Zondag 29/11/2020

Le Marais, een Oase van rust in ParijsDe Parijse wijk Marais is zo populair geworden dat je er moet zoeken naar stilte. Maar er zijn leuke oases te vinden in deze mooie buurt. Door Ariejan Korteweg

In de Marais krioelt het van toeristen. Toch zijn er nog enkele 'geheime', stille plekjes in de wijk

Ook zonder kaartje voor het museum van de geschiedenis van Parijs mag je de klassieke tuin van Hôtel Carnavalet (5) bekijken. Drie eeuwen architectuur kijken neer op de miniatuurdoolhofjes met kniehoge heggen, waarin tulpen groeien die naar zwart neigen. Hier dringt niets anders door dan het gezang van merels, en heel zacht het tsjing-boem uit de oortelefoons van de zwerm meisjes die neergestreken is op de banken van de galerij die door het hart van de tuin loopt.

Ga je de poort door, dan betreed je een andere wereld: de Rue des Francs-Bourgeois. Ooit woonden hier de burgers die geen cent te verteren hadden en die zich voor hun veiligheid nestelden onder de vleugels van de Orde van de Tempeliers, vanaf de twaalfde eeuw beschermheren van wat toen een laaggelegen enclave net buiten Parijs was, bestaande uit huizen en landerijen.

Tegenwoordig is de Marais een favoriete bestemming voor toeristen bij wie het geld in de zakken brandt. Het krioelt er van mensen: ouders met rugzak en opgewonden kinderen draven kriskras door de straten, gesoigneerde veteranen bekijken de etalages. Joden met keppeltjes of mooie deukhoeden zie je nog steeds in de Rue des Rosiers en omgeving, in de buurt van de Rue Sainte Croix de la Bretonnerie wandelen veel homostellen.

De Marais is zichzelf niet meer, vindt de Parijzenaar. Het is niets dan 'façadisme': de gevels zijn blijven staan, maar daarachter is alles nieuw. Het is er ingericht op snel en veel geld verdienen. De prijs per vierkante meter behoort tot de hoogste van Parijs en de prijs voor een koffie op de terrasjes is navenant.

Toch zijn er nog altijd plekken waar stilte heerst. Van oudsher is dit de wijk waar welgestelden en armen door elkaar wonen. In de zestiende en zeventiende eeuw liet de hofadel hier zijn stadspaleizen bouwen. Oases in een woelige stad, zoals het Hôtel de Sully (10) aan de Rue Saint-Antoine. De poort geeft toegang tot een grote binnenplaats, waar ooit de koetsen kwamen voorrijden. Aan de achterzijde ligt een nog wat grotere, symmetrische tuin. Daar fluiten tientallen mussen in de klimop en lummelen een paar verdwaalde bezoekers op de bankjes.

Achteraan in die tuin is er een klein poortje dat toegang geeft tot de Place des Vosges (9), onder regie van koning Henri IV in het begin van de zeventiende eeuw gebouwd. Waar ooit de hovelingen kuierden en duels werden uitgevochten, spelen nu kinderen. Zonzoekers liggen naast de in strenge puntvorm gekapte boompjes. Onder de zuidelijke arcade, tussen het hoofdkantoor van modeontwerper Issey Miyake en café Royal, heeft een dakloze zijn blauwe slaapzak uitgespreid. Naast zijn kussen ligt een boek van Aldous Huxley, in vertaling.

Zin om zo'n adellijk optrekje aan de Place des Vosges van binnen te bekijken? Hôtel de Rohan-Guéménée (11) op nummer 6, waar schrijver Victor Hugo van 1832 tot 1848 woonde, is nu een museum. De sombere slaapkamer waar hij zijn laatste dagen sleet, is er gereconstrueerd. In een vitrine ligt de sabel die bij zijn lidmaatschap van de Academie Française hoorde.

Nog rustiger is het in het Musée d'Art et d'Histoire du Judaïsme (1) aan de Rue du Temple, tien jaar geleden door president Chirac geopend. Wie naar binnen wil, moet inchecken zoals op een vliegtuig. Sleutels, telefoon, tas en kleingeld op de lopende band van de scanner leggen, de wantrouwende blik van de portier weerstaan en dan op naar de schatten en documenten, afkomstig uit alle landen waar de diaspora het joodse volk bracht. De collectie is indrukwekkend en de stappen klinken hol in dit museum, waar de suppoosten niet op een stoel zitten, maar surveilleren. Niet ver hier vandaan is de plek waar in 1982 zes doden vielen bij een aanslag op de Joodse winkel van Goldberg.

Nog zo'n stilteoord is het jachtmuseum, La Maison de la Chasse et de la Nature (2). Frankrijk laat hier zien dat het trots is op zijn jagerstraditie. Er is een zwijnen-, een herten- en een wolvenzaal, een authentieke jachthut en een eetkamer waarin opgezette mensapen op het punt lijken te staan aan het ontbijt te beginnen. Zes uilen werden geofferd om met hun verenkleed een plafondversiering te vormen. Ondanks al die dode beesten, dubbelloopsgeweren en wanden met geweien is de sfeer uitgesproken opgewekt. De relatie van de Fransman met de jacht is niet met een schuldgevoel beladen.

