Zaterdag 31/10/2020

Lezersbrieven

Van Den Driessche

In uw artikel 'Van Den Driessche ook onder vuur in eigen N-VA' en 'Zaak Pol Van Den Driessche...' citeert u mij een aantal keren (DM 19/4). U probeert aan de betekenis van mijn uitspraken een groter gewicht toe te kennen dan ze in werkelijkheid hebben door mij in de N-VA functies toe te kennen die ik er helemaal niet heb: ik ben geen 'lid van het partijbestuur' ( p. 1) noch ben ik lid van 'N-VA-partijbureau' (p. 5). Ik ben er wel trots op dat ik, samen met anderen, mede aan de oorsprong lig van die N-VA binnen dewelke ik nu al ongeveer 10 jaar lang geen enkele functie heb, niet op lokaal, niet op regionaal, niet op nationaal niveau. Ik ben wel lid van die partij en zet er mij, samen met zovele anderen, enthousiast in voor het gedachtegoed ervan.

Eric Defoort, Wondelgem

Erfgoed

Groen-parlementslid Bart Caron grijpt het ontslag van de voorzitter en drie afdelingsvoorzitters van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen (KCML) aan, om het ontwerpdecreet Onroerend Erfgoed (OE) af te branden (DM 18/4). Omdat hij mijn bekommernis om ons onroerend erfgoed deelt, ga ik graag met hem in debat, maar dan op basis van correcte gegevens en met steekhoudende argumenten.

Om te beginnen: ik schaf de KCML niet af, maar voeg ze samen met een andere adviesraad voor beheer van onroerend erfgoed, de Expertencommissie. Het ontwerp OE-decreet voegt beide samen tot één Vlaamse Commissie voor het Onroerend Erfgoed. Dat die niet langer het predicaat 'koninklijk' draagt, kan geen invloed hebben op de kwaliteit van haar adviezen. Het gaat er mij niet om 'lastige adviseurs' aan de kant te zetten, maar de OE-sector efficiënter te maken, te versterken en meer zichtbaarheid te geven. Dat heb ik ook in mijn administratie gedaan. Het agentschap Ruimte en Erfgoed, het Vlaams Instituut voor Onroerend Erfgoed (VIOE) en de cel Onroerend Erfgoed van het departement Ruimtelijke Ordening, Wonen en Onroerend Erfgoed vormen sinds 1 juni 2011 één Agentschap Onroerend Erfgoed.

Om dezelfde reden heb ik de drie middenveldorganisaties - Open Monumentendag, Forum voor Erfgoedverenigingen en Erfgoed Vlaanderen - aangespoord samen te gaan. De nieuwe organisatie treedt op de komende Open Monumentendag voor het eerst naar buiten. Het klopt dus niet dat, zoals Bart Caron schrijft, ik geen maatregelen neem om de burger en de relevante actoren actief bij de onroerend erfgoedzorg te betrekken. Eveneens om de zichtbaarheid en slagkracht te verhogen, komt er één Onroerend Erfgoed-decreet. Het brengt de regelgeving die nu over één wet, drie decreten en talloze uitvoeringsbesluiten is verspreid op een coherente manier samen. Het bevat hoognodige maatregelen, zoals:

- door de invoering van een openbaar onderzoek kunnen burgers opmerkingen formuleren wanneer hun eigendom in een erfgoedinventaris wordt opgenomen;

- gemeenten die dat willen en kunnen, mogen een eigen erfgoedbeleid voeren en, bijvoorbeeld, zelf beslissen al dan niet werken toe te laten aan monumenten waarvoor geen bouwvergunning vereist is;

- voor kleine bouwprojecten komen er duidelijke regels voor de vrijstelling van voorafgaand archeologisch onderzoek;

- de oprichting van een solidariteitsfonds dat tussenbeide komt wanneer de kosten voor archeologisch onderzoek voor de bouwheer te hoog dreigen op te lopen;

- de afschaffing van de subsidieverplichting (koppelsubsidie) voor gemeente en provincie telkens wanneer de Vlaamse overheid een (restauratie)premie toekent (de provinciale budgetten daarvoor komen bij het budget van de Vlaamse overheid);

- betere instrumenten voor handhaving, zodat die meer administratief kan en minder langs gerechtelijke weg moet gebeuren.

