Dinsdag 29/11/2022

'Les petits belges' in het land van Kims, kimchi en kitsch

Ging VS-minister van Buitenlandse Zaken Madeleine Albright begin deze week naar Noord-Korea en telt president Clinton hoeveel keer hij nog moet slapen voor hij op 11 november aan de beurt is, les petits belges waren hen beide voor. Al in maart van dit jaar deed 'une délégation de très haut niveau' het land van de Geliefde Leider Kim Jong-il aan, een kostelijk avontuur, dat RTBF-journalist Philippe Dutilleul in een gelijknamige reportage voor het satirische programma Strip-Tease in beeld bracht.

Brussel

Eigen berichtgeving

Catherine Vuylsteke

Dutilleul filmde de achtdaagse beproeving van zes Belgische parlementsleden: Georges Dallemagne (PSC), Alain Destexhe (PRL), Michiel Maertens (Agalev), Patrick Moriau (PS), Vincent Van Quickenborne (VU&ID) en Freddy Willems (VU). Zij worden geleid door Willy Burgeon (PS), de erevoorzitter van het Waals Parlement, die als enig Belgisch politicus aan zijn vijfde Noord-Korea-reis toe is. De man houdt van het land en zijn leiders en heeft het klappen van de zweep onderhand goed geleerd. Berichten over Noord-Koreaanse strafkampen? Loutere propaganda van de Amerikanen, hij is er wel zeker van. De God Kim en zijn halfgodzoon zouden zoiets nooit doen.

Gefilmd door een Strip-Tease-camera krijgt de hele reis een erg hoog Peppi en Kokki-gehalte. Veel heeft Dutilleul daar, gezien de casting en het decor, vast niet voor moeten doen: zeven petits belges in een land van kitsch, kimchi en Kim-operette. Het begint al op de luchthaven, als de heren twisten over de eerbetuiging aan het standbeeld van de Grote Leider, die in '94 het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde. Dallemagne (PSC), senator van een partij die in bijvoorbeeld Mobutu nooit graten zag, beweert dat hij in gewetensnood zal komen en enkele anderen murmelen vergelijkbare opinies.

Eenmaal in Pyongyang wachten mannen met een bloemboeket aan de vliegtuigtrap. Burgeon deponeert het vervolgens vakkundig voor de Stenen Grote Kim, er nog driemaal achteraan buigend als betreft het een kowtow voor een Chinese keizer. Vervolgens gaat het richting hotel, waar de kamers rijkelijk van literatuur voorzien blijken. Werken van de Grote Kim en zijn Geliefde zoon wel, waar les petits belges elkaar beurtelings uit voorlezen. Later zullen ze ook nog de 'Wereldbibliotheek' van Pyongyang bezoeken, een etablissement dat wel 100.000 werken huisvest, zij het alle van de twee zelfde meesters Kim. De eerste dag wordt overigens succesvol afgesloten: met een banket waar menige Noord-Koreaan (die het - als hij geluk heeft - moet stellen met kool of kimchi), van zou gaan watertanden en sloten sterke drank.

De heren worden er zowaar helemaal vrolijk van en dat ontgaat hun gastheren geenszins. In de volgende dagen zullen ze zelfs nog een flink drankgelag organiseren, zowaar aangekleed als picknick in de natuur. Het ene liedje na het andere wordt gekweeld, nee, niet de Brabançonne, dat heeft volgens Moriau (PS) niet voldoende cultureel niveau. Het bevalt schijnbaar enorm: zelfs de hele terugweg naar het hotel lang zullen de heren parlementsleden elkaar met hun zangtalenten teisteren. Bij een andere gelegenheid spreiden ze ook nog hun volksdansvaardigheden tentoon, wat ongetwijfeld het nauwste contact met de (vrouwelijke) bevolking oplevert van de hele reis.

Ondertussen volgen de ontmoetingen met hoogwaardigheidsbekleders elkaar op. Mannen die la langue de bois spreken, krijgen we te zien, heren die nog niet verpinken als de er immer erg verwaaid uitziende VU-man botweg vraagt of er 'nu ja of nee meneer, concentratiekampen zijn in uw land?' Stoute Willems, natuurlijk bestaan die niet. Veel valt er tijdens die eindeloze meetings schijnbaar niet te leren, zij het dat sommigen zich vereerd voelen dat ze in plaats van het protocollair voorziene half uur wel een uur in het gezelschap van deze of gene houten klaas hebben doorgebracht.

Gelukkig steken de petits belges van alles op van hun bezoeken aan bijvoorbeeld het geboortehuis van Kim Il-Sung. De enige zwaarlijvige Noord-Koreaan, concluderen ze na uitvoerige observatie van de overige bezoekers, is de Geliefde Leider.

Tevreden zijn de heren evenwel niet. Ze jengelen dat ze naar de markt willen, dat ze met de mensen willen praten, maar dat mag niet van de omnipresente gidsen. Kijk, ze willen dingen zien die andere delegaties niet mochten aanschouwen. Dat was al van voor het vertrek duidelijk: we gaan toch naar de hongerregio's hoop ik, waarop de PSC-man oppert dat zulks niet moeilijk kan zijn, die zijn immers overal.

Ze hebben echter buiten de waard gerekend: de Nimmer Bezochte Plek op het platteland waar de Belgen zo graag naartoe wilden, blijkt geen twee uur per Mercedes waard. Want wat moeten de parlementariërs leren van een keienstrand aan zee? "La ferme, waar is ze, mon dieu, begrijpt u ons dan niet?" De gidsen Kim blijven glimlachen. Deze kant op graag.

Gelukkig is er nog het bezoek aan de Demarcatielijn ("we zijn van België", naar de overkant geroepen) en de visite aan een kleuterschool. Virtuoze kinderen daar, gegarandeerde Elisabethwedstrijd-winnaars in spe. Weten de vijfjarigen wie de leider van het land is, en wie zijn vader was? Geschreeuwde kleuterantwoorden, trotse leraressen. Hoe zouden ze het niet weten, als blijkt dat het hele leercurriculum steunt op leven en werk van de Kims en als het enige didactische materiaal uit een maquette bestaat van het geboortehuis van vader Kim?

Burgeon zegt dat het toch mooi is, het onderwijs in socialistische landen. Altijd van hoog niveau. De zes schudden meewarig het hoofd. De VU-man heeft net de Hitlerjugend aan het werk gezien, zijn collega van VU&ID noemt de educatie hier fascistisch. En dat sommige functionarissen het over de reïncarnatie van de Grote Kim in de Geliefde Kim hadden, zint hem ook niet. Maar gelukkig, deze geteisterde verkozenen mogen dra huiswaarts. Ze zullen het nog vaak zeggen: deze reis was onvergetelijk.

Une délégation de très haut niveau van Philippe Dutilleul wordt op 15 november om 20 uur uitgezonden op RTBF

Geen concentratiekampen, geen honger, niet praten met de mensen. Maar de Kims blijven glimlachen. 'Deze kant op graag'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234