Woensdag 23/09/2020

InterviewLiesa Van der Aa

Liesa Van der Aa heeft een nieuwe plaat én een film: ‘Ik ben regelmatig de kluts kwijt’

Beeld Illias Teirlinck

Liesa Van der Aa brengt een nieuwe plaat uit, Easy Alice. Met een bijhorende film, want ze heeft een aangeboren drang naar overdaad. Maar van de term kunstenares gaat Van der Aa huiveren.

Op Easy Alice doet Liesa Van der Aa het niet rustig aan. Ze is kwistig met psychedelica. Ze versnelt en vertraagt, slaat en zalft, verleidt en misleidt. Ze had een popplaat kunnen en misschien wel willen maken, maar het verlangen naar meer, naar groter heeft daar anders over beslist. Het blijft tenslotte Liesa Van der Aa.

“Het is een psychedelische soep”, zegt ze. Met de nadruk op dat laatste. Het is geen licht verteerbare soep, wel het soort waarbij je bij elke teug nieuwe smaken ontdekt. “Ik wilde plezier maken en iets doen met de muziek waar ik als kind naar luisterde: Spice Girls, Starflam, Eminem… Dat was alleszins mijn intentie, tot andere ideeën zich kwamen moeien. Het is een beetje uit de hand gelopen.”

Liesa Van der Aa heeft een album gemaakt dat tussen de lijnen veel over haar vertelt. Ze gebruikt verschillende vertelstemmen, gaat dialogen aan met zichzelf en heeft interviews met grootheden als David Bowie en Grace Jones in de songteksten verwerkt. “Ik hou niet echt van dagboekmuziek. Ik verkies een schalkse manier van vertellen.” Is het wel een dagboekplaat? “Ja, maar dat is niet te lezen, en daar ben ik heel blij om.”

Ze houdt het graag cryptisch. Soms begint ze over Easy Alice te vertellen tot ze abrupt op iets buiten de kwestie overschakelt. “Ben ik je aan het vervelen?”, vraagt ze ook regelmatig. “Ik ben nogal een verwarrend persoon”, zegt ze half verontschuldigend, half plagerig. “Een neuroot ook.” Liesa Van der Aa is de verpersoonlijking van haar nieuwe, derde album: onvoorspelbaar, funky, chaotisch en fascinerend.

Beeld Illias Teirlinck

Schizofreen

Easy Alice blijft een werk dat moeilijk te doorgronden is. “Het gaat over een moderne vrouw, licht schizofreen, een antifeministische feminist”, was te lezen in een aankondigende mail. Ze lacht die omschrijving weg. “Je kan je er iets bij voorstellen, maar het zegt toch vooral alles en niets. Wat is dat, een moderne vrouw of man? Of een antifeministische feminist? Ik vind het vreselijk als een productie mij vraagt omdat ze een vrouw nodig hebben. Ik geloof niet in zwart of wit, maar in grijs. Ik ben geen feminist, al ben ik wel baldadiger geworden.”

Het schizofrene herkent ze wél, in de verschillende gedaanten die ze aanneemt. “Ik vind Olie van Pasolini een intrigerend boek. Het personage splitst zich op in verschillende personages: de ene is seksverslaafd, de andere woont in de onderwereld. Ze veranderen daarna ook in vrouwen. Ik onderzoek zelf graag die dualiteit, omdat ik ook niet altijd meer weet wie ik nu eigenlijk ben in de diverse werelden waarin ik werk en leef.”

Liesa Van der Aa is een duivel-doet-al. Ze acteert op tv of in theater. Ze maakt zelf ook voorstellingen en componeert muziek voor anderen. De projecten lopen elkaar voor de voeten. “Ik ben regelmatig de kluts kwijt”, knikt ze. “Ik omring mij graag door eclectische types, mensen die breed denken.” Het mag niet verbazen dat ze voor de inkleuring van de songs beroep heeft gedaan op artiesten die ook de handen vol hebben, onder wie Niels Broos, Elisabeth De Loore, Dries Laheye, Lander Gyselinck en Baloji.

Weet ze waarvan die drang naar overdaad komt? “Misschien ben ik onverzadigbaar? Ik heb een heel grote honger. Dat is een beetje vermoeiend, maar door ouder te worden, leer ik mijn leven beter te ordenen.” Ze vertelt het overtuigd, maar krabbelt meteen terug. “Ik lieg, ik krijg het niet geordend. Natúúrlijk zou ik daar vat op willen krijgen. Ik wil mezelf veilig kunnen voelen, zonder steeds weer die drang naar meer te voelen. Baloji vroeg het mij onlangs ook: ‘Is het een soort drift? Of is het een vlucht van jezelf, van het leven?’ Misschien wel, ja.”

Beeld Illias Teirlinck

Psychoanalyse

Liesa Van der Aa wil veel. Een plaat uitbrengen volstond niet. Er móést een film bij. Oorspronkelijk zou die een kwartier duren, intussen schurkt die tegen het uur aan. “Waarom kan ik eigenlijk niet gewoon doen? Ik ben een kind van de generatieziekte: ik zit tegen het plafond, ik denk altijd aan morgen. Mijn gedachtemolen valt zelden stil – soms ’s avonds, wanneer ik iets ga eten, een boek lees of bij mensen ben die ik graag zie. Ik hou van vakantie en ga veel wandelen. Ik mis de natuur, ik hoor eigenlijk niet thuis in een stad. Misschien moet ik verhuizen.”

Herinnert ze zich de laatste keer dat ze bewust niets heeft gedaan? “Nee, terwijl ik er wel naar verlang. Een typisch voorbeeld van de psychoanalyse, hè. Je stoot af waar je naar hunkert. Je laat je ook niet toevallig omringen door mensen met dezelfde ingesteldheid, omdat dat veilig en vertrouwd aanvoelt.” Ze heeft de werkethiek ook van thuis meegekregen. “Mijn ouders hebben altijd hard gewerkt. Ik heb nooit anders geweten. Misschien moet ik eens twee maanden niksen. Alhoewel, daar moet je veel geld voor verdienen.”

Een pauze zit er in de nabije toekomst niet in. Eerst is er Easy Alice, de plaat vernoemd naar een pornofilm van de jaren 70. En er is de bijhorende film die tijdens de concerten te zien zal zijn. Het mag ook niet verbazen als er een nieuw project ontstaat wanneer Liesa Van der Aa binnenkort met de ogen knippert. “Onlangs zei iemand: zeg toch dat je kunstenaar bent. Dat woord impliceert dat je kunst in pacht hebt. Voor mij zit de waarde in het zoeken, in concentratie en in hard werk. Of wat ik maak kunst is, laat ik in het midden.”

Easy Alice van Liesa Van der Aa is uit op 28/2.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234