Vrijdag 17/09/2021

Leven en dood in Villa Fink

laika en blauwe engel maken kleutertheater

kindertheater

over het verborgen leven van heel oude mensen HHHII

Borgerhout

Van onze medewerkster

Annelies De Waele

Never change a winning team. Na Peer, de hoogst aanstekelijke kleutervoorstelling waarmee ze klein en groot veroverden, tekenden de mensen van Laika, regisseur Noël Fischer en vormgeefster Marianne Burgers (zeg maar het gezelschapje Blauwe Engel) opnieuw voor een samenwerking. Villa Fink snijdt voor 4-plus de 'verborgen' contouren van 100-jarigen uit. Een grensverleggend stukje kleutertheater, dat zeker.

Een stuk of drie bewoners zijn er in Villa Fink, niet-alledaags rustoord voor artistieke eeuwelingen. Er is Zwaan, gewezen danstalent die nu gebogen met een stok rondsjokt. Er is Otto Fink, ooit variétéartiest, die spreekt via zijn pop Kleine Fink. En er is Delphine, voormalig operaster. Ze leven nog wat, deze drie. Achteraan op de scène, op stoelen, nemen lappenpoppen zichtbaar de plek van hun overleden kompanen in. Zoals Fien, de pop die ze zelf begraven.

Meer dan een verhaal wil Villa Fink een sfeer oproepen. Het is het laatste leven van mensen die lijzig of niet meer praten en zich moeizaam van zetel naar bed verplaatsen, en terug. De trage tijd tikt hier, haaks op het jachtige leven van de actieve medemens ergens beneden, in de stad. Oudjes in een bejaardentehuis zijn het, worstelend met lichamelijke aftakeling en wachtend op zuster dood, die je in deze voorstelling heel erg ziet en ruikt. Hoe ervaren kleine kijkers dit?

Toch hebben de Fink-bewoners tussendoor nog hun eigen stukje levenslicht. Een danspas voor mevrouw Zwaan, een goocheltruukje van Otto Fink, een divamoment voor Delphine. Een kopje thee, een hart dat ineens toch weer sneller slaat, of even als boksautootjes rondrazen met de rolwagens. Dat is het geheim van deze villa: dat oude mensen zo hun eigen pleziertjes beleven in hun eigen kleine wereld. Otto's kleine pop zit erbij, en geeft commentaar.

Vorm is inhoud in Villa Fink. De bewoners zitten op rijdende platforms, hun kamertjes. Weinig woorden, wel veel klassieke muziek die de beelden stevig onderstreept. Een scène waarbij de bibberende Zwaan er minutenlang over doet om Fink een kopje thee aan te reiken, ondervangt de stille, vertraagde scènes en poogt ook de voorstelling in evenwicht te houden.

Dat lukt met mate. In themakeuze en uitwerking koppelt Villa Fink traditionele knepen als poppenfiguren, slapstick en mime aan heel visuele verstilling. De grappen werken, het verrassingseffect ook, maar de esthetiek kan de verveling niet altijd remmen. De acteurs proberen bovendien soms zo krampachtig oud te zijn, dat het wel eens op de zenuwen gaat werken en deze Villa Fink zo weer ondergraaft wat het eigenlijk wil vertellen.

Samenvattend evenwel geen al te slechte woorden over deze voorstelling die vrij radicaal een eigen weg kiest en een voor kleuters niet vanzelfsprekende wereld evoceert. Bovendien maakt de mooie, beweeglijke laatste 'hiernamaals'-scène heel veel goed.

Wie Laika en Blauwe Engel. Script en regie Noël Fischer. Spel: Esther de Koning, Bart Slegers, Yvonne Wiewel Wat Villa Fink, voor 4+ Waar en wanneer Op tournee tot 18/1/2004. Info: www.laika.be of 03/230.81.91.

'Villa Fink' evoceert voor kleuters een niet-alledaagse wereld

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234