Dinsdag 18/06/2019

LIANNE LA HAVAS

De Britse folk- en soulzangeres Lianne La Havas maakte afgelopen zomer indruk met haar nieuwe album Blood en haar optreden op Pukkelpop. Op dinsdag 24 november is ze te zien in de Brusselse Ancienne Belgique. Wat maakt haar zoal enthousiast?

1989 Geboren in Londen als Lianne Charlotte Barnes

2000 Achtergrondzangeres bij Paloma Faith

2010 Contract bij Warner Bros. Records

2011 Tv-debuut Later... With Jools Holland

2011 Supportact voor de tour van Bon Iver

2011 BBC Sound of 2012

2012 Debuutalbum Is Your Love Big Enough?

2012 iTunes Best of 2012 Award, Album of the Year

2015 Album Blood

Lianne La Havas praat zacht om haar stem te sparen en is de rust zelve, maar als we over hokjesdenken komen te praten, veert ze op. "Ze noemen me een neosoulsister in de media, en dat bevalt me niet. Bij neosoul denk ik aan de stroming waar ik groot fan van was, bestaande uit Erykah Badu, Jill Scott en India.Arie. Wat ik doe, is iets anders. Dat hoor je meteen als je echt luistert."

Maar belangrijker nog, zegt La Havas: "Zo'n term, neosoulsister, veronderstelt dat mijn huidskleur mij definieert, in plaats van de muziek, die volgens mij heel gevarieerd is. Daarom hou ik er niet van. De aanname is: als je bruin bent, zul je wel op een bepaalde manier zingen. Als ik niet bruin was, maar precies dezelfde muziek had gemaakt, was ik geen neosoulsister genoemd, maar indiegirl, rockchick of zo."

Het is inderdaad niet makkelijk om La Havas in een paar termen te vatten. Haar moeder is Jamaicaans, haar vader Grieks en ze groeide op in Londen bij haar Jamaicaanse grootouders. Ze is bovenal Engels, zegt ze, en dat hoor je aan haar licht hese en duidelijk articulerende stem, die typisch beschaafd en modern Brits klinkt, zoals je zou verwachten van een meisje dat in Londen kunstgeschiedenis studeerde en zich in een circuit van indiebandjes begaf.

Als achtergrondzangeres van Paloma Faith, een blanke soulzangeres die voortborduurt op de poppy jazz van collega's als Amy Winehouse en Duffy, kreeg La Havas op haar 21ste een contract bij Warner Bros. Ze veranderde haar achternaam van Barnes in La Havas, een verbastering van haar vaders achternaam Vlahavas. Haar eigen muziek heeft ook jazz- en soulinvloeden, maar neigt meer naar singer-songwriter, folk en soms zelfs rock. La Havas wil duidelijk maken dat ze niet zomaar een zangeresje is: ze schrijft haar eigen liedjes en wisselt op het podium vaak van gitaar, de een nog mooier dan de ander.

Ze is nu 26 en op het album Blood keert ze de blik naar binnen. Na een reis door Jamaica met haar moeder raakte ze geïnspireerd en schreef tien nieuwe liedjes. Voor het eerst was ze op het eiland en ontmoette ze familieleden die ze alleen aan de telefoon had gesproken.

Het bleek een mooie, maar ook verwarrende ervaring, die haar confronteerde met haar gemengde identiteit. Opeens bevond ze zich tussen mensen die hun eigen groenten verbouwen en geen smartphone hebben.

Maar dat was niet het enige verschil. "In Jamaica zijn mensen erg direct. Ik heb een iets lichtere huid. Dat zien ze meteen. Ze hebben er zelfs een naam voor. Ik weet niet eens of het beledigend is, maar ze noemen je browning. Jamaicanen zijn recht voor zijn raap met die dingen. Als je Chinees bent, noemen ze je gewoon 'Chinees'. Of 'spleetoog'. Als je rood haar hebt, ben je 'rooie'. Ze benoemen de verschillen die ze zien."

Ook haar uitbundig krullende haar, dat ze vaak in kunstige creaties opsteekt en dat haar handelsmerk is geworden, leverde haar commentaar op. "Je ziet bijna geen vrouwen met een afro of kroeshaar. De meesten steilen of vlechten hun haar, om het maar uit de weg te krijgen. Ik ben juist trots op mijn krullen. Maar ik dacht dat we het vandaag niet over mij zouden hebben."

