Dinsdag 12/11/2019

Leve de Superette

Gooi de term 'superette' in uw zoekmachine en u komt uit bij een hip Gents restaurant of een Brussels architectenbureau. Maar een echte superette? Eentje die geurt naar kuisproducten en 'kinnekesworst'? Aan díé superettes is de digitale trein voorbijgeraasd. Het maakt ze niet minder waardevol. Wij gingen buurten bij Supra De Clercq-Vertriest, bij Cyriel en in 't Winkeltje.

Supra, Grammene

"Weten jullie wat de beste ontvetter is? Vloeibare soda. Niks werkt beter. En toch zijn er vandaag steeds minder supermarkten waar je nog vloeibare soda vindt."

Vloeibare soda vind je dus nog wel in de Supra in Grammene bij Deinze, de superette van Stefanie Vertriest. Of ze ons misschien ook kan vertellen waarom je dat mooie product niet langer in elke supermarkt vindt?

"Omdat je met een bus vloeibare soda maandenlang toe komt", zegt Stefanie. "Het is een product dat traag beweegt, en dat hebben die grote supermarkten niet graag. Elke vierkante centimeter moet opbrengen."

Stefanie Vertriest probeert het op een andere manier, al twee decennia lang. Negentien was ze, toen ze een eigen superette begon aan het Sint-Pietersstation in Gent. Omdat de grote bouwwerkzaamheden daar maar bleven aanslepen, begon ze tien jaar geleden opnieuw, dit keer in Grammene, waar haar roots liggen.

Al die tijd bleef de winkel van Stefanie onafhankelijk van de grote ketens, en dat wil ze graag zo houden. "Ik doe het graag op mijn eigen manier. Bovendien zou zo'n keten mij verplichten om nieuwe producten in huis te halen waarvan ik weet dat ze hier niet zouden verkopen. De grote ketens werken met een gemiddelde, berekend door een computer. Maar die computer weet niet wat mijn klanten willen.

Stefanie noemt een voorbeeld. "Noveenkaarsen. Je zou ervan verschieten hoe goed dat hier nog verkoopt. Zeker in de examenperiodes is de vraag nauwelijks bij te houden."

Over de toekomst van de superette maakt Stefanie zich weinig zorgen? "Er ís toekomst, zeker. Al moet je je wel aanpassen aan de veranderende tijden. Vroeger kochten de mensen een halve kilo hesp en een halve kilo kaas. Vandaag willen ze kunnen kiezen uit minstens twintig soorten charcuterie. Mensen hebben tegenwoordig ook veel minder tijd om te koken. Dus moet je ook bereide gerechten aanbieden.

"Het verschil met een grote supermarkt maak je in de eerste plaats door de persoonlijke aanpak. Maar in die aanpak kruipt natuurlijk wel heel veel tijd.

"Op mijn manier ben ik ook een beetje de psycholoog van het dorp. Ik maak tijd om naar de mensen te luisteren. En daar is duidelijk veel behoefte aan. Ik heb het gezien in de stad, en ik zie het ook hier: er is heel veel eenzaamheid in onze maatschappij. De mensen trekken zich terug achter hun computer of tv, en praten niet meer met elkaar.

"In mijn winkel vinden mensen nog een luisterend oor. Hier mogen ze vertellen over hun problemen en hun verdriet. Omgekeerd zullen mijn klanten ook naar mij luisteren als het mij niet zo goed gaat. Begin dit jaar werd mijn moeder plots ziek. Ze hebben haar been moeten amputeren. Je kunt niet geloven hoeveel steun ik toen heb gekregen van mijn klanten."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234