Maandag 19/04/2021

Lezersbrieven

undefined

Te laat in therapie

Het debat woedt weer volop: pillen of praten ? (DM 16 en 17/1) De Vlaming zou niet geneigd zijn tijdig hulp te zoeken voor psychosociale problemen, een van de mogelijke verklaringen voor het hoge zelfmoordcijfer. Dat kan, maar mogen we het ook even hebben over de organisatie van de zorg?

De toegankelijkheid van de eerstelijnspsychologische hulp houdt me bezig sinds ik ben afgestudeerd in 1975. We zien een groeiende groep Vlamingen én anderstaligen, autochtone Belgen én vluchtelingen die wel tijdig vraagt om hulp en ondersteuning bij psychische problemen. In zijn opiniestuk legt Wim Van Gestel (DM 17/1) de vinger op de wonde: wekenlang wachten op een kennismakingsgesprek, of maandenlang wachten om effectief een gespreksbegeleiding te kunnen starten, heeft geen zin als we willen vermijden dat mensen die zich met beginnende, lichte of milde moeilijkheden aanmelden, evolueren naar patiënten met ernstige problemen.

Helaas is dat de situatie in Antwerpen, zowel in de twee Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg (CGG) als bij de teams Levens- en Gezinsvragen van het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW). De voorstellen die nu circuleren voor een terugbetaling van de bijdrage voor een privépsycholoog zijn zeker een stap in de goede richting. Maar in de gesubsidieerde welzijns- en gezondheidsinstellingen krijgen cliënten sowieso goedkopere (CGG) of zelfs gratis (CAW) psychologische begeleiding. Alleen: het aanbod staat in geen enkele verhouding tot de vraag. Met de gekende onaanvaardbare gevolgen, tot grote frustratie van cliënten én hulpverleners.

Crisis, besparen, er is geen geld... Al deze redeneringen kloppen niet. Als we moeten vaststellen dat een psychiatrische opname vlotter kan worden geregeld dan de opstart van een ambulante gespreksbegeleiding, dan is er iets grondig mis. De teams in de centra sleutelen constant aan een betere interne organisatie en vlottere doorstroming, op dat punt kan nog een kleine winst gehaald worden.

Maar we maken ons geen illusies: fundamenteel kan het probleem maar opgelost worden door een drastische overdracht van middelen vanuit de residentiële sector naar de meer preventieve ambulante werkingen. En dan komen we terecht in een kluwen van federale en Vlaamse beleidsverantwoordelijkheden. Zo krijgen we de zelfmoordcijfers echt niet naar beneden.

Mia Gys, klinisch psycholoog en beleidsmedewerker CAW Antwerpen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234