Woensdag 28/09/2022

'Laat de waanzin maar komen'

Sinds hij een wereldhit scoorde met 'Are You with Me', komt Felix De Laet (21) - of Lost Frequencies - amper aan slapen toe. Een nacht in het spoor van de jonge dj is als een rollercoaster: snel, heftig en na afloop strompel je mottig naar huis.

23.15 uur Amper vier uur voor hij voor tienduizenden mensen in Luik moet optreden, landt Felix De Laet in Zaventem. De 21-jarige Brusselaar is opvallend opgewekt, op het randje van extatisch. "Eindelijk nog eens thuis!", roept hij als hij zijn vriend John ziet en hem op een bromance-knuffel trakteert. "De afgelopen vijf dagen heb ik op bijna evenveel vliegtuigen gezeten. Het is raar. Ik zie mijn eigen moeder nooit meer."

Sinds De Laet enkele maanden geleden als Lost Frequencies het nummer 'Are You with Me' uitbracht, brengt hij meer nachten door in luchthavens dan thuis in zijn bed. Ook dit is maar een korte pitstop van 48 uur. Daarna wachten shows in Ibiza, Canada, Frankrijk, Zwitserland en Roemenië. "Al zie ik in de meeste steden enkel de binnenkant van vlieghavens, hotelkamers, festivals en clubs."

Hij mag dan de eerste Belg ooit zijn met een nummer 1-hit in het Verenigd Koninkrijk, op Brussels Airport is er voorlopig geen kat die hem herkent. Met zijn petje, bonte K-Way en rugzak lijkt hij dan ook meer op een scoutsjongen dan op een top-dj die van België tot Australië de hitlijsten domineert. Zij het een scoutsjongen met een eigen chauffeur, die hem en zijn twee uitgelaten vrienden naar Les Ardentes in Luik voert. "Laat de waanzin maar komen."

0.10 uur We zoeven met een snelheid van 160 kilometer per uur over de half verlichte, bijna lege A3, de beats van Paul Kalkbrenner en Flume schallen uit de boxen. "Zieke sound is dit."

De Laet lijkt verdacht relaxed voor iemand die binnen drie uur op een groot festival moet spelen. En te denken dat de twintiger vijf maanden geleden enkel op zijn slaapkamer op de computer plaatjes draaide. "Toen ik enkele maanden geleden op Tomorrowland in Brazilië stond, ging ik nog dood van de stress. Die massa mensen voor je is echt intimiderend. Zeker omdat ik nog maar net wist hoe ik zo'n dj-booth moest bedienen. (lacht) Nu doe ik bewust mijn best om er minder bij stil te staan, om er gewoon van te genieten."

Diepe geeuw. Het resultaat van twee tot hooguit vijf uur slaap per nacht. Een geheel nieuw ritme voor de voormalige student economie. "Ik probeer af en toe wat bij te pitten op het vliegtuig. Tenminste: als ik dan niet aan mijn eerste album zit te werken. Gelukkig heb ik niet veel slaap nodig." Vannacht wordt het al helemaal laat. Slecht voor de wallen, goed voor de carrière. Want: "Voor de eerste keer mag ik de slotact zijn op een festival. Het is allemaal beangstigend snel gegaan."

Net als zijn broers is De Laet altijd al zot geweest van muziek. Eerst piano, op internaat in het College Paters Jozefieten in Melle werd dat meer elektronische muziek. Van zijn broer kreeg hij een computer cadeau "om zelf wat mee te prutsen. Elke week zette ik minstens één nieuw nummer online, vooral voor mijn eigen plezier. Mijn vrienden vonden ze maar niets. Zij vonden het vreemd dat ik mijn computer overal mee naartoe zeulde, zelfs op reis."

Bij wereldsucces en internationale tournees kon hij zich weinig voorstellen. Tot hij een countrynummer van Easton Corbin "dat wel catchy klonk" versnelde en mixte tot zijn houseversie van 'Are You with Me'. Niet veel later volgde een levensveranderend telefoontje van Armada Music.

0.45 uur Nog een teken dat je het als dj gemaakt hebt: je eigen loge. Voor de buitenstaander een kleine witte ruime met een tafel, vier stoelen en een kleine frigo, voor De Laet en zijn vrienden een klein, egostrelend paradijs. Zeker als je naast idolen als Bonobo en Paul Kalkbrenner zit en je de jongens van Claptone in de gang tegenkomt. De Laet glundert als een kind in een snoepwinkel: "Enkele maanden geleden moest ik mijn loge nog met drie anderen delen, en kijk nu. The Avener en Bakermat kwamen daarnet 'hallo' zeggen. Dat zijn helden en die komen nu gewoon een babbeltje met mij slaan."

Maar de jonge Brusselaar houdt het voorlopig bescheiden. Op zijn rider geen zotte eisen zoals kisten van de duurste champagne en kommen met enkel blauwe M&M's, enkel een fles wodka. "Voor mijn vrienden. Ikzelf houd het bij pintjes. Tot voor kort waagde ik me daar zelfs niet aan. Ik zat stijf van de schrik in mijn loge, overdreven gefocust. Nu weet ik dat een biertje wat kalmeert."

1.15 uur Na het oplijsten van alle nummers die hij straks door elkaar mixt voor Sabam ("het saaiste deel van de job"), wil De Laet nog een optreden meepikken met zijn vrienden voor hij zelf het podium op moet. "Dat is het enige dat ik mis: gewoon wat rondhangen en me amuseren met mijn vrienden. Ik ben nu altijd weg. Toen ze na de examens gingen feesten, kon ik er ook niet bij zijn. Dat pikt dan wel een beetje."

Maar eerst heeft hij nog een meeting in zijn loge met Coca-Cola. Om half twee 's nachts, "want dat was het enige moment dat ik nog een gaatje vrij had". Een meeting die ter plaatse eigenlijk een heuse dj-workshop blijkt te zijn, waarbij De Laet een uur voor zijn eigen show en nog in halve jetlagmodus aan twee fans allerlei tips en trucs moet verschaffen over kicks, claps en wisselende ritmes. Zijn vrienden moeten alleen naar Bonobo, maar De Laet behoudt zijn immer brede glimlach. Zelfs na de tiende selfie met Coca-Cola-petje.

2.30 uur De andere optredens lopen uit, De Laet zijn dj-show wordt een uur verlaat. Maar als hij zijn vrienden wil vervoegen, klopt de ene na de andere journalist op de deur. Iedereen wil weten wie die nieuwe Belgische revelatie is.

De jonge dj ondergaat, wederom met een smile. Antwoordt gewillig of hij een vriendin heeft ("Ja, we zien elkaar niet veel maar ze is geweldig."), in welk filmpersonage hij zich herkent ("Amélie Poulain, zij is ook anders dan de rest.") en wat zijn grootste angst is ("Ik wil geen eendagsvlieg worden. Gelukkig wordt mijn tweede single 'Reality' ook goed onthaald.").

Tussendoor tokkelt hij als een bezetene op zijn smartphone. Reacties van fans op zijn Facebook- en Twitter-pagina checken blijkt zijn geliefkoosde bezigheid. "Elke artiest wil graag gezien worden. Al ben ik daar misschien een beetje manisch in. Ik kan honderden positieve reviews krijgen en toch wakker liggen van die ene negatieve."

3.30 uur Vriend Antoine passeert nog even langs de gratis artiestenbar voor een nieuwe lading pintjes en dan gaat de deur van de loge toch even op slot. "Even mentaal voorbereiden." Binnen weerklinkt gelach, en het geluid van een frisbee die door een te kleine ruimte knalt.

4.00 uur Op het moment dat hij eigenlijk zijn laatste nummer had moeten draaien en alle loges stilaan leeglopen, mag De Laet eindelijk richting podium. Met de Coca-Cola-promoploeg opnieuw in zijn zog.

Claptone brengt het publiek nog volop in extase. Ze hebben bekende nummers, dramatische Venetiaanse maskers en een spectaculaire lichtshow. De Laet kijkt vanaf de coulissen toe in zijn grijze T-shirt en jeans, met zijn koptelefoon en USB-stick in een zakje. Zo kalm en ontspannen dat je denkt: dit moet haast gespeeld zijn. "Geïntimideerd? Waarom zou ik? Claptone is fantastisch goed, maar ik ga uit van mijn eigen kracht."

4.20 uur Door het late uur loopt de zaal stilaan leeg. Van de paar honderd diehards die nog overblijven kan de helft nog amper op zijn benen staan van vermoeid- of zattigheid. Overmaat van ramp: bij beginnummer 'No Woman No Cry' valt het geluid even weg.

Maar de dj geeft zich niet zo snel gewonnen. Wild dansend achter zijn draaitafel mixt hij Eurythmics met Doctor Alban alsof het altijd zo bedoeld was, laat hij Manu Chao verrassend vlot overvloeien met 'Do You Think I'm Sexy'. Leeggedanste festivalgangers vergaren hun laatste krachten en kruipen alsnog recht, de zaal loopt mondjesmaat weer vol. Net op tijd om samen op 'Are You with Me' op een orgastisch hoogtepunt te springen.

6.00 uur De Laet springt van het podium om nog snel wat selfies met de fans te nemen, maar hij heeft moeite om zijn teleurstelling te verbergen. "Alles liep mis. Het ergste wat er bestaat voor een perfectionist als ik." Gelukkig staan zijn vrienden klaar met een troostende schouder en snoepreep.

Buiten kleurt de lucht sprookjesachtig roze. De chauffeur wacht om De Laet naar Brussel te brengen, net op tijd voor nog een paar uurtjes slaap voor hij weer in Blankenberge het podium op moet. Voor het eerst die nacht zegt De Laet: "Ik ben kapot. Gelukkig mag ik zondag heel de dag naar mijn grootouders. Heerlijk rustig. Ik kijk er nu al naar uit."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234