Vrijdag 16/04/2021

Lezersbrieven

undefined

Ze hebben het in de vingers

Vaak kan ik mij ergeren aan het negativisme in kranten, ja, ook in De Morgen, en het uitvergroten van onheilsberichten. En dan schrikt men ervan dat er veel verzuurdheid is. Daarom vond ik het opiniestukje van Filip Joos Ze hebben het in de vingers in de crèche zo relativerend en hartverwarmend tegelijkertijd. Bedankt, Filip, voor je gewone woorden van dank voor mensen die alle dagen met hart en ziel hun job doen en soms meegesleurd worden in een negatieve spiraal, omdat er één oen is die het voor iedereen om zeep probeert te helpen. Ik werd er op slag goed gezind van.

Mieke Vermeiren, Schelle

Zinloos geweld

Een banaal verkeersongeluk dat omslaat naar verkeersagressie, met dodelijke afloop: dit is niet meer normaal. Niet enkel bij de Lijn, MIVB, maar ook bij de NMBS, in het dagelijkse verkeer en het dagelijkse leven, krijgen we meer om meer met agressie te maken. Zinloze agressie. Er gebeuren zo al ongelukken genoeg, er sterven zo al mensen genoeg. Als we dan elke dag met schrik in het hart 's morgens vertrekken naar werk of school en ervoor moeten vrezen dat ons gezin niet meer voltallig is bij het einde van de dag, door zinloos geweld. Dit is niet leefbaar. Meer wetten of meer politie op straat, op het openbaar vervoer: is dit echt wel de oplossing? We willen toch niet dat België op een politiestaat gaat lijken.

Hier baten geen regelgevingen of wetten meer, we moeten dringend onze mentaliteit wijzigen. Tevreden zijn met wat we hebben, dan komen we al een heel eind vooruit. Als we dan onze grenzen kennen hoeven we geen beroep te doen op alcohol, drugs of geneesmiddelen.

Evy Berchmans, Gooik

René Stockman

Ik werk ongeveer 25 jaar als 'therapeut' waarvan een groot deel in een psychiatrisch ziekenhuis van de broeders van liefde. Ik las de visie van René Stockman over euthanasie (DM 6/4 ) en wil hier graag op reageren omdat de visie van de generaal overste van de broeders van liefde volgens mij helemaal niet overeenkomt met het standpunt van vele van zijn werknemers in de psychiatrische ziekenhuizen. Stockman omschrijft een eurthanasievraag als zijnde een vraag van een hallucinerende man die stemmen hoort die hem oproepen zijn leven te beëindigen. Hiermee probeert hij de euthanasievragende patiënt al te omschrijven als iemand geen realiteitstoets meer heeft. Een makkelijk en logische consequentie is dan inderdaad te zeggen dat men niet kan ingaan op die vraag. Mijn ervaring is echter dat patiënten die om euthanasie vragen vaak juist haarfijn kunnen uitleggen waarom het leven voor hen de moeite niet meer waard is. Ten tweede heb ik ervaren dat je vele jaren kan proberen om mensen op andere gedachten te brengen, maar dat dit vaak leidt tot een nog sterkere doodswens. Ten derde heb ik meermaals van patiënten zelf gehoord dat de wettelijke mogelijkheid van euthanasie voor hen vooral een erkenning zou betekenen van hun psychisch lijden. Het is tenslotte mijn ervaring dat je pas op het moment dat je zegt dat je de doodswens van patiënt begrijpt, en dat je bereid bent met hen op zoek te gaan en een transfer te regelen naar een ander ziekenhuis, patiënten zich soms pas echt begrepen voelen en pas op dat moment ook gesproken kan worden over op welke manier het leven misschien toch nog zin kan hebben.

Ik denk dat ook ik, zoals Stockman schrijft, "onvoorwaardelijk respect voor het leven" heb. Ik heb echter ook onvoorwaardelijk respect voor het lijden in dit leven. Lijden dat volgens mij serieus moet genomen worden en niet afgedaan hallucinaties. Ik wil dan ook graag onze broeder generaal overste uitnodigen zich eens te herbronnen door opnieuw het werk te doen zoals dat van de stichter broeder Triest, namelijk dicht bij de zieken te staan, te luisteren naar hun verhaal, en vooral proberen te begrijpen van waar hun hopeloosheid komt.

Jef Triest, Brussel

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234