Donderdag 15/04/2021

Lou Reed in uitverkochte AB: Liever lui dan Lou **

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

De ondertussen 70-jarige Lou Reed beloofde een carrière omvattende set maar diepte vooral songs op van Velvet Underground en Lulu, zijn jongste samenwerking met Metallica. Toch was het zijn solowerk dat enig soelaas bood tussen enkele missers die nu eens te danken waren aan een eentonig dravende band en dan weer het geneuzel van een ondertussen wel erg oud mannetje.

"Maar er staat wel zo'n vijftig jaar muziekgeschiedenis op het podium," counterde iemand het scepticisme tegenover het nieuws dat Lou Reed voor deze tour ook met een misplaatste gretigheid uit Lulu, zijn jongste samenwerking met Metallica, zou graaien. Dat hij er de laatste twintig jaar een zaak van heeft gemaakt luie platen af te wisselen met misselijkmakende samenwerkingen met John Zorn en Laurie Anderson lijkt iedereen in het aanschijn van deze avantgarde antiquair vergeten.

Nu goed, de eerlijkheid gebied ons te zeggen dat de songs uit Lulu live een pak draaglijker klonken dan op plaat. Mede door zijn erg jonge band zat er plots een haast aangename groove in opener 'Brandenbrug Gate' en klonk 'The View' beduidend minder belachelijk dan de versie die hij met Metallica op plaat pleurde.

Dat gezegd zijnde, ging de eentonigheid van die groove op den duur danig op de zenuwen werken. Wanneer Velvet Underground-songs 'Heroin' en 'I'm Waiting For The Man' door eenzelfde sludgy filter worden gedraaid als die Lulu songs, is er stront aan de knikker. Voeg daar nog aan toe dat, in tegenstelling tot enkele van zijn leeftijdsgenoten, de jaren allesbehalve mals zijn geweest voor Reed's stemtimbre en het geheel gaat al snel klinken als een soort hoekige en krakende artrockband die, mochten ze nu naar een platencontract gaan hengelen, met weinig meer dan een middenvinger de deur zou worden gewezen.

In tegenstelling tot die Velvet Underground - en Lulu-songs zorgde Reed's genadeloos toegeslagen 'oude mannetjes persona' er wél voor dat een ons voordien nog onbekende nieuwe insteek zijn weg zocht en vond in enkele van zijn solonummers. Het driedelige 'Street Hassle' deed zich te goed aan een zelf bedruipende rustieke epiek, 'Cremation' klonk hartgrondig doorleefd en bij 'Sad Song' zag je in een flits het genie van Berlin op het podium staan. Drie momenten om in een kadertje te hangen. In die mate zelfs dat het ertussen vallende 'Walk On The Wild Side' haast ongemerkt passeerde.

Maar met slechts drie songs die te onthouden zijn in een setlist van veertien nummers konden we niet anders dan de oude knakker met een onvoldoende terug naar New York te sturen. Reed was met zijn experimenten altijd zijn tijd ver vooruit. Maar de kans dat iemand ooit lof gaat zingen op Lulu en dit soort concerten lijkt onbestaande. Misschien wordt het tijd om met pensioen te gaan. Wat ons betreft heeft hij al meer dan genoeg bijgedragen aan die muziekgeschiedenis.

De Set
1 Brandenbrug Gate
2 Heroin
3 I'm Waiting For The Man
4 Senselessly Cruel
5 The View
6 Mistress Dread
7 Street Hassle
8 Cremation
9 Think It Over
10 Walk On The Wild Side
11 Sad Song
12 Junior Dad

Bis
13 Beginning To See The Light
14 Sweet Jane


Lou Reed's 'From VU to Lulu', gezien in AB op 15 juni


Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234