Donderdag 20/01/2022

Leuvense allochtone jongeren grijpen toekomst met beide handen

'Ik vind het niet erg als je mij als allochtoon bestempelt. Dan kunnen we tenminste de problemen benoemen', zegt Mohamed Ridouani, drijvende kracht achter Ahlan Leuven. In korte tijd slaagde zijn vereniging erin om 250 leden aan te spreken. 'Het water tussen de sociale sector en de migranten is te diep. Laat ons de brug vormen', zegt hij.

Door Tine Peeters

Leuven/Brussel l In de gangen van het Provinciehuis maakt donderdagavond een piepjonge vrouw met hoofddoek de gangen schoon. 'Over allochtone tewerkstelling gesproken', fluistert een toeschouwer. De zaal luistert ondertussen verder naar het debat van Ahlan over allochtonen in het hoger onderwijs.

Mohamed Ridouani is zelf een succesverhaal. Een universitair diploma op zak, een consultancyjob bij Deloitte. Maar de nadruk leggen op zijn eigen feilloze parcours wil hij liever niet. Ahlan Leuven en zijn missie telt. Hoewel Leuven zich profileert als kennisstad par excellence, zijn de aula's van de universiteiten en hogescholen nog steeds wit. Ridouani wil daar wat aan veranderen. "Al mijn vrienden en kennissen die verder hebben gestudeerd of gewoon hun secundaire school hebben afgemaakt, vonden een job. Ze hebben het niet even gemakkelijk gehad als autochtonen om aan werk te geraken, maar zetten wel door", benadrukt hij. "Ik wil zelfs niet praten over de arbeidsmarkt op dit moment. Zorg eerst dat die jongeren hun school afmaken en hogere studies aanvangen. En dan kun je zeggen dat de arbeidsmarkt inspanningen moet leveren."

Ridouani hamert op het negatieve zelfbeeld waar de jeugd mee worstelt. "Mensen om je heen zien je als iemand die gedoemd is om niet te slagen. Boks daar maar eens tegenop", zegt hij. "Die perceptie wordt een selffulfilling prophecy." Als oplossingen voor de demotivatie en drop-out op school moeten allochtone kinderen zo vroeg mogelijk naar de peuterschool. "Ouders zien de kleuterschool te veel als een speeltuin", luidt het. Individuele begeleiding, taallessen, ondersteuning door de CLB's van ouders en leerlingen, meer aandacht voor de leefwereld van de allochtone gemeenschap én het aanwerven van allochtone leerkrachten zijn andere concrete maatregelen.

Het doel van Ahlan Leuven is 'inclusief selfempowerment', een typische consultancyterm. "Wij gaan er geraken door zelf initiatief te nemen. Er wordt te veel over de hoofden van de allochtonen heen gepraat. De politici praten, de integratiedienst praat, maar breng het beleid eindelijk bij de mensen. Dat kan het best als de allochtonen zelf aan de deur gaan kloppen." Hij staat versteld van alle organisaties in de sociale sector, waar de allochtonen het bestaan niet van kennen. "Laat ons de brug vormen", meent hij.

Andere allochtone verenigingen krijgen een veeg uit de pan omdat ze te veel ter plaatse trappelen, navelstaren en hun werking niet genoeg opentrekken. Ahlan bereikte in vijf maanden tijd, met een mozaïek van activiteiten, 250 mensen en werkt met 35 vrijwilligers. De leden komen uit de Maghreblanden, uit het Midden-Oosten én uit de Koerdische gemeenschap. De vereniging werkt samen met de stad Leuven en met de moskee, organiseert voetbaltoernooien, culturele uitstapjes voor vrouwen, huistaakbegeleiding en Arabische lessen.

"In Leuven bestonden een paar initiatieven, maar die zijn stilletjes doodgebloed. Ze beperkten zich ook te veel tot religie of sport. Negentig procent van de allochtone jongeren in Leuven doet aan voetbal. Waarom zouden ze niet gaan tennissen of basketten? We moeten niet altijd terugplooien op onszelf." Maar ook een infopunt over studiekeuze voor allochtone ouders en kinderen staat op de - ellenlange - verlanglijst. Of een kindercrèche. En de autochtone gemeenschap heeft niks te vrezen. "De autochtonen moeten niet bang zijn, hé. Wij nemen gewoon het initiatief om tegemoet te komen aan de intenties van de overheid en de scholen."

Om de drempel naar het hoger onderwijs te verlagen, organiseert Horizon, deelwerking van Ahlan, een infoavond. De zaal van het Provinciehuis zit stampvol beleidsmakers, sociale werkers, lesgevers, allochtone jongeren en ouders. Birsen Taspinar, diversiteitsmedewerker van de KH Leuven en psychologe, zet de vooroordelen over hoger onderwijs bij allochtone ouders en hun kinderen op een rij. "Vaak denken ouders dat een universiteit ontzettend duur is. Mijn vader had opgevangen dat het inschrijvingsgeld alleen al 200.000 frank bedroeg." Ouders vrezen dat hun kinderen hun afkomst of godsdienst gaan verloochenen. "Dit heeft niks te maken met de islam. Je vindt dezelfde reflex terug in Belgische arbeidersmilieus", zegt ze.

Allochtonen denken vlug dat ze er alleen voor staan. De drempel om hulp te vragen is te hoog. "Ze vinden in 'witte scholen' ook moeilijk bondgenoten. Ze missen een thuisgevoel. Herkenning is belangrijk om je motivatie te behouden." En ze laten het hoofd hangen omdat ze ervan uitgaan dat ze toch geen werk zullen vinden, een houding die Taspinar vooral bij jongens aantreft. "Maar 'het papiertje' is in België nog steeds een toegangsbiljet", gaat ze verder.

Taspinar hekelt de 'onbedoelde discriminatie' bij leerkrachten, scholen, in de media. "Heel vaak weten jongeren niet waarom hun motivatie in een dip zit. Zij krijgen meteen negatieve etiketten opgeplakt: ze zijn lui of niet capabel. Op dat moment zijn ze echter bezig om verschillende werelden aan elkaar te knopen: die van hun ouders, van de school, van een andere cultuur. Want hoe je het ook draait of keert, onderwijs is niet cultuur- of waardevrij." In plaats van de tweetaligheid van de jongeren als een handicap op te vatten, maakt zij er een extra voordeel van. "Wij vergeten de verrijking van een tweede taal. Het is een geluk én een extra troef op de arbeidsmarkt", besluit ze.

Bij de Marokkaanse thee achteraf geven drie zussen, twee studentes rechten en ééntje criminologie, commentaar. De oudste heeft de twee jongsten gepusht om toch maar naar de universiteit te gaan. "Ik dacht dat ik het niet aankon, en nu zit ik toch in mijn voorlaatste jaar", lacht de middelste. "Het probleem ligt vooral bij de scholen. Als je de hele dag hoort dat je het niet kunt, dan kunnen je ouders nog moeilijk je motivatie opvijzelen."

'De arbeidsmarkt? Zorg eerst dat allochtone jongeren hun school afmaken en hogere studies aanvangen'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234