Woensdag 24/07/2019

Onderwijs

Lessen uit de school met de Bijbel: “Dat zijn schone verhalen die ze moeten meekrijgen, gelovig of niet”

Beeld Thomas Sweertvaegher

De bisschoppen willen de Bijbel weer centraal stellen in de lessen godsdienst. Meer leren uit de Heilige Schrift? Doen, vinden ze in de Gentse ‘kleuter- en basisschool met de Bijbel’, zolang het maar geen verplicht nummertje wordt. “Dus niet: hoeveel is twee apostelen plus drie apostelen?”

Nee, kinderen die veel parabels lezen zijn niet stiller dan andere. Achter de poort van de Gaspard de Colignyschool, in een art-decowijk nabij het Gentse Sint-Pietersstation, stijgt gejuich op: speeltijd. Zo’n 180 kleuters en kinderen van de lagere school produceren een kakofonie, al even divers als hun achtergrond. Maar dit hebben ze wel gemeen: in deze protestants-evangelische school leren ze elke dag iets bij uit de Bijbel.

“Kindjes, weten jullie nog over wie we het vorige week hebben gehad?”, vraagt juf Tonia haar kleuters. “Over Mozes”, roept de ene. “En Jozef”, overstemt een andere. Tonia (tot de groep): “En kennen jullie nog het verhaal van de boerin die twintig schapen had, maar er eentje kwijt was?” In koor: “Ja, zoals de goede herder.”

Vergiffenis

De Gentse school met de Bijbel bestaat haast tachtig jaar, Vlaanderen telt er zo’n tien. Kinderen leren er dat bidden evenveel betekent als praten met God. “En dat doe je vanuit het hart”, duidt kleuterleider Christophe van der Sluis. “Het is meer dan het Onze Vader uit het hoofd leren. Heel wat scholen komen nu niet verder dan een Wees Gegroet of een paar versjes. Godsdienst is nog al te vaak een lesje geven in plaats van beleven. Dat is jammer.”

Of zoals directeur Erwin Willems het formuleert: “Het is positief dat de Bijbel weer meer aandacht krijgt. Alleen hoop ik wel dat het geen verplicht lesje wordt, maar gestoeld is op beleving.”

Zoals in het zesde leerjaar van meester Wesley, waar alle kinderen elke week een fragment uit de Schrift kiezen. Voor Jonah (11), een van de gelovige jongens in de klas, is het duidelijk. “Dat Jezus gestorven is voor ons, dat is voor mij het belangrijkste verhaal. Want dat betekent dat ik vergiffenis kan vragen voor mijn zonden. Dat stelt mij gerust.” Jonah, elke zondagochtend uit bed voor de protestantse viering, vindt het zinvol dat ook andere leerlingen weer meer de Bijbel gaan bestuderen. “Zelfs als niet-gelovige haal je er altijd wel iets uit.”

Zoals Tosca (10) uit het vijfde leerjaar: ze gelooft wel in Jezus, maar niet in de wonderen. “Ik zou dat toch niet snel doen, sterven aan het kruis. Maar ik heb het wel voor het verhaal over de profetes Debora, die anderen helpt. Ja, er zouden wel meer vrouwen in de Bijbel mogen staan. Wat ik eruit meepik? Dat ik niet mag liegen, en niet mag pesten.”

Wereldoriëntatie

Het is dit jaar dan ook hét vers in de klas van juf Claudine: doe niet bij een ander wat je zelf niet fijn vindt. Claudine: “Niet dat ik dat letterlijk sta te preken als er ruzie is. Ik zou niet willen dat ze denken: ze is daar weer met haar Bijbel.” 

Ook nu, in de les over elektriciteit, houdt de juf Het Boek erbuiten, hoe verlicht het onderwerp ook. “Ik bewaar dat toch echt voor het vak godsdienst. Bij rekenen moet je niet vragen: hoeveel is twee apostelen plus drie apostelen? Maar in wereldoriëntatie, als we het over het milieu hebben, kunnen we wel waarden uit de Bijbel aanhalen. Daarin staat dat we ‘goede rentmeesters’ moeten zijn. Kortom, dat we moeten zorgen voor alles wat we mogen gebruiken. Dat is relevant.”

Beeld Thomas Sweertvaegher

Slechts drie op de tien kinderen hangen ook thuis de Bijbel aan, weet Erwin Willems. Alle andere leerlingen zijn vrijzinnig of andersgelovig. Zoals Racha (12), een moslimmeisje dat ook een paar zinnen uit de Koran kent. “Als ze hier bidden, doe ik niet mee, maar ik luister wel. Ik vind het fijn om meer bij te leren over andere godsdiensten. Hoor ik een mooie boodschap uit de Bijbel, dan vertel ik dat ’s avonds aan mijn mama. Soms zegt ze dan: ‘Ha, dat staat ook in de Koran.’ Ik zie toch ook veel gelijkenissen.”

Wat als ouders – vrijzinnig als velen zijn – die verhalen maar fabeltjes vinden? 
“Als mijn dochter me komt vertellen dat God de aarde heeft geschapen, dan heb ik daar vrede mee”, zegt Edmond Cocquyt, de Gentse nachtburgemeester. Elke dag trotseert hij de file om zijn twee bloedjes af te zetten aan de school waar hij zelf negen jaar op de banken zat. “Vergelijk het met geloven in Sinterklaas: dat zijn schone verhalen. Meer nog, het zijn verhalen waar onze cultuur op is gefundeerd. Die moeten ze meekrijgen, gelovig of niet. Ik weet niet of ze ook de evolutietheorie meekrijgen. Maar heeft een kind daar nood aan voor twaalf jaar?”

Waar iedereen het over eens is: schoollopen met de Bijbel maakt je nog niet tot een devoot ‘Jezeke’. Juf Claudine: “Vergeet niet: Jezus was een rebel, dat vinden wij tof. Hij praatte wel met de Farizeeën, niet iedereen deed dat.” Amen to that.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden