Vrijdag 25/06/2021

Lezersbrieven

Overconsumptie psychofarmaca

Schrijven dokters meer geneesmiddelen en scans voor dan in de ons omringende landen omdat de patiënten dat expliciet vragen, of zijn het de artsen zelf die tijdens hun opleiding verkeerd worden geïnstrueerd en zo patiënten bedelven onder rontgenfoto's en medicatie? Of vileiner: doen ze dat uit winstbejag? Het antwoord is zoals steeds genuanceerd.

De feiten zijn de volgende: artsen worden recentelijk misschien wel theoretisch aangezet tot oordeelkundiger gebruik van X-stralen en farmaca, maar wanneer ze stage lopen wordt hen een ander beeld van de realiteit geschonken. Daar leert men dat tijd geld is en dat voorschrijven tijdwinst met zich meebrengt én niet onbelangrijk: dat de patiënt dit verwacht.

Een van de grote troeven van onze gezondheidszorg, de laagdrempeligheid, heeft ervoor gezorgd dat ze stilaan onbetaalbaar is geworden en dat er zich een manifeste 'overmedicalisering' heeft voorgedaan. Ook de grotere mondigheid van de patiënt en de daaraan gekoppelde mogelijke schadeclaims hebben de artsen ertoe aangezet geen risico's meer te nemen. Liever over- dan onderbehandelen. De maatschappij tolereert geen onzekerheid meer.

Sommige beleidsmakers geloven dat, wanneer geneesmiddelen goedkoper worden en de technische prestaties minder worden vergoed, het ontsporende budget onder controle gehouden zal kunnen worden. Misschien zal dit het tekort temperen, maar het zal zeker het aantal voorgeschreven geneesmiddelen en scans niet naar beneden halen.

Het gevolg is dan ook te voorspellen: ziekenhuizen zullen het financieel nog moeilijker krijgen, de farma-industrie zal zich extra profileren om haar goedkoper geworden geneesmiddellen op grotere schaal te slijten om zo het verlies te beperken en de verstrekkers van technische prestaties zullen minder verdienen voor hetzelfde werk. Dit alles terwijl de voorschrijvende artsen en de patiënten luid fluitend niets aan hun gedrag zullen veranderen.

Dr. Gunther De Praeter, Diensthoofd radiologie AZ Sint-Maarten

Psychotherapie

Dat ons opiniestuk over de psychotherapie reactie zou uitlokken, was te verwachten. Maar dat Wim Galle mij associeert met marketingtrucs uit de farma-industrie verdient een wederwoord.

Vooreerst lijkt Galle voorbij te gaan aan de kern van mijn betoog. Hij focust op de voorwaarden voor psychotherapie, terwijl mijn betoog er net om ging om die psychotherapie los te laten.

Galle laat uitschijnen dat ik vind dat een klinisch psycholoog aan psychotherapie doet. De kern van mijn betoog is net dat de klinisch psycholoog géén psychotherapeut is. Hij is een generalist, zoals de huisarts. En godzijdank gaat er niemand rechtstreeks naar de hartchirurg, maar wordt daarentegen bijzonder veel opgevangen door de huisarts. Voor de geestelijke gezondheidszorg zou dat net zo kunnen zijn.

Galle breekt een lans voor de therapeutische relatie als hét instrument voor psychotherapie. Ik hoop ten gronde dat hij ook in contact komt met andere hulpverleners zodat hij ziet dat heel wat hulpverleners de werkrelatie als instrument gebruiken.

Galle wil een discours opzetten over pathologie en non-pathologie. Mijn punt is dat zowel klinische psychologie als psychotherapie thuishoren in gezondheidszorg. Het ene, een generalistische aanpak, zet je in bij milde tot matige klachten en bij ernstige klachten zet je psychotherapie in, al dan niet samen met medicatie. Je hoort mij niet spreken over een DSM.

Tot slot verwijt Galle mij marketingtrucs uit de farma-industrie te gebruiken. Een grove belediging. Mijn pleidooi is dat 80 procent van alle mensen met GGZ-klachten geholpen kunnen worden als ze vroeg in contact gebracht worden met een klinisch psycholoog. Ernstigere pathologie kan zo vermeden worden. De terugbetaling ervan is haalbaar voorhet RIZIV en zal zelfs een terugverdieneffect hebben. Ik vraag me af wat het alternatief is van Galle? Drie maal per week een sessie op de sofa gedurende x aantal jaren? Ik weet niet of hij al uit zijn ivoren toren is gekomen en gemerkt heeft dat er massaal bespaard moet worden in de gezondheidszorg.

Koen Lowet, klinisch psycholoog en psychotherapeut

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234