Woensdag 08/12/2021

Liederavond met licht verteerbare kost

Anne-Sofie von Otter zingt in Paleis voor Schone Kunsten te Brussel

Twee jaar geleden omschreef Anne-Sofie von Otter in een gesprek met deze krant haar aanpak van een liederavond als volgt: "Zelfs zonder er een Zweeds smörgåsbrod van te maken is het toch legitiem het publiek te entertainen." Dat laatste deed de gevierde mezzosopraan donderdagavond in het Paleis voor Schone Kunsten uitbundig, zodat de Scandinavische koffietafel - uit een vijfsterrenhotel, dat spreekt - soms niet meer ver af was.

Meer dan de helft van het programma putte namelijk uit wat je met enig recht het lichtere genre mag noemen. Zelfs de vijf liederen van Carl Nielsen waarmee zij de avond inzette, horen daaronder thuis: het zijn luchtige miniaturen als een fruitige wijn, met een beetje sentiment, een beetje melancholie en veel zon. Bij het tweede ervan gebruikt zij de titel ('Jens Madsen å An-Sofi') als een voor de hand liggende captatio benevolentiae. Onder Beethovens liederen zijn er van alle soorten en von Otter heeft er uit elke een gekozen. In de stijl van Mozart lukt haar het Italiaanse ('T'intendo, sì, mio cor') dankzij een perfect legato beter dan het Duitse ('Als die Geliebte sich trennen wollte'), en het simpele ('An die Geliebte') beter dan het satirische ('Aus Goethes Faust'), waarin zij de rebellie opoffert aan het komische effect. In het substantieelste ('Adelaide') wordt duidelijk dat haar bijzonder "sprekende", nadrukkelijke benadering vanuit de tekst zowel haar sterkte als haar zwakte is: ze maakt van elke uitvoering een echte interpretatie maar komt in haar extreemste vormen al eens kunstmatig over.

De liederen van Meyerbeer behoren weer tot het betere amusement. Toch is het hier (in 'Komm') dat er voor het eerst een huivering over je rug gaat; en 'Ma barque légère' brengt von Otter met de erotiek van een gotische madonna die op esthetiserend-kinderlijke wijze een kietelorgasme ondergaat. "Délicieux", fluistert een dame achter mij. Jawel. Het pièce de résistance komt na de pauze, met de 'Lieder eines fahrenden Gesellen' van Mahler. Die liggen op de rand van von Otters mogelijkheden en zoals zo vaak spelen zich daar de interessantste avonturen af. De mooiste momenten zijn de twijfelende (het einde van 'Ging heut' morgen übers Feld') en de vertwijfelde ('Ich hab' ein glühend Messer', het tweede deel van 'Die zwei blauen Augen'). Het geheel is een doorvoelde uitvoering maar met de beperkingen van von Otters stem, dus in demi-teinte, een beetje verloren en eenzaam. Dat is mooi maar er zijn nog andere dimensies in deze cyclus. Ook begeleider Bengt Forsberg, voor het overige meelevend en zelfs geestig, loopt hier op zijn tandvlees.

Tot slot weer lichtere liedjes van Georges Bizet: met een ironische glimlach ('Pourquoi pleurer'), een snikje ('Pastorale') en de Spaanse slag ('Guitare'). In Brussel betekent dat: succes verzekerd en vele bisnummers. Van een neobarokke Reynaldo Hahn tot een swingende Amerikaanse song van Kurt Weill via eenvoudige Scandinavische liederen van Wilhelm Peterson-Berger en Edvard Grieg (het beroemde 'Jag elsker dig', gezongen als een liefde à la Bergman): een perfect toetje bij een afwisselende maaltijd.

(SM)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234