Woensdag 21/04/2021

LOTGENOTEN

Als je aan een dertienjarige Steven Van Herreweghe had gezegd dat hij ooit vrijwillig in Aalst zou komen wonen, had hij je vast zot verklaard. Maar na enkele omzwervingen is de presentator toch teruggekeerd naar zijn roots. En hij heeft de stad zelfs volledig in zijn hart gesloten.

Geboren in 1977 in Aalst.

Begon zijn mediacarrière als Ketnetwrapper en ging daarna aan de slag bij Studio Brussel.

Werd bij het grote publiek bekend toen hij in 2007 Slimste Mens ter Wereld werd.

Werkt sindsdien voornamelijk als presentator. Momenteel host hij voor de derde keer een seizoen van De Pappenheimers. Eerder was hij o.a. te zien in De laatste show, De jaren stillekes en Rasters.

Is papa van twee zoontjes, Flynn (2) en Lenni (4).

e bent momenteel te zien op VIER als presentator van De Pappenheimers. De quiz zit al aan zijn dertiende seizoen, hoe is het mogelijk om na al die tijd nog origineel uit de hoek te blijven komen? "Er is een pauze geweest van twee jaar, dus de goesting om er weer iets leuks van te maken was enorm groot. Zelf werk ik pas voor de derde keer mee, dus dat valt nog mee. Het laatste seizoen heeft Bart Cannaerts trouwens gepresenteerd. Ik ben heel blij dat ik nu opnieuw gevraagd ben. Het is altijd een uitdaging om goede vragen te vinden, maar iedereen helpt daarbij. De regel is dat elk verhaal in de krant waar we om moeten lachen, de moeite kan zijn om in het programma te verwerken."

Eerlijk, hoe spontaan zijn de grappen tijdens zo'n quiz?

"Ik heb altijd een paar mopjes in mijn zak zitten, dat ga ik niet ontkennen. Ik voel me zekerder als ik voorbereid aan de start kom. Maar de beste dingen gebeuren nog steeds op het moment zelf. Geen enkele voorbereide grap is zo goed als een spontane reactie. Daarom laat ik alles zoveel mogelijk op zijn beloop. Als de quiz toch dreigt stil te vallen, probeer ik de mensen mee te krijgen met mijn enthousiasme. De voorbereide moppen zijn enkel kogels in uiterste nood."

Op het scherm ben je één en al animo. Loop je in het gewone leven ook zo over van energie?

"Ik ben best energiek, ja. Op tv zet ik dat aspect nog iets meer in de verf, maar je ziet wel de authentieke Steven. Als je als presentator een rolletje zou spelen, val je toch door de mand. Ik heb altijd graag mensen geëntertaind, want ik voel me om een of andere reden snel verantwoordelijk voor de sfeer. Als ik ergens binnenkom en ik merk dat er iets niet snor zit, probeer ik er altijd een paar grappen tegenaan te gooien. Het geeft me heel veel voldoening als dat lukt."

Je bent vooral bekend als presentator, maar je hebt ook jarenlang theater gespeeld. Je maakte bijvoorbeeld deel uit van jeugdgezelschap BRONKS.

"Inderdaad! Sinds ik tv-werk ben beginnen te doen, is theater naar de achtergrond verschoven, wat eigenlijk best jammer is. Mijn vader heeft vroeger ook amateurtoneel gespeeld. Ik heb dat altijd geweldig gevonden, ik wist als kind al dat ik ooit hetzelfde zou doen. Entertainen. Maar ik was me er niet van bewust dat je daarvoor kon studeren. Tot ik op een dag hoorde dat er zoiets bestaat als de kunsthumaniora. Ik heb de oren van mijn ouders hun hoofd gezaagd om me daarvoor in te schrijven. Mijn moeder was een vroege believer, dus zij heeft geholpen om m'n vader te overtuigen. De school was tenslotte in Brussel."

Hoe ging je er dan naartoe?

