Donderdag 14/11/2019

Les 1: politiek is niet voor tere zielen

Jan Roegiers (sp.a) en Fientje Moerman (Open Vld) kwamen aan de Gentse universiteit praten over hun ervaringen in de Wetstraat. Maar de twee tot afscheid gedwongen politici boden de studenten ook een niet zo fraaie blik achter de schermen.

"Een half jaar geleden namen ze de beslissing al om mij een nagenoeg onverkiesbare plaats te geven. Niemand heeft echter de moed gehad mij dat te zeggen." Jan Roegiers (sp.a), nu nog Vlaams Parlementslid, vertelde in een gastcollege aan de Gentse universiteit hoe hij tactloos door sp.a aan de kant werd geschoven. Op 25 mei staat hij op een riskante vijfde plaats.

"Onlangs heeft Freya Van den Bossche zich wel verontschuldigd. Ze zei me dat allerlei mensen me op voorhand zouden verwittigen, maar dat het er jammer genoeg niet van gekomen was."

Roegiers was, samen met voormalig minister Fientje Moerman, uitgenodigd door professor Bram Wauters (UGent). De sp.a'er kwam er getuigen bij de studenten pol en soc, omdat hij de eerste politicus was die zich outte als 'janet in de Wetstraat' (de titel van zijn coming-outinterview in Dag Allemaal, 2004). Moerman deed er een boekje open over alle valstrikken waar een vrouw niet in mag trappen. Wat een droog lesje had moeten worden over minderheden in de politiek, draaide uit op een ontluisterende inkijk in het politiek bedrijf.

Bij de voorstelling van de eerste ontwerplijst zat Roegiers in de zaal tussen de militanten. Net als bij een proclamatie kon hij enkel bang afwachten. "Als allerlaatste noemden ze mijn naam. Ze hadden mij de allerlaatste plek bij de opvolgers gegeven. En toen begon het spel pas echt." Roegiers zocht naar medestanders om de ontwerplijst nog ongedaan te maken. Omdat ze met vieren waren die dat wilden, leek dat nog te lukken ook. "Maar toen heeft het kiescollege twee van de vier op een betere plaats gezet en het verzet gebroken."

"Dat ik toch nog bij de effectieven sta, is omdat ik zelf gezegd heb dat ik genoegen zou nemen met een lagere plaats. Ik heb het gevoel dat ik vijftig kilometer voor het front doodgeschoten ben. Ik geef mezelf nog een half procent kans om verkozen te raken."

Moerman schudde de ene na de andere anekdote uit haar mouw over het seksisme bij alfamannetjes/politici. "In 1988 ben ik politicus geworden omdat een vriend, een zekere Verhofstadt, mij gevraagd had. 'Als ge het een beetje slim aanpakt, zei hij toen, kunt ge over dertig jaar nog de enige vrouw zijn.' Ik heb zijn aanbod aangenomen en er alles aan gedaan om net niet de enige vrouw te blijven. Van in het begin heb ik gestreden voor meer vrouwen in de politieke, academische en zakelijke wereld."

"Eigenlijk verbaast het me dat ik hier aan de Gentse universiteit mag komen spreken. Ik heb hier de gegarandeerde vertegenwoordiging van vrouwen door de mannen hun strot geramd. Ze kunnen hier mijn bloed drinken."

Over haar gedwongen afscheid van de politiek - ze kreeg geen plek op de Oost-Vlaamse lijst - wou ze het niet hebben. "Dat doe ik wel in de 22ste eeuw."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234