Zaterdag 20/07/2019

Liefde, wezels en vriendschap in Cap Ferret

Voor wie nog nooit van Guillaume Canet gehoord heeft: aarzel niet om met zijn werk kennis te maken. En geen betere introductie dan Les petits mouchoirs, een erg onderhoudende en emotioneel gevatte ensemblefilm over een groep vrienden - allemaal dertigplussers - die gedurende enkele weken hun vakantie doorbrengen in een schitterend strandhuis in Cap Ferret in de buurt van Bordeaux.

Voor deze uitstekend vertolkte tragikomedie heeft Canet zich openlijk laten inspireren door The Big Chill, een reüniedrama van Lawrence Kasdan uit 1983, over de ontgoochelingen van de verbitterde sixtiesgeneratie. Niet dat Canet eveneens een portret gedraaid heeft over het verloochenen van de idealen. Maar je merkt duidelijk dat Kasdans film als blauwdruk gediend heeft voor deze geïnspireerde groepstherapie waarin voortdurend soepel geswitcht wordt tussen komedie en tragedie, tussen humor en verdriet. En dat terwijl er zonder veel druk gepraat of sentimentele en emotionele pathos op een subtiele manier gevoelens geëxploreerd worden. Al duurt het een tijdje voordat iedereen zich bloot durft te geven en zijn masker afwerpt.

Twee cruciale dingen gebeuren er voordat dit kliekje Parijzenaars, waaronder Marion Cotillard als joints rokende etnologe en Gilles Lelouche als een getroebleerde acteur, naar hun vakantieoord afreist: een van hun intieme vrienden krijgt een vreselijk accident en Vincent (Benoît Magimel) bekent tegen Max (François Cluzet) dat hij verliefd op hem is, ook al is hij getrouwd en heeft hij nog nooit dergelijke gevoelens voor een man gehad. Dat ‘geheim’ legt niet alleen een bom onder hun relatie maar ook onder de sfeer in hun vakantieparadijs, waar bootuitstapjes en waterpret afgewisseld worden met etentjes met een goed glas wijn en jogpartijtjes. Gastheer Max is van nature uit al een cholerieke maniak. De bekentenis van Vincent zorgt ervoor dat hij nog wat meer gestresseerd is dan anders, iets wat Canet ook mooi komisch uitbuit door Max obsessioneel jacht te laten maken op een stel wezels die zich onder het dak van zijn strandhuis genesteld hebben.

Maar als het formeel zeer klassieke Les petits mouchoirs zo sterk weet te overtuigen, komt dat omdat Canet - ergens tussen Claude Sautet en John Cassavetes - zeer genuanceerd de karakters en de gevoelens van zijn personages weet te vatten. Soms valt hij iets te veel terug op de overigens puike soundtrack (met oude en nieuwe rock, zoals Ben Harper, Eels, Anthony and the Johnsons, Janis Joplin en Van Morrison) en de speelduur en het slot hadden strakker gekund. De conflicten, de ontboezemingen en de twijfels van deze onzekere mensen die hun eigen gebreken en leugens met betrekking tot de liefde en de vriendschap niet onder ogen durven of kunnen zien, worden door Canet echter heel aandoenlijk en sereen geënsceneerd. (LJ)

Wie is Guillaume Canet?

Coming man Guillaume Canet (1973) draait al een tijdje mee in de cinema, ook al was hij eerst een professionele jockey. Maar na een incident moest hij de paardensport opgegeven. Als acteur was hij onder meer te zien in The Beach naast Leonardo DiCaprio en in Jeux d’enfants, een amour fou waarin hij samen speelt met zijn partner Marion ‘Édith Piaf’ Cotillard.

Ondertussen heeft Canet dus ook al drie films geregisseerd. Zijn mysteriethriller Ne le dit à personne, met François Cluzet en Kristin Scott Thomas, was enkele jaren geleden een van de grote winnaars van de Franse Césars. Canet werd toen gelauwerd als beste regisseur. Meteen wordt hij de jongste cineast ooit bekroond in die categorie.

Samen met James Gray, een van de belangrijkste hedendaagse Amerikaanse filmauteurs (bekend van Little Odessa en We Own the Night), heeft Canet zopas ook het scenario geschreven voor zijn Amerikaans regiedebuut: de misdaadthriller Rivals. Les petits mouchoirs is zijn meest persoonlijke film tot nog toe. Maar verwacht geen navelstaarderij: dit is grote publiekscinema.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden