Zondag 22/09/2019

Lichaamstaal onthult de waarheid bij politici

Elke politicus heeft een eigen signaal dat een stressvol moment weergeeft

Op de lippen bijten, een beweging van een wenkbrauw of de plaats waar hij op de rode loper stapt, kan verraden wat een politicus echt denkt en voelt. "Niemand ontsnapt aan het alziende oog van de psycholoog", vertelt Dr. Peter Collett op het Science Festival van de British Association (BA).

Psychologen vergelijken de lichaamstaal van politici met pokertaal: minimaal onbewust gedrag waar kaartspelers zich op baseren om de kaarten van hun tegenstander in te schatten. Het kunnen kleine gebaren zijn, bewegingen van de mond of louter de lichaamshouding. Zo heeft elke politicus zijn eigen signaal waarmee een getraind oog een stressvol moment tijdens een toespraak of een persconferentie kan ontdekken, zo beweert Dr. Collett.

Tony Blair gaat onbewust met zijn pink friemelen wanneer een tegenstander hem verontrust. Hij grijpt bovendien naar zijn buik wanneer hij zich bedreigd voelt - een gebaar dat teruggaat naar de kindertijd, zo zegt het psychologenteam van de BA. George Bush bijt op onrustige momenten geregeld op de binnenkant van zijn wang.

Dr. Collett beweert ook dat dominante relaties worden verraden door wie naar wie kijkt. Als een politicus in de verte staart wanneer iemand anders praat, betekent dat dat hij de spreker niet belangrijk genoeg acht om die aandacht te geven. Politici maken ook onbewust gebruik van bewegingen om de perceptie van het publiek te beïnvloeden, zo zegt het panel. In sommige gevallen zijn politici zich bewust van het effect van de beweging. Bill Clinton bijvoorbeeld beet op zijn lip wanneer hij emotioneel probeerde over te komen, zegt Dr. Collett. Clinton beet vijftien keer op zijn lip tijdens de twee minuten durende verontschuldiging aan het Amerikaanse volk voor zijn verhouding met Monica Lewinsky.

Soms is het misschien minder duidelijk wanneer iemand bewust sterk of vriendelijk wil overkomen. George Bush stapt als een bodybuilder, met zijn handpalmen naar achteren, alsof hij enorme spieren heeft. Daarmee wil hij groter lijken dan hij in werkelijkheid is, zegt Dr. Collett. Blair trekt zijn wenkbrauwen omhoog als hij niet-bedreigend wil overkomen, het is een onderdanig gebaar. Toch kunnen politici, hoe hard ze ook hun best doen, nooit de volledige controle krijgen over die signalen. "Je kunt mensen wel leren glimlachen, maar een echte glimlach? Daar is een ander deel van de hersenen verantwoordelijk voor en dat kun je niet veinzen. Dat is gewoon te moeilijk."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234