Zaterdag 26/09/2020

Levenslessen op de trein naar Rome

Loach spant de kroon met een zinderend, recht uit het leven gegrepen stukje cinema

Omnibusfilm l Tickets HH

Luc Joris

Goed dertig jaar geleden waren omnibusfilms, een verzameling al dan niet thematisch verbonden kortfilms van verschillende cineasten, nogal populair bij de nouvelle vague. Vaak is bij dat soort ondernemingen het niveau nogal onevenwichtig. In het prestigieuze Tickets, met Ermanno Olmi, Abbas Kia- rostami en Ken Loach in de regiestoel, is dat niet anders.

Aan de basis van dit project lag Kiarostami, het boegbeeld van de nieuwe Iraanse film. Hij suggereerde het idee voor een documentairetrilogie en kwam met de namen van Loach en Olmi op de proppen. Vervolgens stelde Olmi voor om drie fictiefilms te draaien die zich aan boord van een en dezelfde trein afspelen. In Tickets zijn uiteindelijk de hoofdpersonages van de ene film zo de nevenpersonages van een andere.

Olmi's luik is het minst overtuigend. De inmiddels 74-jarige regisseur van Il Posto (1961) en het met de Gouden Palm bekroonde L'Albero degli Zoccoli (1978) zoekt al een tijdje opnieuw naar de juiste vorm. Zijn film is een lieve, maar wat suikerzoete humanistische kroniek over een oude professor (Carlo Delle Piane) in de biofarmacie die zodra hij in Innsbruck op de (vanwege de terreurdreiging streng gecontroleerde) trein naar Rome stapt, dagdroomt over het pr-meisje (Valeria Bruni Tedeschi) dat zich zo attent over hem bekommerd heeft.

Als je niet wist dat Kiarostami meegewerkt heeft, zou je zijn eerste anderstalige film niet herkennen. Zo weinig blijft er op het eerste gezicht van zijn typische universum over. Kiarostami vertrekt opnieuw van een heel sterk vrouwelijk personage (Silvana De Santis), de arrogante weduwe van een generaal die in een eersteklas wagon rijdt in de overvolle trein, ook al heeft ze een tweedeklas biljet. De bazige, corpulente blonde vrouw werkt iedereen op de zenuwen. Als ze haar jonge reisgezel Antonio (Filippo Trojano) begint uit te kafferen, zoekt die het gezelschap op van een meisje uit zijn geboortedorp Bracciano om liefdesherinneringen op te halen. Speels, fris en met een discrete seksuele ondertoon.

Het is echter Loach die de kroon spant. Hij vertrok van een scenario van Paul Laverty, zowat zijn vaste scenarist sinds Carla's Song (1996). Zijn alerte, humanistische parabel over drie Celtic-supporters (Sweet Sixteen-acteurs) die het onderweg naar een Champions League-duel aan de stok krijgen met een familie Albanese vluchtelingen is tegelijk onderhoudend, grappig en ontroerend. Het is een zinderend, recht uit het leven gegrepen stukje cinema en een mooi en sterk slotstuk voor een ongelijkmatige film over eenzaamheid en agressie versus liefde en altruïsme.

REGIE Ermanno Olmi, Abbas Kiarostami, Ken Loach VERTOLKING Carlo Delle Piane, Valeria Bruni Tedeschi, Silvana De Santis, Filippo Trojano, Martin Compston, Gary Maitland, William Ruane LAND Italië / Engeland speelDUUR 106 minuten

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234