Maandag 28/11/2022

Lemmensplein

Enkele jaren geleden werd de Rolinbende in Etterbeek weggespoten naar het iets verder gelegen Sint-Antoniusplein, en nu is het Lemmensplein in Anderlecht aan een grote lenteschoonmaak toe. Waar zal het “racaille” (uitdrukking van de Hongaarse allochtoon die president van Frankrijk werd) nu neerstrijken? We kunnen ze toch niet allemaal op een vliegtuig of vrachtschip zetten.

Of juist wel: terugkeer naar een land waar ze ook niet echt meer welkom zijn. Tenzij Charles Michel ergens een budgetje kan vrijmaken op zijn begroting. Dit om te demonstreren dat ik het ook niet allemaal niet weet, maar er desalniettemin over wil blijven nadenken en praten met Jan, Piet, Mohammed of Latifa. Eens de angst voor het onbekende doorbroken is, haalt men, met vallen en opstaan soms hoopgevende resultaten (de casestudies liggen ter beschikking).

De blauwe mannen met de brandslangen hebben intussen hun deel grotendeels gedaan, nu is het aan de wakkere burger om zijn verantwoordelijkheid op te nemen. In tegenstelling tot wat Rudi Rotthier vorige week schreef vermoed ik niet, maar ben ik er haast zeker van dat er meer Brusselaars wachten op een seintje om er aan te beginnen dan men zou kunnen denken of vermoeden.Wees gerust, aan beide kanten zijn er voldoende normen aanwezig, laat ons dan toch alstublieft geen nieuwe regels, wetten, decreten en richtlijnen uitvaardigen. Ze zitten meestal toch vol gaten, grote en kleine.

Ik ben nu al 25 jaar Brusselaar, met goede en slechte ervaringen, toch ben ik er van overtuigd dat we met een beetje goede wil en zonder irrationele angsten en onveiligheidsgevoelens samen kunnen leven, meer zelfs, kunnen samenleven.

Sprookje

Utopisch sprookje: er was eens iemand in Belgenland die de magische schuldenteller kon terugdraaien. Hij werd uitgeroepen tot de beste burger van het hele land...

‘Sperziebonen’

Ter aanvulling van de lezersbrief Willy Haegemans (DM 1/6): het ware verhaal achter ‘Sperziebonen’. Het liedje (pure ongein) werd gecomponeerd door wijlen Ron Davis, de tekst geschreven en gezongen door wijlen Leo Rozenstraten (onder de naam Robbie Roos). Het werd in een recordtijd door Davis’ orkest opgenomen. Een kopie werd naar een aantal radiostations gestuurd en er werd een clip gemaakt voor de tv-programma’s Binnen en buiten en Echo. De vraag steeg pijlsnel, hoewel er geen plaat van bestond.

Het verhaal werd uiteindelijk aan het licht gebracht in het satirische programma Magesien, gepresenteerd door wijlen Danny Huwé en ondergetekende. De bedoeling was dat je een liedje in de hitparade kan krijgen als je het maar vaak genoeg draait. Noot: het moet natuurlijk wel iets hebben, net als ‘Dos cervezas’, anders werkt het niet.

Een platenfirma zette het lied op een single en incasseerde een hilarisch proces van de BRT. Later heeft Rozenstraten een échte plaat opgenomen, maar toen was het al te laat.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234