Zaterdag 08/05/2021

Liever een bospad dan de snelweg

Het Dominofestival van de Brusselse AB was nog niet uit zijn startblokken geschoten, of het leverde al een memorabel concert op. Het Antwerpse gezelschap Die Anarchistische Abendunterhaltung, voor mensen met een spraakgebrek kortweg DAAU, presenteerde dinsdag- en gisteravond met twee uitverkochte cluboptredens zijn nieuwe cd Life Transmission. De geestdriftige reacties van de toeschouwers logen er niet om: de geest van Bakoenin leeft.

Brussel / Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

De plaat waar het om ging, de derde al sinds het debuut van de Anarchisten in 1995, klinkt zo verrassend dat ze wellicht heel wat liefhebbers van het eerste uur op het verkeerde been zal zetten. Om te beginnen is het oorspronkelijke vierspan, door de komst van pianist Adrian Lenski en een livedrummer, nu aangezwollen tot een sextet, waardoor het groepsgeluid drastische veranderingen heeft ondergaan. Maar ook de experimenteerdrang van de muzikanten valt nauwelijks meer in te tomen: de fusiegedachte staat meer dan ooit in hun werk centraal en af en toe wordt zelfs schaamteloos naar de dansvloer gelonkt. "Dit is geen andere richting, maar een zijstraat", zeggen ze zelf. "Noem het een bewust verdwalen, omdat er op de snelweg nu eenmaal niet veel te beleven valt." Toch is het even wennen, want DAAU begon als een klein akoestisch kamerensemble, dat met behulp van viool, cello, accordeon en klarinet, de draad opnam die het Penguin Café Orchestra en de Michael Nyman Band hadden laten liggen. De groep absorbeerde zowel invloeden uit de klassieke muziek als uit Slavische volkswijsjes, maar speelde met de energie en de fysieke attaque van een pure rockband. Op hun tweede langspeler, We Need New Animals, stoeiden de Anarchisten voor het eerst met elektronica, dubreggae en jazz en introduceerden ze de stemmen van An Pierlé en de van Zap Mama bekende Angélique Willkie. Op Life Transmission gaan ze nog ettelijke stappen verder, zodat het de luisteraar minstens vijf tracks zal kosten voor hij van zijn initiële verbazing is bekomen.

Die Anarchistische Abendunterhaltung bestaat uit doe-het-zelvers die voortdurend hun muzikale en technische horizon verbreden. Zo hebben ze zich bijvoorbeeld net een hoop digitale apparatuur aangeschaft en hun repetitieruimte omgebouwd tot een opnamestudio. Klarinettist Han Stubbe heeft in een recordtempo drums en samples leren programmeren. De muziek van de heren klinkt vandaag dus ritmischer en elektronischer dan ooit. 'Mary Go Round', gezongen door de van Technotronic bekende Ya Kid K, houdt het midden tussen een rap- en r&b-nummer, terwijl het fantastische 'Piano Dub', met Angélique Willkie, ons recht uit een Jamaicaanse studio komt toegewaaid. Life Transmission is het resultaat van een ingrijpend leerproces: de muziek is gevarieerd en ongrijpbaar, laat zich moeilijk etiketteren en sticht vooral verwarring. Het is dan ook geen toeval dat de plaat lange tijd The Great Confusion als werktitel droeg: de groep laat zich dermate meeslepen in haar experimenteerdrang dat ze net iets te veel ideeën in één nummer probeert te stoppen. Thema's en motiefjes lopen elkaar voor de voeten en meer dan eens raakt de samenhang zoek.

Maar hoezeer we na beluistering van de cd ook door twijfels werden overmand, op het podium wisten de Anarchisten probleemloos te overtuigen. De bezieling waarmee de muzikanten hun instrumenten bespeelden en de gretigheid waarmee ze zich op hun materiaal stortten, werkte aanstekelijk en dwong respect af. Er werd sterk geopend met 'Voodoo Sim', waarin de nieuwe drummer zich meteen in gunstige zin deed opmerken, Adrian Lenski zijn klavier jazzy uitweidingen ontlokte en cello en klarinet een boeiende dialoog aangingen. In 'King of the Garlic' traden de broers Simon en Buni Lenski om beurten als zanger op de voorgrond en het even broeierige als opzwepende 'A Sin So Nasty' riep de sfeer op van oriëntaalse soeks. 'Freeze', een licht psychedelisch maar schetsmatig liedje waarin niet bijster veel gebeurde, gaf vooral aan dat Simon Lenski geen begenadigd zanger is.

Maar daarna kwam de gedrevenheid terug en speelde DAAU verhitte versies van 'Lampshade' en 'Life Transmission', verhaspelden ze vocoderstemmen met stukjes Balkan-folklore, minimal jazz en dub, goochelden ze met bruuske tempowisselingen en dionysische sferen, kortom: zetten ze de AB-club op zijn kop. Op een gegeven moment hanteerde Buni zijn viool zelfs als een ukelele en plukte Simon aan de cellosnaren alsof het een contrabas betrof. Een opwindende en coherente set dus, die bewijst dat anarchie nog altijd beter op een podium gedijt dan in een studio.

De cd Life Transmission van DAAU verschijnt

maandag bij Columbia/Sony.WIE: Die Anarchistische Abendunterhaltung WAAR EN WANNEER: AB-club Brussel, dinsdag 27 maart ONS OORDEEL: De bezieling waarmee de muzikanten hun instrumenten bespeelden en de gretigheid waarmee ze zich op hun materiaal stortten, werkte aanstekelijk en dwong respect af. Een memorabel concert.

Anarchie gedijt nog altijd beter op een podium dan in de studio

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234