Vrijdag 20/05/2022

'Laat die verdomde machines voor wat ze zijn'

Het Amerikaanse Monster Magnet staat voor loodzware gitaarmuziek met een flinke scheut psychedelica. Spilfiguur is de New Yorker Dave Wyndorf, die met een zelden geziene hardnekkigheid de spacerock van Hawkwind moeiteloos combineert met de oerriffs van Black Sabbath.

Wyndorf heeft nooit een geheim gemaakt van zijn voorliefde voor alle mogelijke geestverruimende (?) middelen en vertolkt zijn ervaringen in erg persoonlijke en mystieke teksten. Desondanks blijft Wyndorf, tijdens onze ontmoeting in een Brussels hotel, met beide voeten stevig in de alledaagse realiteit. Dat is niet echt verwonderlijk, te oordelen naar de nieuwste plaat Powertrip. Wyndorf heeft flink gesnoeid in zijn totnogtoe traditioneel zeer lang uitgesponnen en overladen songs. Powertrip blinkt uit door knalharde en recht-voor-de-raapse rocksongs. Alsof Wyndorf zijn opgekropte frustratie van de afgelopen jaren van zich af wilde spelen. Dave Wyndorf: "Ik was zo boos, zo negatief toen ik de studio indook voor Powertrip. Dit is een plaat naar mijn hart geworden. Hoewel de songs voor mijn doen veeleer sober zijn - minimalistische donderrock, zo omschrijf ik het - heeft het me ook nu weer verschrikkelijk veel energie gekost. En dan waren er de problemen met producers. Ach, ik snap dat ras niet. Eerst die Dave Jerden, die had het op zich genomen om Monster Magnet als een gestroomlijnde Top-40-band te laten klinken. Iemand die amper vijf uur per dag werkt en er nog vet voor betaald wordt, hoef ik niet. Zijn opvolger Terry Date, een Grammy Award-winnaar leek me wel wat. Maar ik zat opnieuw fout. Date verkoos naar de sportkanalen te kijken en sloten wijn achterover te gieten in de studio. Alweer 60.000 dollar in de goot. Ik was ondertussen zo goed als radeloos. Toen Randy Staub, de Canadese rechterhand van Bob Rock (bekend van zijn productie voor Metallica, AL)) zich aanmeldde, verwachtte ik een Mountie, compleet met rendier. Gelukkig bleek die kerel uit hetzelfde hout gesneden als Alan Moulder, de mixer die onze vorige plaat Dopes To Infinity heeft gedaan. Twee dagen per song, nooit gezeur met die man en onze communicatie verliep vlekkeloos. Alhoewel ik me niet in vaktermen uitdruk. Ik gebruik een brabbeltaaltje waarin ik duidelijk wil maken hoe ik nu precies welk geluid en feel in een plaat wil hebben.

"Staub begreep me. Let wel: ik was goed voorbereid. We hebben drie maanden gerepeteerd voor we de studio ingingen. In het verleden schortte het daar wel eens. Toen de Dopes To Infinity-toer afliep, kwam ik in het beruchte zwarte gat terecht. Anderhalf jaar leef je in een roes (grijns). Ik wil niets anders doen dan toeren: de bus op, het vliegtuig in, je gitaar inpluggen en rammen maar! Maar daarna sta je plots thuis waar er niets is. Ik kon geen letter op papier krijgen en heb mijn tijd verprutst. Ik voelde me oud. Tot iemand van de platenfirma A &M Records me opzocht. Of ik al nieuwe songs klaar had? Ik schrok wakker. In een impulsieve reactie boekte ik een ticket naar Las Vegas, my kind of town. Ik heb me twee weken lang overdag in mijn hotelkamer opgesloten met slechts een doel: elke dag een nieuwe song schrijven. Het werkte. Ik heb me leeggeschreven, alle woede eruit geduwd als een etterende zweer. Daarom klinkt Powertrip zo direct, scherp en brutaal."

Op een uitzondering na: '19 Witches'. Nooit vermoed dat Dick Dale een invloed heeft gehad op Monster Magnet.

Dave Wyndorf: "Ik heb het nummer geschreven op de allerlaatste dag dat ik in Vegas verbleef. Ik wilde wel eens wat uitproberen. Plots had ik een surfpunksong. Waw! Hoewel ik vroeger wel veel naar The Ventures en Dick Dale luisterde, schrok ik van mezelf. Toen we in de studio zaten, bleek er een hele batterij sixtiesgitaren voorradig. Voor ik het goed en wel besefte, stond '19 Witches' op tape. Heerlijk, zo'n gevoel. Ik wil mijn songs op akoestische gitaar kunnen spelen, zonder versterking, zonder show. Als ze je dan naar de keel grijpen, weet je dat het werkt. Trouwens, als je enkele maanden onafgebroken de versterker op elf hebt en je zelfs rockgitaren hoort in je slaap, ben je toe aan een afkickmiddel. Je zoekt uitwijkmogelijkheden, zolang het maar niet machinaal wordt."

Pardon?

Dave Wyndorf: "Ik weet dat ik als een overjaarse neohippie zal worden versleten, maar ik heb er lak aan. Ons hele bestaan draait meer en meer rond machines. Alles wordt bestuurd en geregeld door machines. Hoera! In het nieuwe millennium hoeven we geen van allen nog naar buiten om een fles melk of een brood. Je neemt plaats achter je laptop en stuurt een berichtje. Daar word ik misselijk van. Ken jij je buurman? Maak je wel eens een praatje met hem? Ken je zijn familie? Ik pleit heus niet voor een herwaardering van de oude waarden. Mijn ideale wereld ziet er niet uit als de tv-commercials uit de jaren '50, maar genoeg is genoeg. Laat de angst varen, treed naar buiten, laat je kop zien, praat met elkaar en laat die verdomde machines voor wat ze zijn. Machines dienen om het leven praktischer te maken, niet om elk menselijk contact of communicatie in de kiem te smoren. Aan dit tempo zullen de kinderen van de toekomst bang worden als ze een ander kind tegenkomen Ik word er koud van. En dat hoor je nu al in de popmuziek. De toekomst van de popmuziek is de heropflakkering van de vroege computermuziek uit de jaren '70. Leuk hoor, maar wat koop je ervoor? Zie je tegenwoordig nog figuren als een David Bowie, een Lou Reed? Groepen als The Stones, Led Zeppelin, Black Sabbath? Mensen die hun stempel drukken op hele generaties. Haast niemand steekt zijn kop nog uit. Op een paar individuen na: Björk, PJ Harvey, maar verder... Ik word er behoorlijk somber door. Laat je toch niets wijsmaken door die verdomde televisie. Altijd maar weer dat joepiegevoel. Wat heb je daar aan? Hoeveel dommer zijn we ten opzichte van vijf, tien jaar geleden geworden, zal je bedoelen, ja... Ik weiger me daar bij neer te leggen. Vandaar Monster Magnet en Powertrip. Back to basics? Kan best. Retro? Tuurlijk. Het maakt me niet uit. Als ik maar gitaren hoor. Zelfs in mijn slaap."

Alain Lahaye

Powertrip is uit op A &M Records en wordt verspreid door Polygram.

Monster Magnet speelt zaterdag om 16 uur op Pukkelpop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234