Vrijdag 20/05/2022

Lezersbrieven

ACW en Belfius

Ik wens even te reageren op de 6,25 - misschien 7,75 procent - vergoeding die het ACW zou krijgen van Belfius voor haar winstbewijzen, verkregen voor het aanbrengen van klanten uit het BACOB-verleden. We praten hier over een bedrag van 72 miljoen euro die het ACW opnieuw "uitleent" aan Belfius.

Ik lees in uw krant dat Belfius nog 600.000 klanten van ACW-origine zou hebben. Stel dat elk van deze klanten 10.000 euro - en dat is per gezin toch echt niet zoveel - aan spaargeld bij Belfius zou hebben staan. Dat maakt dan 6 miljard euro van klanten die met een kluitje van 1,50 procent intrest "beloond" worden voor hun jarenlange trouw.

Waar blijven de samenaankoop-verenigingen om massaal vrijwilligers op te roepen voor één grote belegging en de banken hierop te laten intekenen?

Albert Platteau, Peer

Pascal Smet geeft de schuld aan de anderen

Pascal Smet verwijt secundaire scholen dat ze de oorzaken van de kampeertoestanden zelf gecreëerd hebben (DM 2/3).

Hij gaat hierbij voorbij aan de essentie.

Inschrijvingen organiseren via websites of callcenters verdoezelen immers het probleem van capaciteitsproblemen. Door ouders te verplichten via deze kanalen hun kinderen in te schrijven, worden ze onzichtbaar. De tekorten zijn echter overduidelijk.

In Brussel, Antwerpen of Gent zijn er honderden kinderen die geen plaats vinden in kleuter-, lager of secundair onderwijs. Nochtans hebben ze het hele inschrijvingstraject gevolgd via websites of callcenters en toch vonden ze geen plaats. Maar deze mensen staan niet te kamperen, ze worden tegenwoordig gevirtualiseerd en ze verdwijnen in onzekerheid. Deze kanalen nemen de ouders hun visibiliteit af, tegen websites hebben ouders immers geen verhaal.

Mama's en papa's die geen plaats hebben, krijgen via de helpdesk te horen dat ze vele kilometers verder in een stedelijk gebied (met mobiliteitsproblemen) of daarbuiten vast nog wel een plaats voor hun kind kunnen vinden. Maar een school in de buurt is niet langer mogelijk, bovendien wordt vrijheid van schoolkeuze een utopie. In Brussel gaan er zo Nederlandstalige kinderen naar het Franstalig onderwijs, kleuters blijven wat langer bij de ouders thuis, zonder onderwijs. Nederlandstaligen ontvluchten de Vlaamse hoofdstad. Door ouders te verwijzen naar een website of callcenter geeft de overheid geen oplossing voor de fundamentele problemen: de capaciteitstekorten, de kwaliteitsvermindering of de beperking van de keuzevrijheid.

Bram Gilles, Schaarbeek

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234