Maandag 05/12/2022

'Laat ons maar een beetje kwetsbaar blijven'

'Als er iets gebeurt, moet je als politicus meteen reageren. Alleen kan het soms wel nuttig zijn om even na te denken voor je antwoordt. Het begrip 'tijd' moet opnieuw een plaats krijgen in politieke programma's''Ik zal in de campagne heel eerlijk zeggen wat we niet hebben binnengehaald. Ik vind dat niet oneerbaar, zolang je blijft knokken voor je zaak'

Ruud Goossens en Bart Eeckhout

Foto Tim Dirven

Iets trager dan bij de andere partijen, en iets gemoedelijker, vallen ook bij Agalev de puzzels van de lijstvorming stilaan in elkaar. Deze week schoof Vlaams minister Mieke Vogels het jonge kamerlid Fauzaya Talhaoui naar voren als lijsttrekker voor de Antwerpse kamerlijst. Zo werd een zusterstrijd vermeden en gaf Agalev meteen een antwoord op de 'gebeurtenissen' van de afgelopen weken in Borgerhout. Een cynicus zou kunnen opwerpen dat de groenen handig gebruikmaakten van de moord op een jonge Marokkaan en de rellen die erop volgden om een moeilijk personeelsprobleem op te lossen.

"(verbolgen lach) Schitterende vraag! Neen, ik ben heel blij met de beslissing van Mieke Vogels en ik hoop dat de basis zich achter Fauzaya Talhaoui zal scharen. Fauzaya doet het al enkele jaren bijzonder goed in de Kamer als justitie- en migratiespecialiste. Als ze lijsttrekker wordt in Antwerpen, bewijzen we dat jong talent een kans krijgt bij Agalev. Bovendien tonen we zo dat Agalev geen partij van bange, blanke politici is. Wij geven niet toe aan die trend.

"Na de aanhouding van Dyab Abou Jahjah was Fauzaya de eerste die reageerde op de verschrikkelijke sfeer die er heerste. Een dag na de arrestatie heeft ze gezegd dat ze de verhouding tussen de aanklacht en de arrestatie, als jurist én als democraat, een beetje mager vond. Ze heeft toen een ander geluid laten horen dan een aantal andere politici, ook van progressieve strekking. Ook op onze studiedag over integratie, twee dagen na Jahjahs arrestatie, hebben we als groene partij heel duidelijk andere accenten gelegd. Agalev heeft zich toen niet laten meedrijven met de 'bangelijke' stroom die was ontstaan."

Bangelijk?

"Het betoog over allochtonen werd nogal bangelijk, ja. Alles werd plots op een hoop gegooid: een asielzoeker, een migrant, een allochtone Belg, het maakte niet meer uit. Van die homogene groep werd vervolgens een karikatuur gemaakt. Als je daarin meegaat, ben je als progressief altijd verloren. Bovendien werden de uitspraken gekleurd door angst, en angst is geen goede raadgever."

Slaagt u erin om op zo'n moment rustig te blijven? SP.A-voorzitter Patrick Janssens noemde het de moeilijkste week uit zijn politieke carrière.

"Ik vond het vreselijk wat er toen allemaal gebeurd is. Toen ik met de Agalev'ers sprak die naar de begrafenis van Mohammed Achrak waren geweest, was ik ook geëmotioneerd. De oproep tot kalmte van de familie van het slachtoffer vond ik bewonderenswaardig. Daarom begrijp ik de reacties van heel wat democratische politici niet. Toen Loubna Benaïssa enkele jaren geleden werd teruggevonden, opende Jean-Luc Dehaene het debat over het migrantenstemrecht opnieuw. Maar nu sloeg de slinger de tegenovergestelde richting uit. Blijkbaar voelde men totaal niet aan welke emoties en welke frustraties er leven in de allochtone gemeenschap."

U hebt het over premier Verhofstadt?

"Ik wil niet gaan bashen, maar onze eerste minister heeft te weinig aangevoeld wat er werkelijk leefde, ja."

Misschien was hij vooral geïnteresseerd in wat er leefde bij de bange blanke man.