Is ook dat nog te druk? Ga dan naar het Centre Culturel Suédois, het cultureel centrum van Zweden, in Hôtel de Marle aan de Rue Payenne. Op de binnenplaats is er een Zweeds café, de exposities zijn gratis en achter de tentoonstellingsruimte gaat een van de stilste plekken van de Marais schuil: een geheime tuin. Kinderwagens, honden of radio's mogen er niet in, het gras is niet bedoeld om op te liggen. Maar er staan prima bankjes waarop je kunt neerzijgen om de aankopen van de dag te bekijken. De Marais is hier even ver weg.

Wie voor langere tijd aan de drukte wil ontsnappen, kan beter naar de buurt Saint-Paul gaan, tussen de Rue de Rivoli en de Seine. Ook dat is de Marais, maar het leven staat er in een andere versnelling. De winkeltjes zijn kleiner en minder druk, en het verkeer spoelt om de wijk heen. In het prachtig gerestaureerde Hôtel Sens is een kunstbibliotheek gevestigd, maar niemand zal je tegenhouden om de binnenplaats op te lopen, die een deftig middeleeuwse sfeer uitademt.

Achter verveloze deuren gaan in Parijs vaak de prachtigste cours schuil. Overal in de Marais zijn er zulke binnenplaatsen en doorgangen. Een van de sfeervolste is Village Saint-Paul (7), een aaneenschakeling van vijf cours, allemaal genoemd naar een kleur. Daar zijn galerieën, antiek- en designwinkeltjes, restaurantjes met terras, afhaalpizzeria's en een paar bomen die schaduw geven. Straatrumoer dringt hier amper door.

Stap je door het poortje van de Rue des Jardins Saint-Paul (8) buiten, dan zie je een van de oudste resten van Parijs. Koning Filips Augustus liet in 1190 een stadsmuur aanleggen, die een gebied omsloot dat veel groter was dan de bebouwde stad. Om de 70 meter stond een toren van 9 meter hoog. Die bleke muur achter de basketbal spelende scholieren en vlak voor het Lyceum Charlemagne is het grootste restant van die verdedigingswerken. Zelden komt hier iemand een kijkje nemen.

©de Volkskrant

5xstilteVillage Saint-Paul l Als de zon schijnt zouden de geschakelde binnenplaatsen van Village Saint-Paul (7) ook ergens in de Provence kunnen liggen. Alleen het jeu de boules en de krekels ontbreken.

Saint-Paul Saint-Louis l Voor de deur is het altijd kermis, maar achter de gevel van de kerk Saint-Paul Saint-Louis heerst een gewijde stilte. Kardinaal Richelieu hield hier op 9 mei 1641 voor het eerst de mis. Koning Lodewijk XIV bevond zich onder zijn gehoor.

Hôtel de Sens l Hôtel de Sens (6) aan de Rue du Figuier maakt met zijn torens en kleine ramen een middeleeuwse indruk, maar dateert in werkelijkheid uit het begin van de zestiende eeuw.

Cloître des Billettes l Verscholen op nummer 22-24 van de Rue des Archives ligt het enige middeleeuwse klooster van Parijs dat bewaard is gebleven. Het Cloître des Billettes (3) dateert van 1427 en heeft een mooie laatgotische zuilengalerij, waar vaak exposities worden gehouden.

BHV l Vanaf het dakterras van warenhuis BHV aan de Rue de Rivoli heb je een prachtig uitzicht over de Marais, de Seine en het dak van het naastgelegen Hôtel de Ville, het stadhuis.

Winkelen

De Marais is een paradijs voor funshoppers. In de Rue du Pas de la Mule liggen twee prachtzaakjes bij elkaar. De Russische winkel Peterhof (9) is specialist in baboesjka's en beschilderde eieren. Chocolatier Josphine Vannier heeft de vreemdste objecten van chocola, zoals rijglaarzen, wereldbollen en bloemenvazen. De originele Paris Match, Vogue, Elle of Libération uit uw geboortejaar is te vinden bij Les Archives de la Presse aan de Rue des Archives.

Warenhuis

BHV, afkorting voor Bazar de l'Hôtel de Ville, het warenhuis vlak bij het stadhuis, is een winkel à la Hema. Minder duur dan Lafayette of Printemps dus.

Eten en drinken

De Place du Marché Sainte-Cathérine is geliefd vanwege de dorpssfeer. Het wordt er zodoende almaar drukker. Het Koreaanse restaurant Arirang serveert een aangenaam lichte barbecue.

Bij Robert & Louise aan de Rue Vieille du Temple staan de rijen tot buiten. Voor Joodse snacks is Korcarz aan de Rue des Rosiers hét adres. Een informele en goedkope lunchplek is Le Loir dans la Théière aan de Rue des Rosiers. Ook aan te bevelen: Montécao in Village Saint-Paul.

Musea

Het Musée Picasso (4) aan de Rue Thorigny is zogoed als onvermijdelijk. De erven Picasso stonden werk van de schilder af om zo de successierechten af te kopen. Ga vroeg, want het is er meestal druk. Wie meer van Parijs te weten wil komen, moet zeker naar Musée Carnavalet aan de Rue de Sévigné, gewijd aan de geschiedenis van de stad. Verras jezelf met een bezoek aan het Maison de la Chasse et de la Nature (2), gevestigd in Hôtel Gungaud aan de Rue des Archives. Een stukje wildernis in hartje Parijs.

Tip

Blijf niet hangen in de bekende Marais, maar ga naar de Rue de Bretagne, helemaal in het noorden van de wijk. Daar is de sfeer informeler, zijn de restaurants minder druk en de winkels minder duur. Wie verkoeling zoekt, kan naar de Square du Temple. Vlakbij zijn de resten van het bolwerk van de Tempeliers.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234