Vrijdag 07/10/2022

Lezersbrieven

Bedroefd

Geachte heer Camps, beste Hugo,

Hoe graag had ik met u de tijden van romantiek en complexloze bewondering beleefd. (DM 19/01) Dat een overwinning nog een overwinning was. Dat het onrecht van de kampioen die de zege niet was gegund niet te begrijpen viel. Dat helden in de sport nog echte helden waren, kortom.

Maar nu wordt Bart Wellens met een levensbedreigende septische shock in het ziekenhuis opgenomen, en in plaats van mededogen zijn verdachtmakingen zijn deel, oordeelt u. De sportjournalistiek doet tegenwoordig aan reputatieschade. Een kritische zelfbevraging dringt zich op.

Het spijt me dat we u droevig hebben gestemd. Helaas. Niet de sportjournalistiek maar het wielrennen zelf heeft decennialang haar stinkende best gedaan om haar reputatie ten gronde te richten. Het was slikken en spuiten bij het leven. Gelukkig voor de renners sloot wie het zag gebeuren daarbij zedig de ogen. Toen Eddy Merckx in de Giro van 69 op doping werd betrapt, kwam de journalist niet verder dan een beetje meehuilen op de rand van diens hotelbed.

Ongetwijfeld verdient ook Bart Wellens compassie voor zijn ongelukkige wedervaren. Maar het zou van een gebrekkige journalistieke deontologie getuigen om daar geen vragen bij te stellen. Sinds de Festina Tour van 98 en het Spaanse dopingschandaal Operacion Puerto in 2006 weten we wat al die jaren verborgen is gebleven. Hopelijk moet de sportjournalistiek niet naar dat tijdperk terug.

Niet reputatieschade maar vervelende vragen gaan het onderzoek vooraf. De vergelijking met Riccardo Ricco lag inderdaad te veel voor de hand. En we weten allemaal hoe het hem is vergaan.

Bart Wellens is niet gestigmatiseerd. Het tegendeel is waar. Hij heeft een antwoord gegeven op de lastige vragen. Van een haptoglobinetest die bloeddoping uitsluit hadden we anders nooit gehoord.

Met oprechte groet,

Marc Ghyselinck, chef wielrennen Het Laatste Nieuws, Deinze

Late abortussen

In het artikel over 'late abortussen soms legaal, soms kindermoord' (DM 14/1), dat gaat over de Panorama-aflevering 'Als het geen leven wordt', wordt er in sommige gevallen beweerd dat een late abortus gelijk is aan kindermoord bij kinderen die lijden aan een zware handicap. Hierbij gaat het dan over abortus na de bevalling, wat volgens de wet kindermoord is. Kindermoord klinkt redelijk gemeen, maar past niet bij deze situatie. Hoe de abortus wordt uitgevoerd, tijdens de zwangerschap of na de bevalling, het blijft nog altijd even erg voor de ouders.

Voor de mensen die naar de aflevering hebben gekeken, zullen misschien wel een traantje hebben gelaten bij de getuigenissen. Maar misschien hebben sommige mensen zich ook wel wat vragen gesteld, zoals: wat is een zware handicap? In de wet staat wel beschreven tot wanneer er een abortus mag zijn en dat als het na de geboorte gebeurt, het kindermoord is, maar er staat niet in wat een zware handicap is. Abortus en zwangerschapsafbreking worden door de ouders beslist, wat dus in sommige gevallen kan zijn dat als het kind kleurenblind is, er ook een zwangerschapsafbreking komt. Dit is vrij absurd.

Er moeten duidelijkere wetten komen rond abortus en zwangerschapsafbreking over wat wel en niet mag hierbij.