Oké, maar haar favorieten gaan toch ook allemaal - deels - over haar? Ze lacht besmuikt. "Je hebt me door."

1. ALBUM

Radiohead

In Rainbows (2007)

"Ik leerde Radiohead kennen door het nummer 'High and Dry'. Maar In Rainbows was het eerste album van hen dat ik luisterde. Bij de lokale platenzaak kon je drie albums voor 10 pond kopen. Dus ik kocht In Rainbows, Frank van Amy Winehouse en nog iets dat ik me niet meer herinner. Ik laadde de albums op mijn iPod en deed het apparaat op shuffle. En toen hoorde ik 'Weird Fishes/ Arpeggi' van Radiohead. Wat een wonderschoon nummer. Ik was onderweg naar de supermarkt en werd getransporteerd naar een andere wereld. Het was grauw en regenachtig, en opeens leek het stralend weer.

"Sindsdien ben ik de plaat alleen maar meer gaan waarderen. Tegenwoordig speel ik er als ik optreed weleens een cover van, als mijn ode aan Radiohead."

2. FILM

Betty Blue (1986)

"Ik hou van de Franse film Betty Blue, omdat het een geweldig en tragisch liefdesverhaal is. Je wordt helemaal meegesleept in de liefde tussen Zorg en Betty. Hij is klusjesman en schrijver, en zij is wat jonger, een onvoorspelbaar, temperamentvol en bloedmooi meisje. Ze doet alles om haar vriend te beschermen en stimuleert hem om meer te schrijven, en als dat op een mislukking uitloopt, wordt ze woest. Ze houden zielsveel van elkaar, op het gevaarlijke af. Zo'n destructieve liefde is typisch Frans, vind ik. Het is overtuigend neergezet hoe ze verliefd op elkaar worden en later langzaam gek van elkaar worden.

"De soundtrack is prachtig. Ze nemen een pianowinkel over. Er is een scène waarin ze twee piano"s tegen elkaar aan zetten. Dan gaan ze samen spelen, en dat is zo mooi. Je gaat volledig mee in hun gevoelens. Ik keek de film met mijn vriendje, die me de film had aangeraden, en ik dacht echt dat het verhaal over ons ging. Ik kan ook vrij passioneel en heftig zijn. Maar je hoeft niet bang te zijn dat ik echt gek word van de liefde hoor, zoals Betty.

"Op mijn eerste album staat het nummer 'Au Cinéma', dat verwijst naar Betty Blue. Ken je dat gevoel alsof je naar de film van je eigen leven kijkt? Daar gaat het liedje over. Dat je over straat loopt en denkt dat je in een film zit. Het is gek als je van je leven een verhaal maakt, maar ik denk dat we allemaal die neiging een beetje hebben."

3. DOCUMENTAIRE

Earthlings (2005)

"In eerste instantie ging ik veganistisch eten omdat het gezond is. Maar ik verviel steeds weer in mijn oude eetgewoonten, totdat ik Earthlings zag, een documentaire met acteur Joaquin Phoenix als verteller.

"De boodschap van de film is: misbruik de macht niet die je over een ander wezen hebt, simpelweg omdat het kan. Dat geldt niet alleen voor verschillen tussen mensen en dieren, maar ook tussen rassen en seksen. Mensen zijn de slimste soort, dus wij maken constant bewuste keuzes over ons eten. Niet als een leeuw die een antilope moet eten om te overleven. Wij hoeven geen vlees te eten. Zeker tegenwoordig niet meer. Of je je nou laat overhalen door het ethische argument of niet, je kunt het er niet mee oneens zijn.

"Er zijn mensen die zeggen: als een dier een goed leven heeft gehad, dan is het minder erg om het te eten. Maar ik zie niet in waarom dat verschil zou maken. Ik vind het gewoon gruwelijk om dieren te vermoorden."

4. KUNSTSCHILDER Rembrandt van Rijn

"Toen ik deze zomer in Amsterdam op vakantie was, ging ik naar het Rijksmuseum. Het was geweldig. Sinds ik als meisje in schilderkunst geïnteresseerd ben geraakt, is Rembrandt mijn favoriet. Toen ik op school zat, gingen we weleens op excursie naar het museum en dan staarde ik eindeloos naar portretten. Ik vind het heel mooi om voor zo'n schilderij te staan en me voor te stellen dat 400 jaar geleden iemand hier met heel veel precisie aan werkte. En me te bedenken dat ze behoefte hadden aan dit soort kunstwerken omdat er nog geen fotocamera was.

