Zaterdag 31/10/2020

Concertrecensie

LNZNDRF in de Botanique: langs de Autobahn richting kosmos

LNZNDRF.Beeld Alex Vanhee

Klinkers hebben ze niet nodig, de heren van LNZNDRF, een groep die bestaat uit leden van The National en Beirut. Ook hun geluid is gestript van ballast, en die gewichtloosheid was nodig. Met hun klaterende krautrock hadden ze gisteren in de Botanique immers een ambitieuze bestemming gekozen: weg van de dampkring.

De leden van The National kunnen duidelijk een verzetje gebruiken: amper drie maanden nadat frontman Matt Berninger Brussel aandeed met zijn nevenproject El Vy, kwam de ritmetandem van de moedergroep, de broers Scott en Bryan Devendorf, langs in de aardig volgelopen Rotonde van de Botanique. LNZNDRF heet hun bandje, net als hun pas verschenen debuutalbum, maar u hoeft uw tong er niet over te breken. De groep, op plaat een trio, liet weten dat we ook gewoon Lanzendorf mogen zeggen, een samentrekking van de familienamen van de Devendorfs en van Ben Lanz, die u kunt kennen van bij Beirut.

Van die groep stond met Aaron Arntz nog een vierde man als versterking op het podium, maar van enige zigeuner- of folkdeuntjes hoorde je geen spoor. Dat er twee The National-leden meespeelden, bleek dan weer duidelijker, vooral in het catchy Beneath the Black Sea. Met zijn mompelzang en heldere gitaarlijn kon het doorgaan voor een outtake van die groep - het was alsof je even inzicht kreeg in de manier waarop, vanuit allerlei invloeden, destijds het geluid van The National is ontstaan.

"That was fun", zei bassist Scott Devendorf na die song, en daarmee vatte hij het idee achter LNZNDRF goed samen: opnieuw ongecompliceerd plezier vinden in de muziek, wars van grote verwachtingen en dito zalen. Zoals het ooit begon in de garage en het repetitiekot, toen ze aan de slag gingen met hun favoriete platen.

Die moeten in het geval van de Devendorf-broers vooral van Duitse makelij zijn geweest. Op Spotify stelden ze een playlist samen van hun inspiratiebronnen voor LNZNDRF, en die zegt genoeg: Neu, Can, Cluster, Harmonia, Faust, Klaus Schulze... Kraut- en spacerock, dus, en om het plaatje helemaal af te maken, speelde in de Rotonde vlak voor het concert nog Computer Love van Kraftwerk.

Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

De LNZNDRF'ers, alle vier gekleed in overall, hielden hun blik in Brussel dan wel vooral gericht op hun effectpedalen, knoppen en trommels, met hun hoofd zaten ze, net als hun Duitse voorbeelden uit de jaren zeventig, duidelijk een eind buiten de dampkring. Een retrospelletje van vier boys and their toys, dus, deze band? Toch niet helemaal: de elektronische onderlaag van hun songs klonk bepaald hedendaags, en ook een hoop recentere bands hadden hun invloeden doorgestraald. Zo begon de mechanische funk van Kind Things met het soort zompige groove waar Holy Fuck meester in is, en eindigde die song met een uitgerekte, minimalistische outro die je heimwee bezorgde naar de hoogdagen van LCD Soundsystem.

Het meezingbare Monument speelde dan weer met Mogwai-gitaartjes, synthfrivoliteiten op de wijze van Stereolab en Notwist-achtige melancholie, terwijl Mt. Storm met zijn ijlende zang, interstellaire gitaar, omhoogkringelende melodie en industriële dreunen wel een shoegaze-imitatie van een zonne-explosie leek. Op zulke momenten noteerden we in ons notitieboekje geen zinnen of woorden meer, maar alleen droedels van zonnen, manen, sterren, halo's en planetaire ringen.

Jammer alleen dat LNZNDRF zijn krautomzwervingen nooit echt tot het uiterste dreef - net wanneer we verwachtten te verdwijnen in een zwart gat, bleek de trip vaak weer voorbij. Zo bleven we, net als op hun album, iets te veel op onze honger zitten. Dat is eigenlijk vreemd als je weet dat de songs van hun debuutplaat juist zijn ontstaan uit lange jamsessies die nadien in een meer behapbare vorm zijn gegoten.

LNZNDRF viel in de Botanique op die manier een beetje tussen twee stoelen: niet zo hypnotiserend als bijvoorbeeld de Chileense geestesverwanten van Föllakzoid vorig jaar op Best Kept Secret Festival, en ook niet zo vernieuwend als het Gentse Stadt, dat erin slaagt experimenteel en far-out te klinken zoals de beste krautrock, maar dan wel binnen het bestek van een popsong.

Geen uitzinnige ruimtetrip dus, dit eerste Europese concert van LNZNDRF, maar wie zijn verkenning van de kosmos graag comfortabel heeft, steekt het best zijn duimpje op als deze heren nog eens langs de Autobahn passeren.

Beeld Alex Vanhee
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234