Dinsdag 13/04/2021

Las Vegas, stad van walvisjagers

undefined

Ga op gelijk welke avond naar het Bellagio Hotel in Las Vegas, en er staat een lange rij mensen tussen het casino en de ingang van de nachtclub, The Bank. Massa’s hippe klanten staan er geduldig (soms uren aan een stuk) te wachten op een kans om de dansvloer te betreden, met rondom glas, boven ontelbare lusters en erop decolletés zo ver het oogt reikt. Het is volgens de brochure de “most desirable, cosmopolitan nightclub” van de ‘City of Sin’, die ook vermeldt dat “The Bank, zoals zijn naamgenoot, een heiligdom vol waardevolle dingen” is.Zo nu en dan ruimt de hoopvolle massa baan voor een hostess met koptelefoon, vergezeld van rijke mannen die in de sector bekend staan als ‘whales’ (walvissen). Ze worden naar een afgeschermde ruimte geleid met uitzicht op de zaal. Daar krijgen ze misdadig dure drank en een ‘stemmingsconsulente’ geserveerd, wiens taak er onder meer in bestaat de kussens op te kloppen en met de woorden ‘blondine of brunette, meneer?’ bereidwillige jongedames van de dansvloer te plukken om zich bij het gezelschap te voegen.

Geheime harem

Tiger Woods was een walvis. Hij was in feite een van de dikste en meest begeerde walvissen (misschien wel een blauwe vinvis?) in een miljoenenindustrie die reikt van Londen en Ibiza tot New York, Miami, Dubai, Vegas en zowat alle ‘fuifsteden’ de wereld rond. Dat de nachtclubscene voor vip’s er wel degelijk in slaagt de geheime wandel van mensen zoals Woods, maar ook van hopen andere acteurs en sportmannen, in alle discretie mogelijk te maken, mag blijken uit het feit dat het zo lang duurde voor de buil openbarstte, waardoor Woods zich verplicht zag het golf ‘voor onbepaalde tijd’ opzij te zetten om ‘een betere echtgenoot, vader en mens te worden’.In de vijf jaren van zijn huwelijk hield Woods zijn spectaculaire escapades geheim voor de media en zijn vrouw Elin, die net een huis heeft gekocht op een Zweeds privé-eiland en naar verluidt zou willen scheiden na de jaarwisseling. Hij slaagde er ook in zijn dichtste medewerkers in het ongewisse te laten, onder wie zijn caddy Steve Williams, die in een krant in zijn vaderland Nieuw-Zeeland vertelde dat hij niets wist van de “indiscreties” van Tiger.We gaan ervanuit dat ook de bedrijven die hem sponsoren niet op de hoogte waren. Die vragen zich plotseling af wat ze aan moeten met hun bezoedelde investeringen in wat ooit een nagelwitte ster was. Deze week verklaarde de internationale consultancy- en outsourcingfirma Accenture dat het haar sponsoring van Tiger Woods stopzet, omdat de golfer “niet langer de aangewezen vertegenwoordiger” is na “de gebeurtenissen van de voorbije twee weken”. Woods heeft nog altijd “de volledige steun” van Nike, maar Gillette zegt dat het “zijn rol beperkt”, Tag Heuer en Accenture hebben zijn foto’s uit hun promodrukwerk verwijderd, en AT&T “evalueert onze bestaande relatie” met Woods.Tot slot bleef wat volkspsychologen ‘de seksverslaving’ van Tiger Woods noemen ook verborgen voor de sponsors van grote golftoernooien. Ze moeten nu een antwoord verzinnen op het feit dat ze zich hebben ingekocht in een sport waarvan de marktwaarde drastisch gedaald is. Toen Woods vorig jaar geblesseerd geraakte, daalde het aantal televisiekijkers met 48 procent. Of hij nu tot maart wegblijft (misschien zou hij terugkomen in de aanloop naar de Masters in augustus) of langer verdwijnt, miljarden dollars zullen weggespoeld zijn door het afvoergaatje van de rioolpers.Met dat allemaal op het spel en gezien de omvang van de uitspattingen, is het haast niet te geloven dat Tiger Woods pas nu van zijn voetstuk valt. In een tijd van weetjes en roddels, in een land waar blogs en supermarktmagazines met elkaar wedijveren om elk uur de gekste geruchten over bekende mensen geloofwaardigheid te verlenen, valt het moeilijk te begrijpen hoe een van de bekendste koppen van de planeet er vijf jaar lang in geslaagd is een geheime harem te onderhouden van diensters, hostesses, schoonheidskoninginnen en pornoactrices.

