Woensdag 27/01/2021

Laat je (ver)leiden door Londen

Kiezen is verliezen en dat geeft stress. Zeker wanneer je een miljoenenstad bezoekt en niet veel tijd hebt. Waarom dan geen gids nemen en de keuze luilekker voor je laten maken? Wij namen de proef op de som.

Met meer dan 18 miljoen bezoekers per jaar is Londen al vijf jaar 's werelds populairste stad bij toeristen. Die binnenstromende hordes willen natuurlijk minstens een keer de Tower Bridge gezien en de Big Ben gehoord hebben, en een fotootje voor thuis kieken. Liefst een waarop ze met een gekke bek zo'n arme stakker van de Queen's Guard (je weet wel, met hun berenmutsen) tevergeefs aan het lachen willen brengen.

Maar zodra die toeristische trekpleisters voor altijd van je to-dolijst geschrapt zijn, wil je op zoek naar de verborgen parels die een stad écht cachet geven. Daarvoor kun je urenlang zelf op zoek gaan naar tips en activiteiten, maar makkelijker en beter is een bekwame gids in vertrouwen te nemen die je meeneemt naar plekken die je zelf wellicht nooit zou vinden. En dat is precies wat we gaan doen.

Kwart voor acht 's ochtends verzamelt een dozijn mensen zich, de slaap nog uit de ogen wrijvend, in het Brusselse Zuidstation. Aan een tafeltje zit Toni De Coninck, bijzonder monter gezien het vroege uur, met een passend dozijn croissants en koffietjes klaar. Hij schudt handjes en begroet zijn reisgezelschap dat elkaar hier voor het eerst ontmoet. Zodra we in Londen zijn, zal Toni de groep door de stad gidsen. Van foodspot naar foodspot, laverend tussen culturele bezienswaardigheden.

De vrees voor een banaal toeristenuitstapje verdwijnt al snel wanneer blijkt dat Toni matchende vestjes noch toeristenparapluutje bij zich heeft. Wie écht wil ontdekken, moet nu eenmaal incognito reizen, niet als ordinaire toerist.

De eerste halte is Borough Market, op een boogscheut van de London Bridge (niet te verwarren met de Tower Bridge ernaast). De huidige gebouwen van deze voedsel- en delicatessenmarkt staan overeind sinds 1756, maar de eerste handel werd er al veel vroeger gedreven waardoor het naast een van de grootste, ook een van de oudste markten van Londen is.

Vanuit de overdekte hal drijft een mengelmoes van culinaire geuren tussen de menigte. Bij Pâté Moi staat een stevige man (type: baardje, tattoos, geruit hemdje) toastjes te smeren. Met faux gras. "Geen echte lever, maar champignons."

Of dit geen toeristenval is, vraag ik hem nog voor de zekerheid. "Nee hoor", lacht de ingeweken Nieuw-Zeelander. "Naast de toeristen komen hier ook veel locals. Het is vooral de prijs die bepaalt wie komt."

In Borough Market vind je de meest uiteenlopende gerechten: gigantische Gloucester-oesters bij Richard Hawards, empenada's bij de Argentijnen van Porteña en verse groenten in tientallen varianten. Dat drukt natuurlijk zijn stempel. Op de prijs, maar ook op het gigantische smakenpalet waar je hier toegang toe hebt.

Walkietalkie

Maar het is niet al voedsel wat de klok slaat, ook al wordt er wel veel gegeten. Tussen de hapjes door wandelen we in groep door de stad terwijl Toni her en der aanduidt en volop vertelt. De Skygarden van het Fenchurch 20-gebouw vormt een aangename pauze. Vanop de hoogste verdieping van deze 160 meter hoge wolkenkrabber (de Walkietalkie in de volksmond), kijk je vanuit een overdekt park uit over de Theems en de gehele stad. Het gebouw veroorzaakte na zijn opening in 2009 voor heel wat commotie omdat door een foutje in de stuctuur het brandpunt bij weerspiegeling van zonlicht op straat belandde, met meerdere gesmolten autobanden als gevolg.

De binnentuin blijkt een dankbaar rustpunt. Want hierna volgt nog een fikse wandeling tot in de Shoreditch-buurt en dat is maar goed ook, gezien het culinaire feest dat wacht.

Londen barst van de culturele invloeden en dat merk je in het culinaire aanbod. Vind je op de ene hoek traditionele fish & chips, dan eet je even verder Latijns-Amerikaanse ceviche of Iraans-Indiase lekkernijen zoals bij Dishoom. De keuken is ideaal voor beginners, net niet te pikant maar kruidig genoeg om een goede eerste indruk te krijgen. En moest het toch branden, dan spoel je toch even door met een in Londen gebrouwen Indian Pale Ale, toch?

