Dinsdag 15/06/2021

Let it be... Kerry!

'De Europeanen, intellectuelen en artiesten mogen tegen het beleid van Bush argumenteren tot ze een ons wegen, ze hebben niet de minste geloofwaardigheid bij de gemiddelde conservatieve Amerikaan', zo besluit de Franse krant Le Monde diplomatique. Een Brit, een Canadees, opinieleiders, acteurs en muzikanten gaven het de afgelopen maand alvast nog niet op.

Hollywood, Los Angeles, 15 oktober. Zo'n 1.800 gasten hebben tussen de 500 en 5.000 dollar betaald om te mogen aanzitten aan het galadiner voor Adopt-A-Minefield, een programma van de United Nations Association of the USA en het Better World Fund van CNN-oprichter Ted Turner. AAM brengt de probleemgebieden in kaart en ruimt mijnen op in Afghanistan, Vietnam, Bosnië-Herzegovina, Cambodja, Kroatië, Mozambique en... Irak.

De organisatie kan rekenen op de actieve inzet van goodwill-ambassadeurs Heather Mills, het voormalige model dat zelf een been verloor in een verkeersongeluk, en haar echtgenoot, ex-Beatle Paul McCartney. Mills, intelligent en mooi, komt er complexloos voor uit dat ze de beroemdheid van haar man ten volle exploiteert voor het goede doel. Zo vertelt ze hoe de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell op een afspraak met haar arriveerde met twee Beatles-boeken om te laten signeren.

Tijdens de cocktail lopen we een pretentieloze Pamela Anderson tegen het lijf, een wat verlegen Kiefer Sutherland en een ontspannen Michael Douglas met Catherine Zeta-Jones. En ook Julia Ormond, Steve Buscemi, Jack Nicholson en Neil Youngs muzikale bloedbroeder Stephen Stills zijn er voor het goede doel.

Gastheer Jay Leno van de dagelijkse Tonight Show op NBC, uitermate professioneel én geestig, spaart niemand. Noch het selecte publiek in de grote feestzaal van het Westin Century Plaza, noch president Bush en zijn vrienden. "Ze willen in Californië een gedeeltelijke stem invoeren vanaf 14 jaar, maar we hebben het al zo moeilijk om stemmen te tellen. Wat wordt dat als het om breuken gaat! Waarschijnlijk krijgen we dan een Action Hero als gouverneur." Als een volleerd hofnar slaagt Leno er even in het onverzoenbare met elkaar te verzoenen: de glamour van de showbizz, de gruwelijke beelden van verminkte lichamen die hier op groot scherm worden geprojecteerd tussen de vegetarische Porcini Ravioli en de Blueberry Cheese Tart, de getuigenissen van een moeder die haar 22-jarige zoon in Irak verloor en van BBC journalist Stuart Hughes, die er vorig jaar een been kwijt raakte en van achter het spreekgestoelte demonstratief met zijn prothese zwaait.

Heather Mills houdt een sterke toespraak die nadrukkelijk de parallel trekt tussen het Vietnam van 35 jaar geleden en de oorlog in Irak. Onze buurvrouw aan tafel streelt troostend de rug en schouders van haar man, die twee jaar in Vietnam heeft gediend. Waarschijnlijk heeft hij er de gruwelijke antipersoonsmijnen die vandaag slachtoffers blijven maken, zelf nog gelegd. "We kunnen de vicieuze cirkel van woede en wraak alleen doorbreken", zegt Mills, "door de juiste president te verkiezen." Hier worden geen namen genoemd. Mills weet ook wel dat de goed gevulde portefeuilles in de zaal zeker niet alleen voor de Democraat John Kerry zullen stemmen. Neil Young, de ingeweken Canadees, draagt wel de button 'Canadians for Kerry', maar ook voor hem zal het in Hollywood daarbij blijven. Na zijn gastoptreden brengt een slordige veiling onder de hamer van Jay Leno ruim 122.000 dollar op en sluit McCartney de avond af met een niet erg geïnspireerde 'unplugged' set. Hij duetteert wat stroef met Young op diens 'Only love can break your heart' en Neil zingt amper mee op de obligate afsluiter, een lauw 'Hey Jude'.

