Maandag 06/12/2021

Lezersbrieven

Jonathan (1)

Deze week konden we het verhaal van Jonathan en zijn zoektocht naar een school lezen (Het gevecht om een kind met downsyndroom in een gewone klas te houden, DM 22/8). De reactie van Vlaams Parlementslid Kathleen Helsen (CD&V) van de commissie Onderwijs, noopt ons tot het rechtzetten van een aantal uitspraken.

1. Er wordt gesteld dat ouders het VN-verdrag inzake gelijke rechten van personen met een handicap verkeerd interpreteren als ze denken dat hun kind sowieso recht heeft op gewoon onderwijs. Dat klopt niet. Kinderen met een beperking hebben wél recht op onderwijs naar keuze en op 'redelijke aanpassingen' (VN-verdrag 2006).

2. Daarnaast wordt gesteld dat er moet worden nagegaan of het kind het gewone leerprogramma kan volgen mits redelijke aanpassingen. Inclusief onderwijs heeft niets te maken met het volgen van het gewone leerprogramma, maar met het creëren van een zinvol programma in een gewone klas, vertrekkend vanuit wat er gebeurt in de klas en zoekend naar hoe het kind hierin kan participeren.

3. Ten slotte wordt gesteld dat een aanpassing als niet meer 'redelijk' wordt gezien wanneer de leerkracht 50 procent van haar tijd individueel zou moeten lesgeven. Als dat zo zou zijn, dan toont dit aan dat de leerkracht of school nood heeft aan vorming en opleiding over hoe inclusie werkt. Met dit soort overdrijving wordt jammer genoeg ingespeeld op de angst en onwetendheid bij leerkrachten.

Voor wie zelf geen kind met een beperking heeft, is het moeilijk om zich in te leven in wat het betekent om een plaats te vinden in deze maatschappij. Slotsom is dat België voor inclusief onderwijs nauwelijks stappen onderneemt. Zolang dit niet gebeurt, blijven kinderen zoals Jonathan in de kou staan.

Wouter De Witte (papa Jonathan), Mieke Leroy (ouder van jongen met downsyndroom), Geert Van Hove (UGent), Jo Lebeer (Universiteit Antwerpen), Kathleen Mortier (Ugent), Inge Ranschaert (Katholieke Hogeschool Leuven), Vzw Ouders voor Inclusie (info@oudersvoorinclusie.be)

Jonathan (2)

Ik las met veel interesse en zeer veel herkenning het artikel over Jonathan en de hopeloze zoektocht van zijn ouders naar een "gewone" school waar hij welkom is (DM 22/8). Mijn ervaring leert dat ouders vaak zeer moeilijk een (lagere) school bereid vinden om een inclusieproject te starten.

Het is een misverstand te denken dat men als school niet zal kunnen voldoen aan "de veronderstelde verwachtingen om het kind te moeten optillen tot een redelijk leerniveau". Dit boezemt heel wat leerkrachten een onterechte angst in. De toelichting van Kathleen Helsen (CD&V-parlementslid) onderaan dit artikel vergroot alleen maar deze misvatting. Uit haar toelichting blijkt een vermenging van de integratiegedachte enerzijds (waarbij het de bedoeling is om kinderen mits aanpassingen het gewone onderwijs volwaardig te laten volgen) en de inclusiegedachte (wat Jonathans ouders voor ogen hebben) anderzijds, waarbij kinderen wel meedraaien in de gewone school maar geen einddoelen hoeven te behalen, geen attest van de gevolgde richting ontvangen en de leerkracht geen extra inspanningen moet ondernemen om dit inclusiekind bij te werken. Het gaat er hier om het kind te laten meeproeven van het schoolleven waarbij het kind op zijn eigen niveau betrokken wordt in het klasgebeuren. Deze laatste gedachte staat in contrast met wat Helsen opmerkt, dat een kind in het gewone onderwijscircuit enkel terechtkan wanneer het mits redelijke aanpassingen het "gewone" leerprogramma kan volgen en dat de leerkracht genoodzaakt is om (een redelijke tijd) individueel met het kind bezig te zijn. Dit is niet de bedoeling van inclusief onderwijs!

Mijn ervaring met inclusie leert dat leerkrachten wel meer inspanningen leveren zoals extra overlegmomenten, regelmatig andere mensen (hulp) in je klas hebben, soms anders leren omgaan met elkaar (zowel voor de leerkracht als voor de medeleerlingen), soms ook anders leren kijken naar de leerthema's. Hiertegenover komt dat de school een belangrijk sociaal leeraspect aan de medeleerlingen kan aanbieden. Kinderen leren hoe ze zorg kunnen bieden of leren omgaan met een medemens die niet is zoals zij. Deze laatste bijdrage wordt heel vaak over het hoofd gezien. Indien een project goed gedragen wordt, kan dit een heel mooie levenservaring zijn voor alle medeleerlingen die een tijd samen met een inclusiekindje in school doormaken.

Marleen Butzen, via e-mail

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234