"Dat is ook belangrijk. Je moet weten hoe iemand een bange blanke man wordt. Maar democraten moeten hun standpunten niet bepalen op basis van opiniepeilingen."

Dat is dan een minderheidsstandpunt.

"In een democratie moet je zeggen waarvoor je zelf staat. Daarna is het aan de kiezer om te zeggen wat hij ervan vindt. Dat wil niet zeggen dat je geen rekening houdt met maatschappelijke stromingen, dat je je standpunten nooit moet aanpassen. Vergissen is menselijk. Maar je vormt je ideeën toch niet op basis van een enquête? Dan ben je een pure populist. 'Wij zeggen wat u denkt'."

Komt uw visie op de democratie niet stilaan onder druk te staan?

"Ik hoop echt van niet, al zie ik de opgang van het kortetermijngeheugen en het kortetermijnhandelen wel. We evolueren, mede onder druk van de media, naar de permanente campaign politics. Als er iets gebeurt, moet je als politicus meteen reageren. Alleen kan het soms wel nuttig zijn om even na te denken voor je antwoordt. Een politicus moet ook voorstellen doen die op de lange termijn gericht zijn, zelfs wanneer dat niet direct sexy debatten of pasklare antwoorden oplevert. Het begrip 'tijd' moet opnieuw een plaats krijgen in politieke programma's."

Is er nog tijd in het integratiedebat?

"Er is geen tijd meer om niet te handelen, maar dat wil niet zeggen dat je niet meer goed moet nadenken. Een concreet voorbeeld: met zijn inwerktrajecten probeert Renaat Landuyt (Vlaams SP.A-minister, RG/BE), heel terecht, iets te doen aan de dramatische werkloosheidscijfers bij allochtonen. Ik heb er geen probleem mee dat hij die trajecten verplicht wil maken. Alleen moet je, als je het hebt over verplichting, zorgen dat het gelijkheidsprincipe niet geschonden wordt. Zijn ontwerp van decreet vereist in die zin een aanpassing.

"Het mag niet tot nieuwe discriminaties leiden. Snel handelen hoeft niet altijd in tegenstelling te staan tot slordig denken, maar je moet er bijzonder goed voor opletten. Zeker wanneer het over allochtonen gaat, zoals de laatste weken, vergeet men wel eens na te denken."

Mogen we zeggen dat Jahjah nu voor mekaar heeft gekregen wat Agalev tijdens drie jaar paars-groen niet gelukt is, namelijk het integratiedebat radicaal op de politieke agenda zetten?

"Soms vervullen mensen een katalyserende rol. Ze vergroten de politieke alertheid voor een probleem. Dat heeft met tal van factoren te maken. Een aantal allochtone woordvoerders begrijpt niet waarom Abou Jahjah zo uitgebreid in beeld kwam terwijl zij dezelfde klacht al jaren formuleren. Jahjah heeft de discussie op scherp gezet door voor drama te zorgen. We moeten wel een belangrijk onderscheid maken tussen zijn uitspraken, bijvoorbeeld over discriminatie op de arbeidsmarkt, en het kader waarbinnen hij die uitspraken doet. Dat kader is, voor alle duidelijkheid, niet progressief. Ik weet niet of je Jahjah zomaar op dezelfde lijn kunt zetten als het Vlaams Blok. Daarvoor ken ik hem niet goed genoeg. Ik weet wel dat ik een aantal van zijn standpunten, bijvoorbeeld over de positie van de vrouw, onaanvaardbaar vind.

"Het klopt overigens niet dat er nog niets gebeurd is. De discussie over inburgering is al lang bezig, een paar jaar geleden hebben we beslist om daar extra middelen voor uit te trekken. Er zijn ook al veel pogingen ondernomen om de werkloosheid bij allochtonen terug te dringen."

Maar het was nooit dé uitdaging van dit tijdvak, zoals Janssens nu zegt.

