Woensdag 27/01/2021

Recensie

'L'Amant double': Waarom je beter geen relatie begint met je psychiater

Jérémie Renier en Marine Vacth.Beeld rv

François Ozon verrast alweer met pikante psychohorror in L’Amant double. Is het er mijlenver over of er pal op? Allebei eigenlijk, en ook nog eens verduiveld entertainend.

Een relatie beginnen met je psychiater: het lijkt ons geen goed idee – zeker wanneer die psychiater ook nog eens een evil twin blijkt te hebben. De depressieve Chloé (Marine Vacth, bekend van Ozons Jeune et jolie) ondervindt het aan den lijve in L’Amant double, een filmisch feestje in de donkerste krochten van je onderbewustzijn, met Brian De Palma en David Cronenberg achter de draaitafels.

Chloé kampt al jaren met aanhoudende buikpijn. Is de liefdeloze relatie met haar moeder de oorzaak? Na een paar sessies bij de attente psychiater Paul (rol van onze landgenoot Jérémie Renier) gaat het alleszins al veel beter. Chloé is verliefd, en al snel trekt ze bij Paul in. Maar die blijkt een groot geheim te hebben: een identieke tweelingbroer (opnieuw Renier, maar dan veel stoerder), waarmee hij een gruwelijk verleden deelt. Chloé gaat bij hem op bezoek, en komt zo ook zelf in contact met een andere kant van zichzelf.

Geloof uw ogen niet

Een doctoraat in de psychologie zal Ozon misschien niet krijgen voor deze film – L’Amant double is vooral het product van iemand met een zeer levendige fantasie – maar hij toont zich wel een meester in pikant entertainment. Renier die zichzelf een tong draait, Chloés seksuele experimenten, en natuurlijk het nu al legendarische vaginashot... We betrapten onszelf op een voortdurende grijns, die alleen zo nu en dan verstoord werd door een lichte huivering.

Ook visueel valt er veel te snoepen: Ozon creëert een labyrintisch spiegelpaleis vol reflecties en eindeloze spiralen. Geloof vooral uw ogen niet, maar geef ze wel de kost.

Is deze film er nu mijlenver over, of er pal op? Allebei eigenlijk, want als L’Amant double iets bewijst, dan wel dat er niet zoiets bestaat als één waarheid. Verwacht alleszins niet dat u na anderhalf uur alle losse eindjes mooi aan elkaar zult kunnen knopen – de film functioneert volgens dezelfde psychotische droomlogica als Rosemary’s Baby – maar voel gewoon hoe de pijn in uw buik langzaamaan plaats maakt voor heerlijk getintel.

Genre: Psychologische horror
Van: François Ozon
Met: Marine Vacth, Jérémie Renier, Jacqueline Bisset
Duur: 110 minuten

Lees ook het interview met regisseur François Ozon: "Een opengesperde vagina? Wat is daar provocerend aan?" (+)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234