Zondag 01/11/2020

Lege 'Blauwe Dozen' bij Arca

Regisseurs weten geen raad met absurd sprookje

Een tekst van een minder bekend auteur is steeds een verkenningstocht. Zeker als hij uit een in theatertermen bijna exotisch land als Denemarken komt. In het geval van Line Knutzon is de kennismaking geen onverdeeld genoegen. Ook regisseurs Tanya M. Zurda en Hugo Van Laere weten zich bij het Gentse Arca geen raad met Blauwe Dozen, een absurd sprookje.

In het Deense theater, zo leert me Arca, ontmoeten Brits sociaal-realisme en Frans absurdisme mekaar. Blauwe Dozen, dat zes jaar geleden door Line Knutzon (°1965) werd geschreven, is inderdaad een vreemde mengeling, waardoor de schrijfster in de buurt van de vroege Harold Pinter komt. Je zou het net zo goed een sprookje of een relatiekomedie kunnen noemen. Tot een kruisbestuiving komt het echter niet. Het stuk deed me nog het meest denken aan een scenario voor een Piet Pienter en Bert Bibber-album, maar dan minder leuk.

Paul en Pitteke wonen samen en hebben een relatie, ook al weet geen van beiden wat dat precies betekent. Aangezien het er in de wijde wereld bijzonder vijandig aan toe gaat, zoeken ze beschutting bij mekaar. Naar buiten durven ze niet. Daar heersen de kwaadaardige neven, die het op Pin, de conciërge, hebben gemunt, omdat hij een bril draagt. De plotse toevloed van depressieve boeddhisten maakt Pin tot held van het verhaal. Hij huisvest hen in zevenhonderd blauwe dozen, en verslaat de neven. Zo worden niet alleen hijzelf en de boeddhisten, maar ook Paul en Pitteke van een zware last bevrijd.

Knutzon alludeert op actuele thema's als vluchtelingen, straatgeweld, intolerantie, toenemende depressiviteit ... maar blijft vaag, impliciet, alsof ze ervoor terugdeinst zich ook effectief uit te spreken. Houdt ze hiermee een pleidooi tegen zwaarmoedigheid, dan valt het nog enigszins te verdedigen. In dat geval echter had het sprookjesachtige karakter van het stuk meer beklemtoond moeten worden.

Dat laten ook regisseurs Tanya M. Zurda en Hugo Van Laere na te doen. In plaats van naar het fantasierijke, het verleidelijke op zoek te gaan, plaatsen zij het stuk in een klein-realistisch kader, wat het meteen zijn laatste greintje spankracht ontneemt. Het uitstekende percussiespel van Sephunyane Junior Mthombeni is niet meer dan een terzijde. Wat overblijft, zijn verdwaasde personages in een banale sitcom.

Je vraagt je af waarom deze tekst zo nodig geënsceneerd moest worden. Daar moeten toch ook de acteurs hun twijfels bij hebben, met, naast Mthombeni (de conciërge), Ivan Pecnik (Paul) en Katrien Vandendries (Pitteke). Neem Vandendries: niet onverdienstelijk in 'Koning Ubu' van Theater Froe Froe en 'Franciska' van Het Toneelhuis, de vorige voorstellingen waarin ik haar zag. Hier verschijnt ze als schreeuwerig en hyperventilerend wicht, gedoemd om het lot van depressieve boeddhisten te delen. Soms lijkt het alsof er een vloek rust op Arca.

Peter Anthonissen

Arca speelt 'Blauwe Dozen' tot 29 mei, telkens op dinsdag, donderdag, vrijdag en zaterdag om 20 uur, in het Teater aan de Lieve, Sint-Widostraat 3, 9000 Gent. Info en reservaties: tel. 09/225.18.60 of 09/225.01.86.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234