"Hij is toch niet de eerste die zegt dat migratie en alles wat ermee te maken heeft een enorm belangrijke uitdaging is. En of het nu dé uitdaging is? Je kunt evengoed zeggen dat de globalisering of de koers van onze economie dé uitdaging is. Al die ontwikkelingen leiden tot een toenemende vorm van ongerustheid, onzekerheid en onveiligheid. De Duitser Ullrich Beck schrijft al vijftien jaar over de 'risicosamenleving'. Aanvankelijk werd dat idee weggelachen: als de economie bleef draaien, zou alles wel in orde komen. Volgens Margaret Thatcher was er niets buiten de markt. Nu merkt men dat er achter de markt een samenleving met problemen zit."

Van de mensen die die onzekerheid binnen de allochtone gemeenschap vertolken, zit er slechts een enkeling in de politiek.

"Agalev heeft op dat vlak altijd een voortrekkersrol vervuld, maar het klopt wel dat Vlaanderen in zijn geheel achteroploopt. Aan de andere kant van de taalgrens verloopt de integratie van allochtonen in de politiek veel minder problematisch, veel organischer. Bart Somers (VLD-kamerlid en Mechels burgemeester, RG/BE) moest onlangs een oproep doen om allochtonen een verkiesbare plaats te geven bij de Vlaamse liberalen. Het verschil met de Mouvement Réformateur is dan toch wel bijzonder groot... In Vlaanderen kunnen we niet echt trots zijn.

"En dan heb ik niet eens iets gezegd over het migrantenstemrecht. Het lijkt me zonneklaar dat we dat thema opnieuw op de politieke agenda moeten zetten. Als het migrantenstemrecht er eenmaal is, zul je de allochtonen vanzelf zien doorstromen naar de politiek. Laat hen dan maar radicale eisen formuleren. In de gemeenteraden, parlementen en regeringen."

Hoe zult u met de politicus Jahjah omgaan?

"Als hij denkbeelden verspreidt waar ik het niet mee eens ben, zal ik die bestrijden. Fauzaya heeft dat in het verleden al gedaan, en het ging er niet bepaald zachtaardig toe. In een Nederlands blad noemde Jahjah haar, als ik me niet vergis, zelfs een 'huismakak'. Dan moet je hem van weerwoord dienen. Wanneer hij standpunten verkondigt die de bodemkoers van de democratie niet halen, zullen we geen akkoorden met hem afsluiten."

Bent u het eens met Mieke Vogels wanneer ze zegt dat Jahjah 'het product van jarenlang non-beleid' is?

"Jahjah heeft een kreet geslaakt die het gevolg is van een aantal aantoonbare mankementen. De term 'non-beleid' is misschien wat overdreven, maar wel duidelijk is dat sommige zaken niet langer kunnen wachten. Daarin heeft Mieke gelijk. Daarom is het belangrijk dat wij ons progressieve betoog niet laten varen maar het net in een hogere versnelling schakelen. We mogen ons niet laten wegdrummen door een verhaal dat niet emanciperend en bevrijdend is. Wat we vooral niet mogen doen, is onze hand voor onze ogen houden en dan denken dat de wereld weg is. Als dit een debat in de samenleving is, moeten we het vooral niet wegmoffelen. En ja, dit is dus ook een verkiezingsthema."

Is het inburgeringsdecreet geen bijzonder beperkt antwoord?

"Daarmee bieden we nieuwkomers een onthaalproject aan. Dat is een goed initiatief dat geld kost en nog meer geld zal gaan kosten. (glimlacht) Dat laatste vertellen sommigen er niet graag bij. Natuurlijk is het inburgeringsdecreet slechts een 'gedeelte' van het antwoord op een 'stuk' van het probleem. Zo heeft Mieke het ook altijd gezegd. Daarnaast heb je de inspanningen van Landuyt op het vlak van werkgelegenheid of die van Marleen Vanderpoorten (VLD-minister, RG/BE) op het vlak van onderwijs. We hebben nood aan een samenhangend geheel van maatregelen op korte én lange termijn.

"Eén ding is toch duidelijk: dit is geen conjunctureel gegeven. Dit thema zal blijven bestaan, ook wanneer het van de eerste pagina van de kranten verdwenen is. Het is een van de kenmerken van een hedendaagse samenleving. We mogen ons niet laten verleiden tot achterhoedegevechten: de multiculturele samenleving is een feit. Punt. We zullen dus een manier moeten vinden om ermee om te gaan."