"Ik hou ervan als een schilderij realistisch is. Een glas dat er echt als glas uitziet. Of een oog dat je aan lijkt te kijken.'

5. WERELDLEIDER

Barack Obama

"Obama is mijn held. Hij is zo inspirerend. Vanwege zijn zelfbeheersing en intelligentie. Obama heeft mij deze zomer op een playlist gezet met de beste vakantieliedjes. Dat was echt een ongelooflijke verrassing. Iemand twitterde naar me: 'Weet je dat je op zijn playlist staat?' Ik wist niet wat ik meemaakte. Ik vond hem al geweldig, maar daarna nog meer natuurlijk. Dat hij de tijd neemt om naar muziek te luisteren - dat alleen al.

"Hij is de persoon die ik het liefst zou ontmoeten. Ik ben zo benieuwd wat er allemaal in hem omgaat. Hij moet natuurlijk altijd de schijn ophouden dat alles goed gaat en dat hij het land onder controle heeft. Ik zou het prachtig vinden om naar het Witte Huis te gaan."

6. UITVINDING

Potlood

"Het potlood is mijn favoriete uitvinding. Je kunt ermee opschrijven wat in je hoofd zit. Fantastisch toch? Je kon voor de uitvinding van het potlood natuurlijk al schrijven, maar nu kon je de tekst ook uitgummen. Je kunt altijd opnieuw beginnen. Magisch! En je kunt meerdere tinten grijs tekenen door harder of zachter te drukken.

"Een potlood is veelzijdig. Meer dan een pen. Met een pen zet je iets zwart op wit, zoals een handtekening. Met een potlood kun je altijd nog terug. Het is een gedachte, een grijs gebied."

7. RESTAURANT

The Eagle

"The Eagle is een pub in de wijk Farringdon, een kort metroritje van mijn huis. Het was de eerste gastropub in Engeland, de eerste pub met goed eten dus. Het is een mooi oud gebouw en van binnen is het fijne mix van traditioneel en modern interieur, met allemaal verschillende tafels en stoelen bijvoorbeeld, rommelig leuk. Het heeft een grote open keuken en het menu is altijd seizoensgebonden, allemaal vers, geschreven op een krijtbord.

"Ze hebben één ding dat ik eens gegeten heb voordat ik veganist werd, hun steaksandwich. Echt goddelijk. Maar gelukkig hebben ze ook lekker veganistisch eten, Italiaanse, Portugese en Marokkaanse gerechten bijvoorbeeld."

8. MUSEUM

Victoria and Albert Museum

"Het Victoria and Albert is het meest onderschatte museum van Londen, vind ik. Het Tate Modern en het British Museum zijn natuurlijk mooi, maar ik vind Victoria and Albert interessanter. Het heeft veel aandacht voor kunst en design, waaronder mode, meubels, juwelen en keramiek. Ik was onlangs naar de tentoonstelling van modeontwerper Alexander McQueen.

"En voor BBC Private View heb ik een eigen tour opgenomen voor de tentoonstelling 'Shoes: Pleasure and Pain', over de geschiedenis van de schoen. De eerste slipper was bijvoorbeeld te zien, maar ook de beroemde hoge hakken van ontwerper Vivienne Westwood waarop Naomi Campbell onderuitging op de catwalk. Het liep uiteen van Chinese schoenen om je voeten in te binden tot de eerste plateauzolen."

9. STAD

Londen

"Ik heb altijd in Londen gewoond. Eerst in het zuiden, in de wijken Tooting en Streatham. Later verhuisde ik naar Hackney, in Oost-Londen. En nu woon ik Noord-Londen, in Camden.

"Ik hou van de mentaliteit van Londenaren. Het is heel multicultureel. Dat voel je overal. De verschillen worden gewaardeerd. Het is erg tolerant. Meer dan buiten Londen, in elk geval. Je kunt zijn wie je wilt. De mode is ook vrij, mensen durven excentriek te zijn. Ik denk niet dat ik ooit uit Londen verhuis."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden