Zondag 19/01/2020

'Les Damnés'- Ivo van Hove

De Belg Ivo van Hove mocht afgelopen zomer de 70ste editie van het prestigieuze Festival d'Avignon openen met zijn nieuwste klepper. Les Damnés, een bewerking van de cultfilm La Caduta degli dei of The Damned van Luchino Visconti, vertelt het verhaal van de val van een Duitse familie aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog, het gevolg van incestueuze relaties, pedofilie, nazicollaboratie en onderlinge jaloezie.

De voorstelling is Van Hoves regiedebuut bij La Comédie-Française en was meteen goed voor extatische reacties en recensies. "Hij creëert een soort esthetiek van het kwaad, en die is bij vlagen verbluffend", schreef NRC Handelsblad.

Ook Stef Aerts zat in het publiek in Avignon. En was meteen overtuigd: "Het is een mastodont van een productie. Een bezwerend schouwspel. Inhoudelijk is het een mokerslag in je gezicht en vormelijk is het een pareltje."

Alleen al het gigantische knaloranje decor van Van Hoves partner en vaste scenograaf Jan Versweyveld is indrukwekkend. "Het is een spectaculaire voorstelling die ondanks die grootsheid toch poëtisch is. Een stuk dat je gewoon gezien moet hebben, al zal je er wel voor naar Parijs moeten."

Les Damnés, nog tot januari 2017 in La Comédie-Française in Parijs.

'One More Thing' - Benjamin Verdonck

Helemaal nieuw is One More Thing niet, de voorstelling ging vorig jaar in première, maar volgens Aerts mag het stuk niet in de lijst ontbreken. Net als Les Damnés is de voorstelling van Benjamin Verdonck zeer poëtisch, maar vormelijk is ze zowat het tegenovergestelde van Van Hoves mastodont.

One More Thing is een kleine voorstelling en dat mag je letterlijk nemen. Het is theater op huiskamer- niveau, waarbij per voorstelling amper vijftien mensen publiek binnen kunnen. "Maar dat is niet het enige bijzondere", zegt Aerts. "Verdonck speelt een soort poppenkast, waarbij zijn marionetten geen poppen zijn, maar letters en geometrische figuren die een vreemdsoortige choreografie opvoeren."

De Antwerpse kunstenaar staat bekend om zijn out of the box-creaties. In het verleden pakte Verdonck al uit met een mansgroot zwaluwnest, dode vogels op de Meir, een tien dagen durende voorstelling op een flatgebouw en een papieren kasteeltje voor sans-papiers. Maatschappelijk engagement is nooit ver weg, maar is steeds verpakt in humor.

Aerts: "Niet alleen de voorstelling One More Thing is trouwens een aanrader. Het stuk is gebaseerd op een zin uit het boek De duivel op de heuvels van Cesare Pavese, en ook dat kan ik warm aanbevelen."

One More Thing, op 19 en 20 november in Museum M in Leuven.

'The Minister's Black Veil' - Willem Dafoe/Romeo Castellucci

"Er zijn twee redenen waarom je The Minister's Black Veil absoluut moet zien", zegt Aerts. "Eerst en vooral omdat de voorstelling is gemaakt door Romeo Castellucci, een monument in het hedendaagse theater en een van de meest interessante en virtuoze theatermakers van het moment."

Bovendien slaat Castellucci voor de monoloog de handen in elkaar met Willem Dafoe. "Een acteur die bij het grote publiek vooral bekend is van zijn films, maar die ook een echt theaterbeest is en daar misschien zelfs nog beter tot zijn recht komt." Eerder zag Aerts Dafoe aan het werk in Robert Wilsons The Life and Death of Marina Abramovic. "Toen was hij alvast indrukwekkend."

The Minister's Black Veil verwijst naar de gelijknamige novelle van de Amerikaan Nathaniel Hawthorne, een parabel uit 1837 over een dominee in een klein dorp die om onduidelijke redenen beslist zijn gezicht met een zwarte sluier te bedekken en zo een outcast wordt. Castellucci koos voor deze monoloog een heel specifieke locatie: een kerk.

The Minister's Black Veil, van 13 t.e.m. 16 december in deSingel in Antwerpen.

Cold Blood - Jaco Van Dormael / Michèle Anne De Mey

Voor Cold Blood werkt filmmaker Jaco Van Dormael samen met choreografe Michèle Anne De Mey. Hun vorige samenwerking, Kiss & Cry, uit 2011 is Aerts alvast bijgebleven, weer vanwege het poëtische gehalte. Maar ook: de multimediale lagen, de cross-over tussen theater en film. "Iets waar wij met ons collectief FC Bergman ook mee spelen. In Kiss & Cry werden veel scènes uitgebeeld door handen die geprojecteerd werden op een toneelbreed scherm. Heel knap. Ook in Cold Blood zou er met vingers en filmprojecties worden gewerkt. Deze 'opvolger' wil ik dus niet missen."

Cold Blood belooft volgens de Koninklijke Vlaamse Schouwburg een even poëtische trip vol verbluffende visuele vondsten te worden. Een mix tussen dans en beeld, met muziek van Ravel, Schubert, David Bowie en Janis Joplin.

Van Dormael (bekend van de films Toto le héros, Mr. Nobody en Le Tout Nouveau Testament) is de komende jaren een van de nieuwe vaste namen die verbonden zijn aan de KVS. Cold Blood wordt zijn eerste productie als artist in residence. Het stuk krijgt zowel een Franstalige als een Vlaamse versie.

Cold Blood, van 17 september 2016 tot 13 maart 2017 in de KVS.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234