Dinsdag 02/06/2020

Lezersbrieven

Racisme (1)

Op een mooie zomeravond reden we met onze dochter Cato in haar buggy'tje op de dijk van Blankenberge. Cato was één jaar. Ze is geboren in Ethiopië. Nietsvermoedend passeerden we een jonge vrouw. Plots, als door een insect gestoken, draaide die zich om en spuwde ons dochtertje in het gezicht. We waren te verbouwereerd om onmiddellijk te reageren en misschien was dat maar goed ook. Mijn anders zo rustige echtgenoot had haar anders wellicht laten kennismaken met zijn vuisten. Akkoord, geweld is nooit een goed antwoord.

Racisme loopt sluimerend, soms latent, soms schokkend duidelijk, door ons leven en dat van onze vier kinderen. Er is argwaan in de trein, waar het abonnement van onze dochter steevast grondig bestudeerd wordt. Het is gebeurd dat de buschauffeur het gaspedaal induwde wanneer hij onze kinderen aan de halte zag staan. Op school wordt de lat door sommige leraren minder hoog gelegd, want "we kennen dat hé mevrouw, met die kinderen... hakuna matata", of - weliswaar goedbedoeld - "leuk dat hij bij ons naar school komt, dan hebben we ook een kleurtje!". Het al even goedbedoelde gefriemel, ook door vreemden, aan de krulletjes van onze zoon, als was hij een hondje, is vervelend.

En neen, Sinterklaas en Zwarte Piet storen ons en onze kinderen niet. Die zijn leuk; elk jaar wordt naar hun komst uitgekeken.

Maar de heimelijke blikken, het gefluister en de opmerkingen, het voorbehoud, de handtastelijkheden, die storen des te meer. Deze diep ingebakken wantrouwige, arrogant-superieure houding is de voedingsbodem voor racisme en onverdraagzaamheid. En die schuilt in elk van ons. Pas als we dit erkennen, kunnen we er ook iets aan veranderen. Maar ook (en misschien nog meer) bij diegenen die van zichzelf vinden dat ze helemaal niet racistisch zijn (zij die zeggen: "Ik vind negers leuk want ze lachen en dansen altijd."), is het moeilijk om in deze 'heilige grond' te woelen.

Juist daarom is het essentieel dat in onderwijs, sportclubs, justitie, politie (!) en politiek kleur wordt bekend en duidelijk standpunt wordt ingenomen. Juist daarom begrijpen wij de oproep van Peter Verlinden ten aanzien van Bart De Wever (N-VA) heel goed. Het is toch zonneklaar dat racisme weer een stuk 'salonfähiger' is geworden door de 'inclusie van de Vlaams Belangkiezers met hun kwalijke racistische en etnocentrische opvattingen in zijn partij? Natuurlijk moet De Wever wel een duidelijk standpunt innemen, en met hem alle partijvoorzitters! Juist daarom is het essentieel dat ook de media hun verantwoordelijkheid nemen. Reacties op blogs als die van Het Belang van Limburg, naar aanleiding van de drieste aanval met spijkerstok op de Turkse Tahla in onze eigen gemeente Hamme, waren schandalig. "De spijker op de kop... Hij had hem dood moeten slaan..." Wie zegt zoiets walgelijks? En vooral: welke krant laat dit toe op haar blog?!

Maar we moeten niet alleen 'naar boven' kijken, veilig onder onze paraplu. Laten we beginnen rond de eigen tafel, in ons eigen gezin, onze eigen vrienden- en familiekring. Eind 1990 deed ik doctoraatsonderzoek naar meningen en opvattingen over mensen van een andere afkomst bij kinderen van 7 tot 12 jaar . Daaruit bleek onder andere dat precies de opvattingen en attitudes van ouders heel belangrijk zijn bij de beeldvorming van hun kinderen.

Misschien moeten we daar eens over nadenken, als we aan de kant van het voetbalveld 'hé bruine!' roepen. Naar onze zoon zal het niet zijn, want ja, hij lijkt op Romelu Lukaku, maar ondanks zijn herkomst kan hij niet voetballen. Net zomin als onze dochter, ondanks haar herkomst, snel kan lopen. Hij doet karate en zij speelt piano. En ja, ze zijn bruin. En dan?!

Els Schelfhout, gewezen CD&V-senator, mama van Matthijs, Victor, Cato en Emile

Racisme (2)

Dinsdag 27 mei, Comedy Marathon. Een uitverkochte Capitole in Gent lacht zich een breuk met de mop van Raf Coppens over het feit "dat er bij de Rode Duivels alleen maar negers rondlopen, behalve één, en die heet dan nog De Bruyne".

Dinsdag 3 juni. Collectieve ontzetting over het woord 'negers' op een voorgevel. Maar vreemd genoeg sprong tijdens de Comedy Marathon niemand recht om de mop te veroordelen. Ook ik niet, ik zat te hard te lachen.

Moeten we daarom eigenlijk niet allemaal een beetje de hand in eigen boezem steken, in plaats van altijd maar die anonieme groep 'racisten' te veroordelen en ze gemakshalve in het schuifje 'Vlaams Belang' onder te brengen?

Hannes Dedeurwaerder, Sint-Denijs-Westrem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234