Als we premier Verhofstadt de afgelopen weken bezig hoorden, vrezen we dat het een nogal eenzijdige omgang wordt.

"Nogmaals, laat ons er geen spelletje Verhofstadt pesten van maken. Ook de liberalen beseffen dat ze dit probleem niet kunnen negeren. Als ze er niet op ingaan, komt het toch terug. We mogen als democraten de strijd voor een menselijker samenleving niet opgeven. We mogen niet abdiceren en zeggen dat we er toch niets aan kunnen doen. Nogal wat democraten hebben de afgelopen weken onderschat wat er aan de gang is. Ze hebben, positief geformuleerd, een schroom of, negatief geformuleerd, een angst om over integratie te praten. Hetzelfde zag je in 1995. Toen waren er ook heel wat democraten, zelfs degenen die nu vóór stemrecht zijn, die ons vroegen om erover te zwijgen. Dan zouden we immers in de kaart van het Vlaams Blok spelen. Maar nogmaals, angst is een slechte raadgever."

Nu hoor je hetzelfde: 'Laat ons over integratie zwijgen, want het Blok wordt er groter van."

"Niet noodzakelijk, we hebben bijgeleerd. Wij praten nu ook over veiligheid. Dat hoeft geen taboe te zijn."

Hebben de progressieven daar te lang over gezwegen?

"Wat mij persoonlijk betreft: ja. We moeten het aandurven om te spreken over thema's die ons op het eerste gezicht minder liggen, zonder dat we buiten ons progressieve denkkader treden. We moeten de denkbeelden van de anderen niet zomaar overnemen. Ons veiligheidsbegrip is anders dan dat van rechts en uiterst rechts, en we koppelen het aan andere dossiers, zoals huisvesting of de sociale minima. Als we over veiligheid praten, moeten die zaken ook op de agenda komen.

"Het is de taak van een progressief om te zeggen dat de onzekerheid niet alleen een gevolg is van de onveiligheid. Het heeft eveneens met angst voor de toekomst te maken. Ik hoop dat we het thema veiligheid progressief kunnen vertalen. Dat is beter dan het ontkennen van de feiten. Maar dat soort debatten is verschrikkelijk moeilijk. Twee jaar geleden heeft Fauzaya Talhaoui een gesprek over een beperkte economische migratie op gang proberen te brengen. Wel, contingentering bleek een taboe te zijn. Over een opheffing van de migratiestop mocht blijkbaar niet gesproken worden."

Nu het economisch minder gaat, zullen de taboes enkel toenemen.

"Ik weet niet of je dat soort koppelingen zomaar kunt maken. In Nederland hebben we toch ook gezien dat het onbehagen niet afneemt omdat het economisch goed gaat. Wim Kok had in The Economist een schitterend rapport gekregen. Het is niet door het opeenstapelen van goede economische statistieken en belastingvoordelen dat de mensen zich beter voelen. Daarom moet je als democraat niet alleen expansiesteun toekennen aan bedrijven maar tevens investeren in je samenleving, in onderwijs, milieu of welzijn. Jean-Luc Dehaene heeft ooit eens gezegd dat hij zich als premier te veel heeft laten leiden door de Maastricht-normen en te weinig door maatschappelijke uitdagingen. Dat was een correcte analyse."

En nu zit u in een regering met een partij die voor ongebreidelde belastingverlagingen is en een andere die alles gratis wil maken...

"(lacht) Zo cru zou ik het niet durven te formuleren, u doet onze partners oneer aan. Ik ben ook absoluut voor de verlaging van de belastingen voor mensen die hun inkomen genereren uit arbeid. Alleen moet je zo'n operatie gebruiken om sociale en groene criteria in je belastingsysteem in te brengen. Dat is het verschil tussen campaign politics en movement politics, tussen een klassieke en een toekomstgerichte discussie. In deze regering is ons dat ten dele gelukt.