"Zelf. Met de trein. Op mijn eentje. Vanaf mijn dertiende. Ik ben mijn ouders nog steeds enorm dankbaar dat ze me het vertrouwen hebben gegeven om die kans te grijpen, want er is toen een nieuwe wereld voor me opengegaan. Als tiener had ik eerlijk gezegd niet zo een goed gevoel bij Aalst. Ik had hier wel vrienden en ik zat op een toffe school, maar ik vond de stad te klein. Ik wou de wereld ontdekken.

Brussel was een ware openbaring, met plekken om uit te gaan, tal van culturele voorstellingen, de meest uiteenlopende mensen. Niet alleen qua nationaliteit, maar vooral op vlak van ambitie. In Aalst voelde ik me alleen in mijn dromen. Terwijl ik op de kunsthumaniora in Brussel omringd was door lotgenoten. Ik mocht er mezelf zijn, met al mijn gekke kanten. In de grootstad keek niemand daar vreemd van op."

In Aalst dost iedereen zich nochtans ook graag gek uit ter gelegenheid van carnaval.

"Carnaval is een hele mooie traditie. De beste eigenschap van Aalstenaars is dat ze veel zelfspot hebben. Ik ben ook zo. Ik vind dat je in het leven met alles moet kunnen lachen. Als je dat niet doet, wordt het heel zwaar. Met carnaval komt dat idee heel sterk naar boven. Net als de schoonheid van alle sociale klassen die even wegvallen. Alleen dan staat een rechter bij wijze van spreken naast een straatwerker aan de toog. Toch heb ik daar nooit fanatiek aan meegedaan. Ik ga wel eens een avondje mee feesten met vrienden, maar op dag twee ben ik veel te moe om me nog te smijten. Ik leef ook geen jaar naar carnaval toe, zoals veel inwoners. Al vind ik de stoet wel altijd de moeite, net als mijn kinderen. Maar als tiener vond ik er niets aan. Carnaval, dat hoefde voor mij niet. Eigenlijk was er heel weinig dat me toen met de stad bond, op mijn familie na. Daarom ben ik na mijn studies blijven plakken in Brussel, met een korte tussenstop in Leuven. Maar zeven jaar geleden ben ik toch terug hier beland. Want plots had ik een enorm gevoel van onbehagen. De hoofdstad werd me te druk. De chaos en de donkere kant die me vroeger zo aanspraken, voelden niet goed meer. Het vertrouwde Aalst was dus een vanzelfsprekende keuze."

beangstigend bekend

Was Aalst eigenlijk veel veranderd tijdens jouw afwezigheid?

"Absoluut niet. (lacht) Na mijn verhuis voelde alles erg familiaal aan. Enerzijds vond ik dat heel aangenaam, ik kende de stad nog steeds als mijn broekzak. Als ik een koffie ging drinken, kwam ik nog steeds steevast iemand tegen die ik kende. Als kind vond ik dat verschrikkelijk, maar nu zag ik daar de charme van in. Anderzijds vond ik het een beetje beangstigend dat Aalst zo weinig was veranderd. Hoe kon dat toch, andere steden evolueren toch enorm op zo'n lange periode? Maar sinds ik verhuisd ben, zie ik de stad voor mijn ogen wakker worden. Aalst is nu echt vertrokken."

Waaraan merk je dat?

"De stad bloeit gewoon enorm open. Je hebt hier steeds meer toffe koffiebars, leuke lunchplekken,

cafés, je kan hier goed winkelen. De grote, typische ketens in de hoofdstraten worden alsmaar minder populair en trekken naar de rand van de stad. Zo komt er plaats vrij voor nieuwe, hippe concepten. Die duiken ook op in de kleinere stegen, zoals de buurt rond het Sint-Jorisstraatje. Ik vind het een beetje jammer dat Aalst nog geen universiteit heeft, dat zou de toestroom van creativiteit nog meer vooruit stuwen. Maar zelfs nu merk ik dat steeds meer jonge mensen toch hun weg naar hier vinden. Tien jaar geleden was Aalst eerder een vergrijsde stad. Nu niet meer. Brussel en Gent zijn tenslotte onbetaalbaar geworden. In Aalst vallen de prijzen goed mee en de stad ligt er pal tussenin, dus beter bereikbaar kan het niet zijn."