suites met bowlingbaan

Tot je de fluwelen gordijnen opzijschuift van de vip-nachtclubindustrie, waar Woods de meeste van zijn kippen opscharrelde. Ondanks hun decadente publieke façade slagen zaken zoals The Bank erin beroemde klanten aan te trekken, die best bereid zijn hun zwarte American Express-kaarten boven te halen voor flessen Belvederewodka van 500 dollar en Methusalemflessen Cristalchampagne van 20.000 dollar, precies omdat ze hun klanten discretie beloven.De wereld van de walvissen in Las Vegas is hermetisch afgescheiden van die van de gewone toeristen. Terwijl die zich in de eindeloze, van tijd en daglicht afgesneden gokgrotten op de benedenverdiepingen van casino’s als het Bellagio, Caesar’s Palace of The Palms vergeven aan de eenarmige bandiet of roulette- en pokertafels waar de minimuminzet 5, 20, of hooguit 100 dollar bedraagt, worden de ‘high rollers’ onzichtbaar binnengeloodst in de luxesuites op de hoogste etages. Ze worden vergezeld van entourages die bestaan uit bodyguards, regelneven allerhande, oude vrienden en - vooral - veel mooie jonge dames. Of ze winnen of verliezen, maakt niet bijzonder veel uit voor wie zich in hun nabijheid bevindt. Iedereen glimlacht, de fooien zijn gul en de peperdure champagne vloeit rijkelijk. Een walvis gokt aan tafels waar de minimuminzet begint vanaf 50.000 dollar. Let wel: dat is een kleine gok voor zulke lui. Vaak zetten ze nog een stuk meer in. Een walvis krijgt voor een weekendje gokken een kredietlijn van 5 miljoen dollar of meer van het casino - een fortuin voor een gewone sterveling, maar niet veel meer dan zakgeld voor een walvis. Vier of vijf van die lui van het kaliber van Tiger Woods gokken op een dag voor even veel geld als alle ‘gewone’ hotelgasten samen. Vlak onder dat niveau zijn er wereldwijd overigens ook enkele duizenden gokkers die niet met 5 miljoen in hun zakken, maar met 1 miljoen arriveren in Las Vegas. Ook zij zijn een bijzonder lucratieve doelgroep voor de gokhuizen.De casino’s doen er dan ook alles aan om lui als Tiger Woods binnen te halen. Op de hele wereld zijn er maar een paar honderd echte walvissen. De concurrentie tusen de gokmekka’s om hen binnen te halen, is dan ook hard. De gokhuizen in Las Vegas hebben een paar honderd ‘whale hunters’ in dienst, personeelsleden die zich fulltime bezighouden met het lokken van walvissen. Zij worden aangevlogen in gratis privéjets en overladen met geschenken en speciale attenties. Met de opkomst van China en andere Aziatische industrielanden zijn steeds meer walvissen overigens industriëlen uit China of generaals uit Indonesië. De casino’s regelen graag hun inreisvisa voor de VS.In de casino’s verblijven de walvissen in de allerbeste suites. Die strekken zich uit over honderden vierkante meters en verscheidene verdiepingen, en zijn uitgerust met marmer en designmeubelen, privébutlers, geheime ingangen, hightech entertainmentsystemen en goktafels op de kamer. De High Rollers Suite van het Hard Rock Hotel heeft een eigen bowlingbaan. De Hardwood Suite in The Palms (het hotel is van de Libanees-Amerikaanse familie Maloof, die ook eigenaar is van de NBA-club Sacramento Kings) heeft zijn eigen basketbalparket en cheerleaders. De Playboy Sky Villa van datzelfde hotel is een replica van Hugh Heffners Playboy Mansion, compleet met eigen openluchtzwembad. In het Red Rock-casino hebben de walvissensuites toiletten met bewegingsdetectors en verwarmde brillen. Wie in zulke luxe wil verblijven, betaalt daar tienduizenden dollars per nacht voor. De walvissen logeren er gratis.Tiger Woods is tot dusver in verband gebracht met dertien jonge vrouwen. Maar het vreemde is dat er nog maar acht namen op plakken (de anderen hebben advocaten ingezet om hun identiteit geheim te houden). Van die acht hebben er maar vier hun affaire opgebiecht. De interessantste vrouwen zijn echter twee van die vier die halsstarrig hun affaire met de golfer blijven ontkennen. Een van hen is Rachel Uchitel, een fuifnummer uit New York die werd genoemd als eerste van een reeks maîtresses na het nachtelijke auto-ongeval dat de val van Woods inluidde. De andere is Kalika Moquin. Zij werkt voor de marketingafdeling van de Light Group, die The Bank uitbaat.

