Vrijdag 18/10/2019

Liefdesaffaire zonder vonken

De ironiserende aanpak van de Koe heeft in het verleden vruchten afgeworpen, maar hier blijft alleen een luchtbel over

Theater l De Koe brengt ondermaatse MillerNin H

Liv Laveyne

Ze vonden elkaar in hun passie voor het schrijven en aldus voor elkaar. De vurige liefdesaffaire tussen Anaïs Nin en Henry Miller wordt door theatercompagnie de Koe op haar typische wijze op de planken gebracht, maar tot vonken komt het nooit.

MillerNin wil de sfeer van de Parijse bars tabac vatten: begin jaren dertig kwamen kunstenaars er samen om te discussiëren over hun creaties. Achteraan op de scène, verborgen achter gordijnenlinten, zie je schimmen, hoor je zachte stemmen. Acteurs Bruno Vanden Broecke, Nico Sturm en Sarah Vangeel lezen elkaar voor, verbeteren elkaar. Flarden uit de briefwisseling van Miller en Nin waaien ons aan. Als bijeenharkte herfstbladeren. Weinig meer. Dat duurt zowat een half uur. De jazzmuziek en stadsgeluiden zwellen aan wanneer de kwestie 'hoe spreek ik mijn geliefde aan per brief?' het vuur aanwakkert. "Mijn liefste Henry", zegt zij. Dat kan. "Mijn liefste Anaïs", zegt hij. Dat wringt, want die twee klinkers zitten elkaar in de weg. Gewoon Anaïs dus, een beetje brutaal. Ja, zo vermocht Miller het graag. De bar tabac wordt een lusthol.

Even plots als een flashback verdwijnt dit beeld. Frontaal licht, de acteurs komen van achter de gordijnen: zoals het de gewoonte is bij de Koe, wordt het vervreemdingsspel gespeeld waarin de acteur in en uit zijn rol stapt. Sturm en Vangeel spelen zichzelf en Miller en Nin, Vanden Broecke switcht tussen de rol van moderator en de overige mannen in Nins leven. Dat vormelijk (anti)rollenspelletje is best vermakelijk zolang het de inhoud dient en dit is hier niet het geval. MillerNin verzuipt in een 'sfeertje' van flarden bolero, danstheater, poetry performance, mime en cabaretclichés. Niets op tegen, alleen hangt alles met haken en ogen aan elkaar. De zin voor detail, kleine dingen die het stuk uit die brij kunnen trekken (bemerk het voetverleidingsspel tussen Sturm/Miller en Vangeel/Nin) zijn er nauwelijks.

MillerNin komt dan ook amper tot het publiek. De woorden glijden zo van je af en dat heeft vooral te maken met de acteurs die niet in die woorden geloven. De ironiserende aanpak van de Koe heeft in het verleden vruchten afgeworpen omdat ze relativeerde wat te serieus werd genomen, maar hier blijft alleen een luchtbel over waarin woorden als 'geil' en 'geslacht' belachelijk klinken. Vangeel, die voor het eerst bij de Koe acteert, is de improvisatorische speelstijl van het gezelschap nog onvoldoende machtig en weet zich moeilijk een houding te geven, daarin niet geholpen door een vettig accent en een gebrek aan mysterie.

Mysterie dat de figuur Nin net bekoorlijk maakt. "Au premier temps de la valse et Paris qui bat la mesure", zingt Vanden Broecke in de finale, Brel achterna. De Koe slaat nergens de juiste maat: die van ontroering.

WANNEER Tot 20 december op tournee. Info: www.dekoe.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234