Dinsdag 13/04/2021

'Lezen is weglopen'

Wat willen jonge mensen lezen? Hoe kiezen zij een boek? Jongelui houden het lezen vaak voor bekeken vanaf een jaar of dertien. Chatten of dvd's bekijken is zo veel leuker. En lezen is toch iets voor nerds, of niet? We laten vier jongeren met verschillende achtergronden aan het woord over hun liefde voor lezen.

Patrick Jordens & Annemie Leysen

> Aicha Mouayas, 18 jaar, Antwerpen, studeert boekhouden-kantoor.

"Hoeveel ik lees, hangt vooral af van hoeveel vrije tijd ik heb, één boek per week minstens. Ik ga meestal af op de cover of de titel. Soms hangt de keuze af van het thema. Ik lees graag over andere culturen, gezien mijn half-Marokkaanse afkomst. Vriendinnen van me lezen ook, dus boeken die zij goed vonden, lees ik. Ik lees een boek altijd uit, of het nu goed is of niet. Het verruimt je horizon als je van alles leest en zo leer je ook andere thema's en schrijfstijlen waarderen.

"Ik heb geen speciale voorkeuren wat schrijvers betreft, mij gaat het meer om het boek en het verhaal zelf. Als je me de schrijver van een boek vraagt, zou ik niet eens kunnen antwoorden, zelfs niet als het mijn lievelingsboek was.

"Ik lees graag omdat je je hersenen gebruikt en je fantasie, terwijl je je schrijf-, spreek- en taalvaardigheden verbetert. Drie in één klap, dus. Ik lees nu alleen nog volwassenenliteratuur. Vroeger ook al, maar ik mocht die meestal niet ontlenen in de bib. Soms lukte het wel, en anders vroeg ik mijn mama om ze te kopen."

> Lieselot Rosseel, 16 jaar, Brugge, studeert tuinbouw TSO.

"Er zijn periodes dat ik veel of weinig lees. Ik lees gemiddeld zo'n tien boeken per maand, maar tijdens de vakantie lees ik het meest. Ik vind mijn boeken via websites of in de bib zelf. Ik lees van alles, behalve oorlogsboeken of zo. Een boek is goed als de schrijver kan uitdrukken wat de personages voelen, maar ook als hij boeiend kan schrijven, zodat duidelijk is wat er gebeurt. Ik lees heel graag Thea Beckman omdat ze historische boeken schrijft over onderwerpen die me heel erg aanspreken. Ook Per Nilsson vind ik heel mooi omdat hij prachtig kan vertellen over onderwerpen waar ik anders niets over zou weten.

"Ik heb ook al veel boeken voor volwassenen gelezen, Stephen King bijvoorbeeld, om zijn fantasie. Zulke boeken vind je wel niet makkelijk bij de jeugdafdeling omdat ze misschien te wreed zijn of niet zouden aanslaan bij jongere lezers?

"Ik lees graag om te kunnen ontsnappen in een wereld waar ik anders niet aankan, en om van huis weg te lopen, niet echt maar in gedachten, hè."

> Dorien Maes, 17 jaar, Brasschaat, studeert humane wetenschappen ASO.

"Ik lees gemiddeld een tweetal boeken per maand. We moeten verplicht voor school zes boekbesprekingen per jaar maken. Daarvoor krijgen we een lijst met titels.

"Ik lees een boek uit als het thema me ligt, maar wat ook een rol speelt, is de manier waarop het boek geschreven is. Ik ondervind dat volwassenenromans vaak vrij poëtisch of formeel geschreven zijn. Dat spreekt me minder aan. Je kunt je zo veel minder goed inleven in het boek. Ik moet soms een alinea twee keer lezen voor ik hem echt begrijp! Dat maakt het lezen niet zo leuk.

"Ik lees graag omdat boeken je fantasie de vrije loop laten. Als je televisie kijkt, krijg je steeds beeld en geluid. Wanneer je leest, draait het er net om alles voor jezelf in beeld te brengen, dan lijkt het meer alsof je het zelf beleeft."

> Thomas Cremers, 18 jaar, Sint-Niklaas, studeert biochemie.

"Ik lees redelijk veel boeken, ongeveer drie of vier per maand, soms wat minder, als ik verzadigd ben. Ik kies boeken van schrijvers die ik goed vind en op aanraden van andere mensen. Ik wil dat een goed boek mij meesleept en een goede uitwerking van de personages heeft. De taal en stijl en soms het verhaal zelf kunnen heel anders zijn dan normaal, maar dat maakt het boek net speciaal.

