Zondag 27/09/2020

Lezersbrieven

Verzetsvrouwen (1)

In de rij verzetsvrouwen door de jaren heen zetten jullie Rosa Parks, als ijkpunt van gelijke behandeling van blanken en zwarten in Amerika. Parks is niet de eerste of enige zwarte vrouw die hiervoor ijverde. Elizabeth Jennings Graham heeft hetzelfde gedaan, maar wel 100 jaar eerder in New York.

Nu, New York was altijd al progressiever, zult u misschien zeggen? Claudette Colvin (15 jaar) woonde ook in Montgomery, Alabama, nam exact dezelfde bussen als Rosa Parks, en was negen maanden voor haar gearresteerd. Net zoals de 18-jarige Mary Louise Smith, die zes weken voor Rosa werd gearresteerd. Drie identieke verhalen in dezelfde stad.

Waarom kent niemand deze vrouwen? Colvin was ongehuwd zwanger van een gehuwde, oudere man, en van Smith deden (onjuiste) geruchten de ronde dat haar vader alcoholicus was.

Waarom werd voor Parks gekozen? Zoals hierboven al blijkt: ze had geen 'slechte' achtergrond... en een lichtere huidskleur.

Tristan Noelmans, via e-mail

Verzetsvrouwen (2)

In de reeks 'verzetsvrouwen' wil ik één der grootste kunstenaressen toevoegen: Camille Claudel (1864-1943). Zij was een van de eerste beeldhouwsters en model en leerlinge bij Rodin, die haar op alle vlakken misbruikt heeft. De overgebleven kunstwerken, zoals L'âge mû zijn een blijvende getuigenis van haar uitzonderlijk talent. Ze werd door Rodin verstoten en door haar familie opgesloten in een psychiatrische instelling, waar ze stierf, uitgehongerd, in 1943. Men kan dus zeggen dat zij vermoord werd.

Willy Schiettecatte, Oostende

Verzetsvrouwen (3)

De situatie die lezer Evelien Scheelen beschrijft (Machismo op een vakbondsbetoging, DM 8/3)komt me bekend voor: héél lang geleden stond ik met een groep vrouwen langs de 1 meistoet in Brussel met een bord "BSP = Belgische Socialistische Patriarchen". Wij kregen, buiten meewarig hoofdschudden dezelfde reacties als u. Evenzeer in een ver verleden heb ik een tijd in Brussel rondgelopen en mannen van top tot teen bekeken en goedkeurende commentaar of een medelijdende blik meegegeven: de reactie was meestal stomme verbazing en zich snel uit de voeten maken. Dat vond ik echter vlug een heel vervelende bezigheid (ik begrijp niet hoe mannen dat levenslang kunnen doen).

Als mannen floten, staarden, opmerkingen maakten, deed ik dan of ik moest braken. Redelijk efficiënt. Als ze in de tram, in de opeengepakte massa, hun ding tegen mij wreven, heeft het wel een tijd geduurd voor ik ze een flinke duw op het midden van hun lichaam durfde geven. Een eigen, bescheiden koekje van eigen deeg geven, lucht op en heeft misschien een klein beetje resultaat.

C. Vandekerckhove, De Panne

Verzetsvrouwen (4)

Als man is een zekere bewondering voor vrouwen met uitstraling mij niet vreemd (Machismo op een vakbondsbetoging, DM 8/3), maar die kun je ook op een wat beschaafdere manier uiten. Een beetje gentlemanmanieren maken de omgang tussen de seksen wat aangenamer, en ook wel succesvoller, denk ik. Vraag me af of de roepers al vaak vrouwen zijn tegengekomen die 'ja, neem mij' antwoorden als ze een schuine opmerking geven.

Bart Nooyens, via de website

Verzetsvrouwen (5)

Interessante reclame van de Spar in de krant van vrijdag 8 maart. Er zal dus vooral gekookt worden op Vrouwendag?

Ruth Boone, Gent

Verzetsvrouwen (6)

Jullie maakten een mooie, vooruitstrevende krant gisteren. Hetgeen me een beetje stoort, is de minimale aandacht die onze progressieve krant De Morgen besteedt aan de vrouw in de ploegsporten. Degelijke competities in het basket, volleybal en voetbal krijgen weinig of geen aandacht. Alle kritiek is positief, dus doe er iets aan. Alvast bedankt bij voorbaat.

Marc Koreman, via e-mail

Verkiezingen zonder meer

De moeder van alle verkiezingen: is het niet stilaan goed geweest? Copernicaanse omwenteling, wie verzint het allemaal? Mag het een beetje bescheidener? Wat zin voor proportie, misschien? Iemand zal die dingen ooit wel voor het eerst hebben gezegd, en dat zal dan wel aardig geklonken hebben, die eerste keer. Wat overstatement voor het effect, allez vooruit. Maar daarna mag het van mij weer serieus worden. Niks moeder, niks Copernicus. Bescheidener? Minder pretentieus, bedoel ik, wat minder hysterisch, als het kan. Verkiezingen hebben geen moeders. Copernicaanse omwentelingen gaan over sterren en planeten, niet over het landje België. Dat overigens een sympathiek landje blijft, zolang de mensen er zich niet zot laten draaien. Daar wil ik wel voor stemmen volgend jaar: dat iedereen weer een beetje gewoon doet.

Lieven Deprettere, Sint-Niklaas

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234