"Het is toch goed dat ik het niet over alles eens ben met SP.A en VLD. Niemand heeft baat bij een eenheidspartij. In Nederland was iedereen het eens, met alle gevolgen van dien. Dan geef ik de voorkeur aan de discussies die we in Vlaanderen voeren, al moeten we opletten dat het geen gekrakeel wordt."

Zou integratie geen mooi thema zijn om als progressieven over samen te werken?

"(overtuigd) Ja! Net zoals we over werkgelegenheid kunnen samenwerken. Natuurlijk. Absoluut. Ook na de verkiezingen, als we samen in de regering zitten."

Kan die samenwerking zover gaan als een cordon solidaire tussen SP.A en Agalev?

"Daar gaan we weer... Ach, we hebben toch al minstens één punt dat we volgende keer samen op de agenda van de regeringsonderhandelingen willen zetten: het migrantenstemrecht."

Stapt Agalev nog in een regering zonder het migrantenstemrecht? U mag enkel met ja of neen antwoorden.

"(bulderlach) Sinds 1991 werken wij niet meer met breekpunten. Alleen zou ik niet graag voor een congres verschijnen met een voorstel van regeerakkoord waar het migrantenstemrecht niet in staat."

Zo laat u nog altijd een opening.

"Ik stel gelukkig vast dat vijf van de zes huidige regeringspartijen voor migrantenstemrecht zijn. Ik heb dus goede hoop. En wij zullen ervoor gaan. Als het er niet in staat, zal het voor ons zeer moeilijk liggen."

Zal het ook moeilijk zijn om zonder de SP.A in een regering te stappen?

"Ja, dat zal moeilijk zijn."

Dus u stapt niet zonder de SP.A in een regering?

"Dat heb ik niet gezegd. Ik denk dat het moeilijk is om zonder de SP.A in de regering te stappen. Sommige socialistische collega's hebben al gezegd dat wij zonder problemen zonder hen in de regering zouden stappen. Wel, ik kan hen daarin geruststellen. Ook een regering is een concrete samenwerking over concrete punten. Voor ons komt het eropaan dat we het verschil kunnen maken. En als ik Herman Van Rompuy (CD&V-kamerlid, RG/BE) of Hugo Coveliers (VLD-fractieleider, RG/BE) naar ons hoor uithalen, lukt dat blijkbaar.

"Alleen vind ik dat de progressieve samenwerking in deze regering beter had gekund. We hebben kansen laten schieten. Toen de verhoging van de sociale minima op de agenda van de regering stond, hadden we meer verwacht van de socialisten. Vier procent meer is een vooruitgang, maar we hadden dat beter kunnen doen."

Patrick Janssens kaatste de bal vorige week terug. 'Het SP.A-voorstel voor een andere financiering van het basisonderwijs werd gekelderd door Agalev'er Ludo Sannen, omdat die enkel de belangen van het vrij onderwijs wilde verdedigen', luidde het.

"Ik heb dat gelezen, ja. Bon... Ik stel voor dat we in de aanloop naar de verkiezingen geen karikatuur van elkaars denkbeeld gaan maken. Wij zijn niet de tegenstanders van het gemeenschapsonderwijs. Ik zou kunnen herinneren aan de commentaren van socialistische vakbondsmensen op Janssens' verklaringen over het katholiek onderwijs een jaar geleden. Met dergelijke provocaties kom je geen stap vooruit. Laat ons gewoon samenwerken en ingaan tegen de maatschappelijke stroom. Laat ons het belang van solidariteit benadrukken. Laat ons dat woord met grote dikke letters uitspelen in de campagne."

Liever 'solidariteit' dan 'gratis'?

"Dat is mijn mening. Ik ben niet tegen gratis. Voor bepaalde categorieën en in bepaalde omstandigheden kan 'gratis' zinvol zijn. Voor het openbaar vervoer in een stad bijvoorbeeld. Maar ik ben tegen het grote gratisverhaal. Ik ben voor een verhaal van solidariteit. Dat betekent dat sommige mensen iets meer moeten betalen dan andere om een publiek goed toegankelijk te houden voor de toekomst. Zo moeten we onze lucht zuiver houden uit solidariteit met de volgende generaties. Maar dan moet je maatregelen nemen die niet gratis zijn en die politieke moed vergen."

