maar komen, Grietje' als hefboom, en de Lou Roman Band als hoeksteen. Nog steeds. Want zeg 'Lou Roman Band' en krijg Walters verjaardagsshow haast automatisch als antwoord. Epitheton ornans kleurt Romans dag. "We krijgen nog dikwijls plezante opmerkingen over Walters verjaardagsshow. Maar dat soort showprogramma's bestaat tegenwoordig enkel nog in Frankrijk en Duitsland. Spijtig genoeg, want ook hier is daar volgens mij nog steeds veel nood aan."

Van Julio Iglesias over Gilbert Bécaud tot Toots Thielemans: het gamma artiesten dat Roman begeleidt waaiert breed uit. Ook de bezetting van de Lou Roman Band wijzigt, zij het sporadisch. "Mijn drummer is er net na de start bijgekomen, de rest speelt al zeker vijftien tot vijfentwintig jaar samen."

Meer dan orkest is de Lou Roman Band dan ook een veelgekleurde vriendengroep. Meer zelfs: "De Lou Roman Band is een familie. Wij hangen als een echte kliek aaneen. Volgende week gaan we bijvoorbeeld allemaal samen naar het optreden van René Froger in De toppers. Ik kijk daar nu al naar uit."

Elke familie heeft zijn draaischijf. Lou Roman: pianist en pater familias ineen. Blijkt ook tijdens het gesprek. Krijgt plots telefoon, van zijn boekingskantoor. Of ze zaterdag niet om kwart voor vijf in plaats van om acht uur in Kalken aanwezig kunnen zijn. "Al meer dan een jaar ligt die afspraak vast, en nu moet ik plots iedereen opbellen om hun zaterdag helemaal om te gooien. Maar als ik vraag om daar om drie uur te zijn, dan zullen zij daar om drie uur staan. Als ik iets vraag, doen mijn muzikanten het."

Boksen om te overleven

En of Roman het vraagt. Ongeveer vijftig keer per jaar. Het podium is dan ook Romans leefgebied. Veeleer dan de opnamestudio. "Vijftien jaar geleden hebben we eens een plaat opgenomen met instrumentale versies van Nederlandstalige hits. Dat verkocht toen heel goed. Maar sindsdien hebben wij enkel live gespeeld, nooit in een studio. Wij hebben bovendien de grote troef dat we intussen een zeer breed repertoire hebben opgebouwd. Als het moet spelen we Glenn Miller, maar anders spelen we ook hedendaagse muziek. Veel groepen die nu beginnen hebben een coverrepertoire van een uur, en dan moeten ze hopen dat het aanslaat bij het publiek. Wij kunnen gemakkelijk overschakelen, naargelang de sfeer in de zaal."

Maar toch. Weinig reden tot euforie, tegenwoordig. "Zoals wij schieten er eigenlijk geen orkesten meer over in België. Neen, de gouden tijden zijn voorbij. We mogen niet klagen, maar het is toch niet meer hetzelfde als vroeger. De laatste jaren moeten we echt boksen om te overleven."

Niet voorbij, alvast: de muzikale bloedlijn in de familie-Roman. "Mijn dochter gaat in de Roma straks een liedje meezingen." Popjazz volgt ze, de dochter. Begeesterd is ze, zegt de vader. Net als zijn vader, eigenlijk. "Die is intussen een stuk in de tachtig, maar komt nog elke keer kijken als ik ergens speel. Donderdag opnieuw, dan krijgt hij van mij de ereplaats."

"Maar ja jong, ik kijk met heimwee naar die gouden jaren terug. Maar ik hoop dat we het nog een tijdje kunnen uitzingen." Roman monstert de bodem van zijn koffiekop, lacht voorzichtig en fluistert: "Ik zou niet weten wat ik anders zou moeten doen. "

Veertig jaar Lou Roman Band, vanavond om 20u30 in De Roma in Borgerhout. Met onder anderen Nicole & Hugo, René Froger, Paul Michiels en Gunther Neefs als gasten. Tickets zijn uitverkocht.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234