Geen prostituees

In een opvallend scherpzinnig artikel dat vorige week verscheen (het zou verplichte leerstof moeten zijn voor zij die de seksuele zeden van de rich and famous bestuderen) beweerde de Amerikaanse sportblog Deadspin dat de grootste misvatting in het schandaal is dat Uchitel en Moquin fulltime minnaressen waren.Hun voornaamste functie bestond er volgens de blog in feestjes te organiseren en Woods de hippe nachtclubs binnen te smokkelen. Deadspin schreef ook dat ze “Tiger vrouwen leverden als hij de wereld rond reisde voor toernooien, liefdadigheidsexcursies en de weekends met de privévliegtuigen van zijn vrienden van Fortune 500-bedrijven waarvan hij zo leek te genieten”. Op die manier verdienden ze naar schatting 15.000 dollar per maand.De vrouwen van 20 tot 40 jaar die Uchitel en Moquin Woods waarschijnlijk aanboden waren geen prostituees. Ze werden wellicht overgevlogen naar Las Vegas (of Melbourne, waar Uchitel ooit ‘in functie’ werd betrapt door The National Enquirer) en kregen er gratis onderdak. Maar ze werden niet betaald voor hun diensten en werden ook niet verondersteld te slapen met hun ‘walvis’, tenzij ze dat echt wilden.Wat wél van hen verwacht werd, was discretie. En dat is de reden waarom zovelen een waardig zwijgen in acht nemen, ook al wordt naarstig met cheques gezwaaid in hun richting.Elders in de wereld pikken voetballers en soapsterren vrouwen op aan de toog en betalen ze ervoor met koppen in de roddelpers. In de VS betalen iconen uit de sport en het entertainment al sinds Elvis mensen zoals Uchitel en Moquin om hun lucratieve reputatie te beschermen.Het is een kostbare dienstverlening. Vorige week was Uchitel twee uur verwijderd van een persconferentie over haar rol in de zaak, die ze zou geven in het kantoor van haar advocaat Gloria Allred in Los Angeles. Toen ze op het laatste nippertje afzegde, vroegen velen zich af of ze betaald was voor haar stilzwijgen. Maar misschien was er wel een andere afweging in het spel. Jarenlang had ze enorme bedragen verdiend door het exotische privéleven van mensen als Tiger Woods te coördineren. Misschien dacht ze wel dat haar marktwaarde als ’s werelds discreetste feestjesbouwer voor beroemdheden meer waard was dan wat één roddeltje haar zou kunnen opleveren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234