Zoals de uitstap uit de kernenergie. Nogal wat specialisten maken zich vrolijk over die beslissing, ook in het parlement.

"Laat ze maar lachen. Ze vergissen zich, zoals ze zich al twintig jaar vergissen. Kernenergie is geen energie van de toekomst en is niet goed voor de werkgelegenheid. De cijfers bewijzen dat. De maatschappelijke kosten zijn bijzonder groot. Kijk alleen al naar het nucleair afval. Waarom zouden wij ons dan vergissen?"

Omdat er geen alternatief is.

"Maar jawel. Zowel op technisch als op economisch vlak zijn er meerdere alternatieven. De werkgelegenheid zal zelfs toenemen. Volgens sommige onderzoeken kan de omschakeling 50.000 jobs opleveren. Het alternatief voor kernenergie is 'minder' en 'anders'. We kunnen spectaculair besparen op energie zonder dat het licht uitvalt en zonder dat we het koud hebben. We kunnen op andere technieken zoals windenergie overschakelen. Alleen vereist dat moed en een reconversie van de geesten. We zullen ons economisch denken en handelen moeten omgooien. Dat is een hard debat en we zullen het niet altijd winnen."

U gelooft niet dat de wet op de kernuitstap een vogel in de lucht is.

"U weet dat wij voor vogels in de lucht zijn."

Een politicus moet ook vogels in de hand hebben.

"(lacht) Je moet iets in de hand hebben, maar het hoeft niet altijd Vogels te zijn. Belangrijk is dat we als samenleving het signaal geven dat we een andere richting uit willen. Met die omschakeling zijn zulke enorme bedragen gemoeid dat je ze niet kunt terugschroeven binnen vijf jaar. Dat is de garantie die we hebben. Natuurlijk zijn er cynici die zeggen dat die wet weer wordt afgeschaft als de groenen niet meer in de regering zitten. Dat toont dan goed aan hoe belangrijk wij zijn.

"Dit is ook een discussie over wie het land bestuurt: een monopolie of de democratie. Ik kies voor het tweede, en daarom aanvaard ik bijvoorbeeld niet dat Formule 1-baas Bernie Ecclestone de wet dicteert. Dat is een gevecht dat we dagelijks moeten aangaan."

Hoeveel schade heeft het Francorchamps-debat aangericht?

"Hopelijk is het blikschade. Tussen de Vlaamse partijen zijn geen grote wonden geslagen. De discussie tussen PS en Ecolo daarentegen... Amai!"

Zei hij met een glimlach.

"Natuurlijk. Ik kan toch niet lelijk kijken als PS-fractieleider Claude Eerdekens de tribune bestijgt. Zelfs wanneer die woedend is, straalt hij een zekere charme uit (lacht). Ach, dit heeft allemaal te maken met het einde van de legislatuur en de zenuwachtigheid in de partijen over de lijstvorming. Dat leidt dan tot drama. Maar dit punt stond niet in het regeerakkoord, zoals dat evenmin met het migrantenstemrecht het geval was. Dan moet je een nederlaag in het parlement aanvaarden. Daarom was ik een beetje gechoqueerd door de houding van PS en MR."

PS en MR hebben wel bedongen dat de wapenwet werd versoepeld.

"(maakt wegwerpgebaar) Maar neen! Het Forum voor Vredesactie mag best kritiek hebben op de nieuwe wet, maar de zwakke punten die zij eruit halen, stonden er al in voor het debat over Francorchamps. En sowieso is deze wet beter dan de vorige."

Wapenleveringen aan Nepal blijven wel perfect mogelijk...

"Wapenleveringen aan Nepal zullen altijd voor discussie vatbaar zijn. Doordat we de Europese Gedragscode in onze wetgeving opnemen, zal zo'n dossier wel anders behandeld worden dan in het verleden. We zullen geen bestelling meer kunnen overnemen wanneer die door een ander land is afgewezen. Maar het woord 'democratie' zal altijd interpreteerbaar blijven. Ik wil Nepal echter niet goedpraten, ik zal nooit gelukkig zijn met die vergunning. Die crisis en het ontslag van Magda Aelvoet waren bijzonder moeilijk."