Je hebt twee zoontjes, is Aalst ook een kindvriendelijke stad?

"Heel erg, ja. Er is absoluut geen tekort aan leuke initiatieven, kampen en workshops. Mijn kinderen zijn nog iets te jong om echte hobby's te hebben, de hobby is momenteel piraten. En Sesamstraat, lichtjes gepusht door mij. (lacht) Goede film en televisie vind ik belangrijk, ik neem mijn kinderen graag mee naar de cinema of naar voorstellingen. Onlangs hebben we nog samen naar de film Peanuts gekeken, heel tof om mijn jeugdsentiment door te geven aan de nieuwe generatie. Echt, lang leve de klungelige Charlie Brown en de voorzitter der dagdromers Snoopy.

Ik ben ook blij dat er in het Cultureel Centrum regelmatig leuke opvoeringen voor de jeugd worden georganiseerd. Want als kind heb je nog die enorme verwondering en fantasie. Hoe ouder je wordt, hoe meer die wegvalt. Door ons scholensysteem, door de hoge verwachtingen, door de prestatiedrang. Als ouder probeer ik zo veel en zo lang mogelijk die verwondering te voeden. Zodat mijn kinderen er nog lang van kunnen genieten."

"Fantastisch,

die zelfspot van de

Aalstenaars"

"Philimonius was een van de eerste koffiebars in de stad. In het begin merkte je dat velen een afwachtende houding aannamen, maar nu is de plek razend populair. Zowel de jeugd als de oudere dametjes komen hier graag. De koffie is hier perféct zoals hij moet zijn."

Philimonius, Louis D'Haeseleerstraat 8, 9300 Aalst. www.philimonius.be.

"Ik koop mijn kleren vaak bij Pastoor. Vraag me niet welke merken ze daar verkopen, ik weet niets van merken af! Maar de kleren zijn er anders dan bij een keten of een klassieke boetiek, iets meer opvallend en toch stijlvol. Voor dames zou ik Lilly à Paris aanraden. Een hele mooie winkel, zodra je er binnenkomt, waan je je even in Parijs."

Pastoor, Louis D'Haeseleerstraat 9, 9300 Aalst. www.pastoor-aalst.be.

Lilly à Paris, Meistraat 6, 9300 Aalst. www.lillyaparis.be.

"L'Histoire 32 springt er in Aalst echt uit wat restaurants betreft. Vind ik toch. Ik heb nog nergens zo lekker en betaalbaar gegeten als daar. De zaak wordt gerund door Laurence en Jason, een jong koppen, en zij doen dat met ontzettend veel passie. Je voelt dat zij echt voor L'Histoire 32 leven. Het restaurant is gevestigd in het pand waar Ken en Karel Mijn restaurant! hebben gewonnen in 2010, heel mooi."

L'Histoire 32, Molenstraat 52, 9300 Aalst. www.lhistoire32.be.

"Ik ga graag lopen in het Osbroek. Dat is een natuurgebied aan de rand van de stad, gigantisch groot, eigenlijk totaal niet in verhouding met Aalst zelf. Het is er ook prachtig om gewoon te gaan wandelen, al dan niet met de kinderen. De volgende keer dat je van Gent naar Brussel rijdt, of omgekeerd, moet je echt eens de afslag nemen om even te genieten van de rust en de frisse lucht."

Osbroek, Frans Blanckaertdreef, 9300 Aalst. www.natuurenbos.be/osbroek.

"Mijn favoriete plaat is zonder twijfel Appetite For Destruction van Guns N' Roses. Dat was de soundtrack van mijn jeugd. Paradise City heb ik ook grijsgedraaid, op onze platenspeler van Fisher Price. De groep is weer bij elkaar en toert deze zomer door de Verenigde Staten. Ik hoop dat het zal lukken om ze te zien!"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234