Hanne Cuyvers, via e-mail

Dierenvriend

Ik ben een dierenvriend, een heel grote dierenvriend. Kijk maar eens hoeveel kippen ik heb lopen. Maar ze mogen me wel geen rotte cent kosten: geld uitgeven aan een deftige ren waar geen vos in kan wil ik niet, ook al leef ik dan in een gebied waar de vos deel uitmaakt van de fauna. Liefst van al zou ik hebben dat mijn kippen gouden eieren leggen, kwestie van een beetje dankbaarheid te tonen voor die immense dierenliefde van me. Mijn buurman is ook een hele grote dierenvriend: als jager helpt hij de natuur bij het in evenwicht houden van de soorten. Elk dier krijgt van hem een kans, hij zal zelfs geen vlieg kwaad doen, maar er zijn grenzen. De vos, die uit luiheid alleen maar zieke en zwakke dieren vangt, durft wel eens een gezonde fazant te vangen en dat kan natuurlijk niet: fazanten hebben maar één natuurlijke vijand, de jager. Dus dat moet je dan als dierenvriend eventjes recht zetten, niet waar? Zeg, jongens van Natuurpunt en Vogelbescherming Vlaanderen, wat houdt jullie tegen om vriendjes te worden met ons, echte grote dierenvrienden?

Pierre Brewee, Gent

De gezondheid van de huizenmarkt

Verontwaardigd reageerde een woordvoerder uit de vastgoedsector op de onduidelijkheid rond de toekomst van de fiscale voordelen bij hypotheekleningen. Boos wierp hij op dat dat wel eens tot gevolg zou kunnen hebben dat potentiële kopers hun aankoop zouden uitstellen zodat de vraag naar vastgoed kleiner zou worden ten opzichte van het aanbod.

En dat zou, en toen pauseerde hij even, de gezondheid van de markt in gevaar brengen. Hij bedoelde natuurlijk dat de prijzen daardoor wel eens zouden kunnen dalen, maar hij paste wel erg goed op om het niet op die manier uit te drukken. De zogezegde 'gezondheid van de markt' zorgde vorig jaar maar liefst voor een prijsstijging van om en bij de 10 procent. Als deze groei zich jaar na jaar doorzet kost vastgoed binnen amper zeven jaar tweemaal zoveel als vandaag.

Zou het niet leuk zijn voor potentiële kopers dat huizen in België eindelijk eens wat goedkoper zouden worden? Zodat je je niet arm hoeft te lenen voor een paar bakstenen. Deze stem hoor je nooit.

Mensen betalen zich ondertussen blauw aan hypothecaire leningen, maar daar ligt niemand nog wakker van. Politici struikelden dan ook over elkaar om de burger ervan te overtuigen dat hypothecair lenen fiscaal interessant blijft. Leve de gezonde vastgoedmarkt!

Francis Wildemeersch, Gent

Mater semper certa est

Er wordt opnieuw gewerkt aan een wetsvoorstel waarbij kinderen voortaan de familienaam van hun moeder moeten kunnen krijgen (DM 18/1). Dit vanuit een niet-discriminatieprincipe. De wetgeving is misschien aan wat bijschaven toe. Maar het feit dat een kind de naam van zijn vader draagt is geen discriminatie. Het reflecteert een fundamentele asymmetrie tussen moederschap en vaderschap. Het Romeinse recht stelde al: 'mater semper certa est' of 'de moeder is altijd zeker'. En voegde daar aan toe: 'De vader nooit; de vader is degene naar wie het huwelijk wijst.'

De vader is de man die de verantwoordelijkheid draagt voor de zorg en onderhoud van het kind, ongeacht zijn genetische verwantschap met het kind. Men verwacht tegenwoordig dat mannen zich meer inzetten voor de zorg van hun kinderen. We weten wie de moeder is, laten we dus zorgzame vaders niet beroven van dat klein stuk trots dat het doorgeven van hun familienaam is.

Yves Moreau, Leuven

Kortzichtigheid

Caroline Ven verwijt Joëlle Milquet kortzichtigheid in haar oproep omanoniem solliciteren uit te breiden. (DM 18/1) Mag ik Caroline Ven zelf ook kortzichtigheid aanwrijven omdat ze geen rekening houdt met wat in derest van Europa gebeurt? In Frankrijk is anoniem solliciteren intussen al jaren ingeburgerd. In het Verenigd Koninkrijk ondertekenden pas eergisteren meer dan 100 grote bedrijven, waaronder Barclays enCoca-Cola, een engagement om het anoniem solliciteren te promoten.

Het anonieme cv is slechts een eerste stap in een uitgebreide aanpak. Maar wel een noodzakelijke om de bestaande discriminatie een halt toe te roepen. Dat hebben ze in de ons omringende landen alvast begrepen.

Wim Pauwels, Oostende

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234