Over onderdelen en details valt altijd te discussiëren, maar dat het ontwerpdecreet een lege doos zou zijn, zoals Bart Caron beweert, doet de waarheid geweld aan - en nog geen klein beetje.

Geert Bourgeois (N-VA), Vlaams minister van Bestuurszaken, Binnenlands bestuur, Inburgering, Toerisme en Vlaamse Rand

Geen kleuterschool

'Geen school voor bijna 800 kleuters in Antwerpen'. Helaas is deze krantenkop werkelijkheid voor mijn zoontje Arthur.

De voorbije maanden heb ik alle buurtschooltjes bezocht. Want zoals elke ouder wil ik het beste voor mijn kind. Ik heb mijn zoon op de website van de stad aangemeld voor negen schooltjes in de buurt. En in géén van de negen kan Arthur terecht.

Arthur naar een schooltje laten gaan dat niet in de omgeving ligt, is geen optie. Elke ochtend zijn broertje naar de crèche brengen, dan Antwerpen tijdens de spits doorkruisen zodat Arthur naar school kan om uiteindelijk ook nog zelf op tijd aan mijn werkdag te beginnen, is onbegonnen werk. Dus nu is al mijn hoop gericht op de wachtlijsten.

Wij denken eraan om te verhuizen naar een dorp waar jonge gezinnen deze kopzorgen níét hebben. Met pijn in het hart dan. Want de voorbije 2,5 jaar hebben wij elk vrij moment opgeofferd om ons huis te renoveren en er een echte thuis van te maken. Waarom zouden jonge gezinnen in Antwerpen willen wonen als iets essentieels zoals onderwijs niet op punt staat.

Ik vind de huidige situatie te absurd voor woorden, en eis dat deze onderwijsproblematiek dringend wordt aangepakt.

Evi Boels, Antwerpen

Koning Juan Carlos

Naar aanleiding van het jachtincident in Botswana met een olifant graag volgende toelichting.

Toen mijn vrouw en ik een tiental jaar geleden rondwandelden in de Apuseni (Westelijke Karpaten in Roemenië) ontmoetten we een lokale jachtwachter die indertijd voor Ceaușescu werkte. Ceaușescu bezat over het hele land uitgestrekte exclusieve jachtgebieden (de hoofdreden dat Roemenië vandaag de grootste populaties aan wolven, beren en ander wild bezit van Europa).

De jachtmethode was als volgt: de jachtwachters lokten de beren met voedsel naar bepaalde plaatsen waar een jachthut stond. Als Ceaușescu dan eens langskwam, lag hij te drinken en te rusten in de hut tot een jachtwachter hem erop attent maakte dat er een beer aankwam. Die werd dan uiteraard neergeknald. Zo heeft hij er daar eens 7 in 1 dag geschoten.

Voor beste vriendjes zoals Kadhafi en bovengenoemde Juan Carlos die graag een foto hebben met hun voet op een neergeschoten dier was de procedure verfijnder. De jachtwachters hingen vlees in een boom op zo'n hoogte dat alleen de grootste beren er bij konden. Daarna begon de training van de beer. Eerst opnieuw gedurende maanden voederen, daarna er hem gewoon aan maken dat als hij een geweerschot hoorde er te bikken viel... Dat dit vlug 1 à 2 jaar in beslag nam is duidelijk.

Toen Juan Carlos dan eindelijk op bezoek kwam en ernaast schoot, kwam de beer natuurlijk naderbij om te kijken of er wat te rapen viel. Ook het voorval van een moedige Juan Carlos die een ladderzatte tijger ergens in Rusland in de hoek van een grote kooi (de afrastering stond nog op het filmpje) neerschoot, staat nog op mijn netvlies gebrand.

Deze man met blauw bloed (geef mij maar rood) verdient het om eens een nachtje alleen met een beer door te brengen.

Bart Mortier, Wingene

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234