Zondag 28/02/2021

'Liefde is niet belangrijk'

Slachtoffers gedwongen huwelijken getuigen in een debat over een hardnekkig taboe

Antwerpen

Eigen berichtgeving

Koen Vidal

Op uitnodiging van SP.A-senator Mimount Bousakla kwamen gisteren in Antwerpen een aantal experts samen om het probleem van de gedwongen huwelijken en schijnhuwelijken uit de taboesfeer te halen. Het werd een debat tussen voorstanders van de zachte aanpak en aanhangers van een repressief beleid. Tegelijk waarschuwde Amnesty International ervoor dat het debat niet mag uitmonden in een vorm van moslimfobie.

Het emotioneelste moment van de conferentie was de getuigenis van Melle Hafida B., een Française van Marokkaanse afkomst die net als haar zus gedwongen werd om met een oudere man te huwen. "Toen ik mijn moeder smeekte om mij en mijn zus niet uit te huwelijken, antwoordde ze me dat ik gek was en dat ik gelukkig moest zijn. 'Liefde is niet belangrijk', zei mijn moeder. 'Je mag al blij zijn dat jouw toekomstige man geen alcoholist is.'" Nadat hun vader hen had geslagen omdat ze weigerden te huwen, ontvluchtten Melle Hafida B en haar zus het ouderlijke huis en belandden ze in een opvangtehuis. Tot op de dag van vandaag worden ze achternagezeten door hun vader. "Maar ik ben blij dat ik mijn vrijheid heb herwonnen en voor een partner kan kiezen van wie ik echt houd."

Het verhaal van Hafida werd gevolgd door een relaas van Miriam Bouzid, een Belgische van Marokkaanse afkomst die eind jaren tachtig door een Marokkaanse huwelijkspartner om de tuin werd geleid. "Hij trouwde met mij omwille van de verblijfspapieren, niet omwille van de liefde. Het kostte me vijf jaar om van hem te scheiden."

Beide getuigenissen mondden gisteren uit in een debat tussen de aanhangers van een preventieve aanpak van gedwongen- en schijnhuwelijken en de voorstanders van een meer repressieve aanpak. Zo pleitten Eddy Meulders en Frank Beyens van de cel Schijnhuwelijken van de Stad Antwerpen voor het strafbaar stellen en het sneller ontbinden van schijnhuwelijken. Andere deelnemers stelden voor om een gedwongen huwelijk gelijk te stellen met verkrachting en het ook als dusdanig te bestraffen.

Latifa Drif, de coördinatrice van een opvangnetwerk voor slachtoffers van gedwongen huwelijken in het Franse Montpellier, gelooft niet in de exclusief harde aanpak. "De wet is belangrijk, maar de praktijk wijst uit dat de familie van het slachtoffer altijd wel een manier vindt om de wet te omzeilen. Door druk uit te oefenen ontmoedigen ze hun dochter om externe hulp te zoeken. Daarom geloven wij meer in een preventieve aanpak en een vorm van bemiddeling tussen het slachtoffer en haar familie."

Purna Sen, van Amnesty International, nam in dit debat een tussenpositie in. "Bemiddeling met de familie is soms gewenst, maar voor hetzelfde geld drijft dit het slachtoffer opnieuw in de armen van haar recidiverende familie, waarna het hele drama opnieuw begint." Sen citeerde uit een Brits onderzoek waaruit onder andere blijkt dat in Groot-Brittannië jaarlijks een duizendtal gedwongen huwelijken worden gemeld. Onder de slachtoffers bevinden zich vooral meisjes van vijftien à zestien jaar oud. Sen waarschuwde ervoor dat het debat over gedwongen huwelijken niet in een vorm van moslimfobie mag uitmonden. "Natuurlijk kan culturele tolerantie geen excuus zijn om bepaalde praktijken toe te staan. Dat leidt tot morele blindheid. Maar minstens even erg is het om een bepaalde cultuur of een gemeenschap te demoniseren. Want dat zorgt er alleen maar voor dat die gemeenschap zich isoleert en nog meer terugvalt op haar tradities."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234