"Peter Verhelst lees ik graag, omdat hij een eigen stijl heeft en de dingen heel mooi kan verwoorden. Ik droom graag weg met zijn boeken. En ook Robert Ludlum van The Bourne Identity, omdat zijn boeken heel spannend en ook realistisch zijn. Ik hou wel van spionage- en detectiveromans. Door te lezen kan ik mij dingen voor de geest halen. Er zijn ook andere voordelen aan lezen, zoals je leessnelheid die omhooggaat, en je krijgt een grotere woordenschat en culturele bagage. Ik lees al boeken voor volwassenen sinds mijn twaalfde. Toen was dik beter!" (PJ)

Piekerqueen en giechelbitch

Met zijn nieuwe jeugdroman lijkt veelschrijver Edward Van de Vendel een gooi te doen naar de wereld van de film.

Patrick Jordens

Ons derde lichaam is inmiddels het tweede boek over Tycho Zeling, en een soort vervolg op het met een Gouden Zoen bekroonde De dagen van de bluegrass liefde. Daarin wordt de 18-jarige Tycho tot over zijn oren verliefd op de Noorse Oliver Kjelsberg. Ze ontmoeten mekaar in Tennessee, waar ze allebei stage lopen als monitor in een kinderkamp. Maar hun wegen scheiden al snel. Als de zomer voorbij is, komt er een abrupt einde aan hun passionele liaison. Het afscheid is verscheurend, maar het leven gaat voort.

Vanaf dit keerpunt begint Ons derde lichaam, op het moment dat Tycho na die tornadozomer beslist om niet terug bij zijn ouders te gaan wonen maar op kamers in Rotterdam. Hij deelt het huis met Vonda, een jonge zangeres, flamboyante flap-uit en "giechelbitch", een diva. Het is vuurwerk vanaf de eerste seconde, ze worden onafscheidelijk. Wat later trekt ook Moritz bij hen in, een student van de Dansacademie, en ook, o toeval, homoseksueel. Wat volgt, is het relaas van een nogal stormachtige maar louter vriendschappelijke ménage à trois, met Tycho als centrale figuur. We beleven alles vanuit zijn standpunt. Van de Vendel kruipt bijzonder geloofwaardig in de tere huid van deze "piekerqueen" die nog volledig overdonderd is door zijn eerste seksuele ervaringen, en door de heftigheid van zijn gevoelens voor een schijnbaar onbereikbare liefde. Nog volop bezig met het verwerken van dat 'trauma' wordt hij alweer meegesleept in een spiraal van gebeurtenissen, die zelfs eindigt op het podium van het Eurovisiesongfestival.

Dit tweede Tychoboek - dat zich ook los van het eerste deel laat lezen, raast als een rollercoaster, ondanks de 300 pagina's. Van de Vendel is op dreef, hij slaagt erin om de lectuur dezelfde vaart mee te geven die Tycho in zijn nieuwe zelfstandige leventje ervaart. Tegelijk zijn er genoeg momenten van introspectie, passages waarbij we de onuitgesproken verlangens, ambiguë gedachten, dromen en twijfels van een opgroeiende jongeman leren kennen. Tycho studeert aan de Nationale Schrijfacademie, schrijven is voor hem als ademen, en in nooit verzonden mails schrijft hij zijn ervaringen van zich af. Een handig trucje van Van de Vendel om de nodige rust in te bouwen, en om de lezer een diepe blik in Tycho's rusteloze ziel te gunnen.

Al komt er naar het einde toe wel wat sleet op de formule, het boek is onder meer door dit soort ingrepen sterk gecomponeerd, en de meeste personages zowel als de gebeurtenissen blijven levendig. Zelfs de ontknoping verrast.

Maar toch ontbreekt er iets aan deze bijna te vlotjes geschreven roman: mysterie, gelaagdheid, of echte ontroering, poëzie? Ons derde lichaam lijkt vaak een nogal breed uitgevallen script voor een onderhoudende film of tv-soap, van het betere soort, met steengoede dialogen, maar tegelijk ook wat oppervlakkig, behaagziek en nogal gezocht blits en flitsend. Het mocht allemaal wat suggestiever, wat meer wit en minder regels, en met beschrijvingen die getuigen van meer stilistische durf of finesse. Soms is Van de Vendels beeldspraak ook ongemeen onhandig: zoals "ik was een kuiken dat vrolijk in een bos met vallende bijlen liep". Euh?

Met andere woorden, dit is een typische adolescentenroman van een schrijver met onmiskenbaar metier. Voor heel wat jongeren, en zeker voor de vertwijfelde homoseksuele jongens en meisjes, allicht erg herkenbaar en meeslepend. Zeker geen geringe verdienste, maar mag het toch iets meer zijn?

Dit boek raast als een rollercoaster

Edward Van de Vendel

Ons derde lichaam

Querido, Amsterdam, 304 p., 13,95 euro.

Bij dit boek hoort ook een nieuwe dichtbundel van Van de Vendel, Chatbox/De gedichten van Tycho Zeling.

Edward Van de Vendel

(°1964, Nederland)

Ons derde lichaam lijkt vaak een nogal breed uitgevallen script voor een tv-soap, van het betere soort, met steengoede dialogen, maar tegelijk ook nogal gezocht blits en flitsend

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234