Dinsdag 22/09/2020

LEON S.

Wanneer mensen van mijn leeftijd over Oostende spreken dan hebben ze het dikwijls over het Oostende van hun jeugd. Ze doelen dan op wat er nog overblijft van de Koninklijke residentiestad, van Leopold II's urbane speelgoed, met haar breed aangelegde lanen, haar even sierlijke als overdadige krularchitectuur, haar prachige stadsvilla's met hun garnituren vol koloniale motieven. Haar ruime parken, waarvan er eentje destijds heel bescheiden het Bois De Boulogne genoemd werd, al was het gewoon een doorslag van het Schaerbeekse Josaphatpark.

En dan spreek ik nog niet eens over de Wellington-Hippodroom, de Koninklijke Stallingen, de Venetiaanse Gaanderijen, het mooie oude station dat zich ongeveer bevond waar nu de Mercator ligt, het nieuwe Maritieme Station dat één en al grandeur uitstraalde en waar je vanop de trein zo in de boot naar Engeland kon stappen.

En er stond toen op de dijk ook nog een écht Casino Kursaal, een gebouw dat de vrolijke uitstraling had van een Oosters aandoende feesttempel. Een en al fantasie en fiorituur. Iets heel anders dus dan het soort van Oezbeekse Crematorium dat daar nu staat te staan en doorgaat voor een Casino. Er bestaan mooie foto's van dat oude Kursaal, waarop je James Ensor naar de zee kunt zien staren, waar koning Leopold II een feestje bouwt met de sjah, waar je mensen ziet schransen en dansen in een hele reeks wonderlijke cafés, restaurants, balzalen en - ja, vroeger was écht alles beter - ook een leeszaal en een bibliotheek.

U weet het allemaal: Leopold II heeft ontzettend veel betekend voor deze stad maar ook voor u: want vooral om het zichzelf makkelijker te maken om van Brussel naar Oostende te raken - die diligenceritten waren eindeloos - liet de vorst persoonlijk en prioritair treinsporen aanleggen tussen "zijn" twee steden.

En omdat hij veel familie had in Engeland breidde hij er meteen ook maar een bootverbinding aan die Oostende met Dover verbond.

Even terzijde: Leopold II had dan wel bloed aan zijn handen maar ik was er toch liever een Rodenbach mee gaan drinken dan met, ik noem maar iemand, zijn verre achterachterneef en potentiële opvolger Philippe.

Als u zich afvraagt hoe het komt dat ik alles wat ik tot nu toe verteld heb toch allemaal weet dan moet ik u geruststellen: ik weet dat allemaal niet. Mijn kennis over de koninklijke badstad heb ik gehaald uit een klein maar fijn boekje van de altijd interessante Lucas Catherine dat gewoon Leopold II in O. heet en dat ik cadeau gekregen heb van de mensen van Theater Aan Zee.

Net zoals ik hier de afgelopen dagen overladen ben door geschenken van vriendelijke mensen: de festivalbakker overhandigde mij eergisteren een kleine buidel oliebollen en toen ik er hem beleefd op wees dat ik dat eigenlijk niet mocht eten van mijn lijfarts toverde hij spontaan een aantal suikerloze exemplaren boven.

In de Oostendse tent van Uitgelezen kreeg ik van singer-songwriter Pieter-Jan De Smet een erotische en exotische prent ten geschenke, die kort daarop een hoesje bleek te zijn waarin Pieter-Jans nieuwste cd Homebrew zat te blinken. De zanger opereert tegenwoordig onder de naam Beuzak en de song 'Help Is on Its Way', die hij daar op dijk aan Jeroen Brouwers opdroeg, klonk in elk geval veelbelovend.

En ik kreeg nog een cadeau. Deze keer uit handen van de heer Patrick Allegaert, van het bewonderenswaardige Museum Dr.Guislain in Gent. Hij schonk me de erg mooi uitgegeven en fraai vormgegeven catalogus van In de marge, de expo van Belgische documentaire fotografie die daar nog tot 4 september loopt en die niet alleen ik nog zeer dringend moet gaan zien, maar u ook.

Martine Franck, Carl De Keyzer, Tim Dirven, Harry Gruyaert, Jimmy Kets, het zijn maar een paar namen van meesters die hun lens hebben laten glijden over mensen in de rand van onze beschaving.

Overigens verbaasde het mij gisteren in een bevriende krant te moeten lezen dat de voorstellingen op TAZ te veel over mensen zouden gaan en te weinig over ideeën. Dat lag aan de jeugd van tegenwoordig, vond de recensent , en misschien zelfs aan curator De Pauw die er, dat weten we, een vreemde belangstelling voor de menselijke soort op nahoudt.

Nu ik het toch over mijn vrienden heb. Ooit heb ik samen met een vriend een film willen maken over de Oostendse schilder Leon Spilliaert. Het script was klaar en ik had zelfs al een liedje geschreven voor de soundtrack maar toen trok Spilliaerts dochter haar toestemming in en viel het filmproject in het water.

En zat ik met dat liedje.

Ik heb het op een dag aan Arno gegeven, omdat ik vond dat die wel eens een goed liedje kon gebruiken. Hihihi. Hij las het tekstvel, vouwde het daarna zorgvuldig op en stak het in zijn binnenzak. Daarna heb ik er nooit meer wat van gehoord.

Behalve dat hij daarna alle letters uit mijn liedje gebruikt heeft, in een andere volgorde, en dat gaf dan 'Putain, putain'.

Maar om mijn song 'Leon S.' toch enigszins van de vergetelheid te redden, ga ik u die nu aan u reveleren. In het Engels, omdat de onbestaande Spilliaertfilm duidelijk internationale ambities koesterde.

Leon S.

(guitar intro)

Leon walks the street at night / His mind is dark / His eyes are blue / And the Langestraat is really long today

Leon walks the streets at night / But does not now where to go / His mind is dark/

His clothes are black / His shoes are worn / And he really does not know where to go

(guitar break)

What is the name of this town anyway? / What does it really mean? / Is it the end or is it the beginning? / Is Ostend really the east / Or are we talking about the west?

Some say Ostend is the best place in the world / Some say it's the best

Some folks sit still and other folks, they dance

Là où Ostende s'arrête, le monde commence. (2x)

(guitar break)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234