Het restaurant is vlakbij Brick Lane, de populaire straat waarin de rode bakstenen nog herinneren aan de Belgische migranten die eeuwen geleden naar daar verhuisden. Het is een sterk gentrificerende buurt waar de hippe tenten met cupcakes en designerwinkels elkaar afwisselen met Indiase restaurants en supermarkten waar de curry's als zoete broodjes verkopen. Een echte clash van culturen. "Hier waren al Vlamingen, Fransen en Joden, nu wonen er ook veel mensen uit Bangladesh wat meteen het koosnaampje Banglatown verklaart", vertelt Shabnam Sahi. De knappe Indiase die al veertien jaar in Londen woont, presenteerde op Canvas nog India voor beginners en leidt ons nu met kordate pas door Brick Lane waar ze de beste restaurants aanduidt, vertelt over het gebedshuis dat samen met de afkomst van de migranten door de jaren evolueerde van een kerk naar een synagoge en nu een moskee, en nog wat lekkere snacks in de winkel aanduidt. Tussen de hippe winkels door, vertelt ze prachtige verhalen en toont ons de mooiste streetart.

De wandeling doet deugd, want natuurlijk heeft iedereen zich zowat een indigestie gegeten in Dishoom.

Tajine van varken

We lopen door het centrum, langs Trafalgar Square en de theaterbuurt op weg naar NOPI, het restaurant van Yotam Ottolengi. De chef werd bekend om zijn vernieuwende Midden-Oosterse keuken waar hij Libanese, Israëlische, Syrische en Palestijnse invloeden naadloos in elkaar laat overvloeien.

Tijdens de wandeling is Toni constant aan de praat. Even nog een leuk zijstraatje laten zien en een nieuw restaurant tonen: "Nergens anders eet je tajine van varken!" Het lijkt wel alsof hij op de hoogte is van alles wat er in Londen gebeurt. De perfecte gids, kortom.

Nochtans, De Coninck was tot voor kort magazinemaker. In 2014 gooide hij zijn leven over een andere boeg - "Als je 40 bent, kun je nog een echte carrièreswitch maken" - en gooide zich op food en reizen. Eerst met zijn blog June, nu dus ook in de praktijk met uitstapjes.

Ondertussen is het reisgezelschap helemaal losgekomen, wat de sfeer aan tafel bij NOPI alleen bevordert. Boven eet je aan kleine tafels, maar in de kelder deel je naast je maaltijd (alle gerechten van Ottolenghi zijn om te delen) ook je zitplaatsen. Aan lange marmeren tafels zit je tussen de kruidenvoorraden en kijk je zo in de keuken waar een multicultureel team aan koks vrolijk in de weer is.

Of je deze manier van reizen prettig vindt, zal van je persoonlijkheid afhangen. Op één dag zie je uiteenlopende en authentieke buurten in Londen, je snackt op foodmarkets, je luncht en dineert in de hedendaagse epicenters van Londense coolness terwijl je allerlei culturele achtergrondverhalen verwerkt. Het programma is goed geselecteerd en rijkelijk gevuld. Wat de sterkte en zwakte is. Wie liever op zijn gemak slentert en straatjes in loopt, zal het wat hectisch vinden.

Maar de keuze en alle coördinatie ('Waarheen? Wat eten we? Welke metro?) eens aan een ander overlaten is een luxe op zich, concludeert het gezelschap nadat we uitgeteld weer in de Eurostar neerploffen. Nog voor het laatste stuk geroosterde NOPI-kwartel verteerd is, tovert Toni nog twee dozen chocola uit zijn zak. Er wordt geprotesteerd - "Nog meer eten?!" - afgewacht en uiteindelijk toegegeven: "Allez, eentje dan..."

Ja, in groep reizen heeft iets van een schoolreisje, maar wat zou het? Op het einde van de avond is het ijs allang gebroken en heb je niet alleen heel Londen leeggegeten, je leerde nieuwe mensen kennen en hebt genoeg stof om thuis over te vertellen.

Al houden we dat verhaal over waarom enkelen in het reisgezelschap geen schnapps meer verdragen (iets met te veel alcohol tijdens een skivakantie met de kinderen) wijselijk voor ons.

De twee volgende reizen naar Londen staan gepland op donderdag 21 januari en 18 februari. Een volledige dag inclusief treintickets, eten en activiteiten kost 299 euro per persoon. Meer info op june.be

Borough Market, Southwark Street 8 SkyGarden, Fenchurch 20

Dishoom, Boundary Street 7 NOPI, Warwick Street 21-22





Eten bij NOPI van sterrenkok Yotam Ottolengi is een feest.

En: je deelt alles gezellig met je tafelgenoten.

De Fenchurch-wolkenkrabber is 160 meter hoog.

Het gebouw wordt in de volksmond de Walkietalkie genoemd.

Op het terras van Skygarden heb je een

fabuleus zicht op de stad en de Theems.

Genieten van de Iraans-Indiase keuken doe je in Dishoom.

Brick Lane:

naast veel

multiculturaliteit ook prachtige street art.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234