Maandag 09/12/2019

Liever Ally McBeal

Het is een jeugdtrauma. Tijdens de lessen 'lichamelijke opvoeding' - het woord alleen al - moest je de meest banale lichaamshoudingen aannemen. Wie dik was - ik herinner me Dirk, een jongen in de klas die echt dik was - werd door de leraar belachelijk gemaakt. Hij moest over 'den bok' springen, maar knalde er telkens tegenaan. Maar hij zóu over dat ding springen. Tot het hem lukte, en hij pardoes met een brede boog over het apparaat kieperde en zijn arm brak. Hilariteit in de klas, want 'den dikke' had het weer eens verprutst. Ik heb de lessen lichamelijke opvoeding altijd ervaren als een cursus fascisme. Ranke Arische jongelingen, met gespierde, pezige lichamen kregen steevast hoge punten. Wie geen Adonis was, bengelde achteraan. Fysieke kenmerken speelden een rol, biologische 'abnormaliteiten' werden afgestraft. Voetbal was voor de 'turnleraar' - voor alle turnleraars, overigens - een parameter om de fysieke geschiktheid te meten. Wie sportte in een lokale sjottersclub, haalde steevast hoge punten. Wie meedeed aan de scholencamp, scoorde beter. In die tijd deed ik judo. Lang voordat de Belgen Europees en internationaal scoorden. Judo was daarom verwaarloosbaar. En dat merkte ik aan mijn schoolresultaten. Ik was een magere spriet - reden waarom de dokter me op jonge leeftijd had aangeraden wat aan sport te doen, judo dus - en had in de humaniora al een jarenlange judotraining achter de rug. Maar judo was geen echte sport. Voetbal wel.

Ik heb een gruwelijke hekel ontwikkeld aan deze balsport. Tot op de dag van vandaag. Alles deed ik om te ontsnappen aan de match die door de leraar georganiseerd werd. Ik begreep niet waarom men jongeren niet leerde dansen. Daar kon je iets mee aanvangen. Je kon er lekkere, sensuele meiden mee versieren. De babes die joelend langs het voetbal veld stonden - altijd te grote borsten en de onvermijdelijke kauwgum in de mond - konden mij niet bekoren. Maar bevallige juffrouwen met beweeglijke dijen op een dansvloer, die je achteraf nog konden bekoren met een intelligent gesprek: dat was pas smullen.

Het was me niet gegeven. In het atheneum in Mortsel zat er een kerel in de klas die superieur voetbalde. Hij was te klein, maar in verhouding goed gebouwd en droeg op te jonge leeftijd tanga-slips. Ik was vanzelfsprekend jaloers. Hij speelde met de bal alsof het zijn jongeheer betrof. Hij had een manier om met zijn hand door zijn haar te gaan en in de douche de zeep over zijn borstkas te masseren, die mijn verbeelding op hol deed slaan. In de lessen geschiedenis en Latijn was hij een kluns, maar als hij een bal aan z'n voeten kreeg, werd hij briljant. Misschien sloop daar de voetbalhaat mijn systeem binnen. Voetbal is seks, dacht ik toen, en ik denk dat nog altijd. Het is een primitieve manier om de hormonen door het lijf te laten suizen, om de 'angst voor de tegenstander' te overwinnen, om te baltsen voor de wijfjes. De god-weet-hoe-ze-heten die hun bezwete shirts over hun hoofd trekken om als exhibitionisten hun torso te presenteren aan het bierzuipende volkje met bijpassende buikjes op de tribune, vervullen een voorbeeldfunctie: zo zullen jullie nooit worden. Jachtrituelen: zo omschreef Desmond Morris het voetbal en ik geloof dat hij gelijk heeft. In de strijd om het wijfje heeft de man met het indrukwekkendste baltsgedrag de meeste kansen. En een goeie jager draagt interessant zaad met zich mee. En een bankrekening om u tegen te zeggen. En dat vindt elke vrouw een pluspunt. Voetbal, zo maak ik mezelf wijs, is de verwerpelijkste aller sporten. Het is mensenhandel, waar lijven als peperdure koopwaar uitgewisseld worden tussen clubs. Waar mensen eigendom zijn: slavernij. Als een gek zap ik nu tussen de kanalen, teneinde de bal te ontwijken. Ik zoek vertroosting bij Ally McBeal, mijn pin-up op Kanaal 2, mijn troost in bange dagen. Ze heeft kleine borstjes, als remedie tegen de babes.

Jan de Zutter

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234