Negen dagen later, in Mountain View, zo'n 40 kilometer ten zuiden van San Francisco, gaat het er heel wat hartelijker aan toe en klinkt de politieke boodschap veel luider.

Al voor de achttiende keer komen hier de grootste namen uit de rockwereld twee dagen lang optreden om geld in te zamelen voor de Bridge School, waar een twaalftal zwaar motorisch en spraakgehandicapte kinderen intensief verzorgd en begeleid worden. De school is in 1986 opgericht door Pegi, de vrouw van Neil Young, zelf moeder en vader van een zwaar gehandicapte zoon. Hier zijn zij de gastvrouw en -heer. Ze voelen zich duidelijk thuis in deze informele omgeving, zijn zoveel meer ontspannen en spraakzaam dan in Los Angeles. Young heeft deelgenomen aan de Vote for Change-tour, getrokken door Bruce Springsteen. Het project bestond uit zes parallelle reeksen concerten tijdens de maand oktober in de verschillende 'swing states'. De opbrengst gaat naar America Coming Together (ACT), een organisatie die de verkiezing van de Democraat Kerry steunt. Op de affiche van deze Bridge School Benefit staan ook nog Vote for Change-prominenten als Ben Harper en Eddie Vedder (van Pearl Jam).

Dat weekend betalen 42.000 enthousiaste toeschouwers tot 56 dollar voor een acht uur durende reeks vaak adembenemend mooie, akoestische optredens met ook Sonic Youth en de Red Hot Chili Peppers, maar vooral: Neil Young zelf, Paul McCartney en de legendarische 78-jarige crooner Tony Bennett. De leerlingen van de Bridge School blijven de hele tijd in hun rolstoelen op het podium zitten, met hun ouders en begeleiders. Het gaat hier immers in de eerste plaats om hen. Maar de artiesten zijn ook bekommerd om de uitslag van de komende verkiezingen. Ze houden het hier niet bij een algemene oproep om te gaan stemmen - wat de Democraten ten goede moet komen. In de grote Amerikaanse folktraditie neemt Eddie Vedder de draad op van protestzanger Phil Ochs. Die had zijn 'Here's to the State of Mississippi' in de jaren zestig zelf al bewerkt tot 'Here's to the State of Richard Nixon'. In 2004 hekelt Vedder "de regering van Dick Cheney", "criminelen als adviseurs van de kroon", en het refrein wordt: "George W., find yourself another country to be part of." En de verder erg religieus geïnspireerde Ben Harper begint zijn 35 minuten kippenvel bezorgende set met het statement 'Oppression'.

Tussen twee sets door loopt zanger Paul Simon, vandaag alleen toeschouwer, naar een van de hotdog- en hamburgerstands. Of zou hij voor een pakje frieten met look gaan? De uitslag van de tombola wordt omgeroepen. Hoofdprijs, voor een paar dollar: een door alle optredende artiesten gesigneerde gitaar. De man in de rij achter ons is er discreet blij mee.

"Ik was de Britney Spears van mijn tijd", legt Tony Bennett aan de jongeren in het publiek uit. Maar dat hoeft niet: met 50 miljoen verkochte platen en tien Grammy Awards is Tony een levende legende, zeker hier, dankzij zijn absolute hit 'I left my heart in San Francisco'. Hij leidt het schijnbaar naïeve 'If I ruled the world' in met een oproep tegen de oorlog. Hoogtepunt van de avond is ongetwijfeld Bennett met McCartney. Samen croonen ze de evergreen 'The very thought of you' en doen ze de openingsdans van Paul en Heathers huwelijksfeest even over. Maar ondanks de romantiek, ook van Neil Youngs nostalgische 'Harvest Moon', 'Comes A Time' en 'Four Strong Winds', blijft de sfeer positief politiek geladen.

Ten slotte is het McCartney die nog het meest verrast. In uitstekende vorm, beter bij stem dan ooit, roept hij bij de Beatles-klassieker plotseling uit: 'Let it be... Kerry!', onder oorverdovend applaus en gejuich. Even later sluiten allen af met een exuberant 'Hey Jude'. Dit keer zingt Young écht mee.

www.adopt-a-minefield.com

www.bridgeschool.org

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234