Hoe groot is de vrees dat de kiezer Agalev op Nepal en niet op de kernuitstap of het homohuwelijk zal afrekenen?

"Het kan zo lopen, maar het kan evengoed anders lopen. We zijn de onderhandelingen ingegaan met een aantal programmapunten, daarvan hebben we er een aantal in het regeerakkoord gekregen en uitgevoerd. Uiteindelijk moet je dan een globaal bilan maken."

Er zijn weinig kiezers die een 'globaal bilan' maken.

"Uit onderzoek blijkt dat onze kiezers dat wél doen. Trouwens, midden in de Nepal-storm kregen wij ook veel mails van mensen die vonden dat we ab-so-luut in de regering moesten blijven. We moeten immers nog heel wat zaken realiseren. Ach, ik zal in de campagne heel eerlijk zeggen wat we niet hebben binnengehaald. Ik vind dat niet oneerbaar, zolang je blijft knokken voor je zaak. Pas wanneer we niet meer zouden vechten voor onze denkbeelden, zou ik bevreesd raken."

Als je al het geruzie van de afgelopen maanden en weken hoort, zou het toch een daad van goed bestuur zijn om stilaan naar de kiezer te trekken?

"Over zes maanden is het toch zover?"

Zes maanden is lang.

"Zes maanden is lang als je permanent campagne voert. Zes maanden is niet lang als we die tijd gebruiken om uit te voeren wat we afgesproken hebben. Zowel in de Kamer als in de Senaat is er nog veel werk aan de winkel. Wat dat betreft ben ik het dus eens met de premier: we gaan naar de kiezer in juni. We moeten toch geen vervroegde verkiezingen uitschrijven omdat dat plezanter is voor jullie?"

Iets anders. Moet Agalev niet dringend werk beginnen maken van de verjonging van zijn politiek personeel? De meeste kopstukken draaien al twintig jaar mee.

"Ho, ho, ho, ik zit vijftien jaar in het parlement en ik ben nog maar vijftig. Maar uw opmerking is terecht en we zijn daarmee bezig. Ik hoop dat Fauzaya Talhaoui lijsttrekker wordt, ze kan het ook, en zo zijn er nog. Anderzijds: politici komen en gaan almaar rapper, soms lijkt het Big Brother wel."

U hebt zelf nog geen zin om te onthaasten?

"Ik heb permanent zin om te onthaasten. (lacht) Maar niet te vlug. Minister worden? Ik heb een mandaat tot 2003, daarna zien we wel. Ik hecht meer belang aan denkbeelden dan aan aureolen."

Is Agalev beter gewapend om in een regering te stappen dan in 1999?

"Wees maar gerust! We zijn hard aangepakt voor onze fouten, vooral voor onze communicatie. Al wil ik op dat laatste vlak niet te veel bijleren. Laat ons maar een beetje kwetsbaar blijven. Andere partijen vervangen in twee uur tijd een minister, bij ons heeft dat twee dagen geduurd. Dan ben je misschien een prooi voor de media, maar dat moet dan maar."

Slotvraagje: zou u Stefaan De Clerck even graag premier zien worden als Guy Verhofstadt?

"Ik druk me nooit in dat soort termen uit. Het heeft ook geen enkele relevantie. Met CD&V hebben we een aantal raakpunten, vooral qua kiespubliek. Met de ACW'ers kom ik zeer goed overeen. Maar als het over zaken als de hervorming van de intercommunales gaat, zou het dan weer veel moeilijker worden met CD&V in vergelijking met de VLD. Wat ik apprecieer aan Guy Verhofstadt is dat hij gedreven is zonder cynisch te worden. (lacht) Weet u, als u dan toch echt een naam wilt: geef me dan maar Patrick Janssens in de Wetstraat 16. Dan is de communicatie zeker goed!"

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234