Zondag 25/08/2019

KVS:

uitvoerder zonder inspraak

"Mijn grootvader was wat hijzelf 'ne simpele mens' noemde. Op zijn veertiende bracht hij al met paard en kar bier rond. Later werd hij metser. Mijn pa is in zijn voetsporen getreden. Ik zou anders zijn." Vic De Wachter volgde scheikunde maar deed nooit iets met dat diploma. Hij ging werken in de Antwerpse haven, speelde wat amateurtoneel in Mechelen en liep toevallig Luc Philips tegen het lijf. Die trok hem mee naar het conservatorium in Antwerpen. De Vic zou acteur worden. "Als zoon wil je krampachtig anders zijn, maar na al die jaren merk ik dat ik dezelfde trekken vertoon als mijn vader. Ik lijk fysiek ook steeds meer op hem. "Ik ben in 1978 begonnen, bij het Reizend Volkstheater van Luc Philips. Die had toen een jonge garde rond zich verzamelt met Dimitri Dupont en ikzelf. We speelden De vrek van Molière. Twee jaar later tekende ik een contract bij de Brusselse KVS, naar het schijnt omdat Anneke Petersen, die er toen acteerde, mij zo graag zag spelen. Mijn allereerste rol was in Moordkuil, een thriller geregisseerd door Senne Rouffaer." De Wachter schudt het hoofd. "Een thriller, dat zie je vandaag de dag niet meer op de planken. Vroeger speelden we stukken die rechtstreeks op tv konden."

Het was in de KVS dat hij Gilda De Bal leerde kennen: "We kwamen uit dezelfde stad, maar om de een of andere mysterieuze reden hadden onze paden zich nooit gekruist. Tot we samen speelden in Bezoek van een oudere dame (1980). We speelden broer en zus, maar in werkelijkheid was het pure coup de foudre."

Tijdens Goed (1983) maakte De Wachter deel uit van een cast die we nu op zijn zachtst gezegd een bizarre mix zouden noemen: Koen Crucke, Ivonne Lex, Werther Vander Sarren, Chris Lomme, Sien Eggers en Lucas Vandervost, die later toneelgezelschap De Tijd zou oprichten. "We waren jong en zoekende. Eigenlijk wist enkel Lucas toen al duidelijk wat hij wilde."

Datzelfde jaar stond De Wachter tot zijn eigen ontreddering in de musical Pas op je dochters, al kan hij er achteraf wel om lachen. "het moet een ramp geweest zijn om dat te zien. Niemand van ons kon echt zingen, behalve Frans van der Aa. Maar ja, wat kon je als acteur met een vast contract doen? In die tijd stelde de directeur het seizoensprogramma op, soms - als je geluk had - in overleg met de regisseurs. Wij hadden niks in de pap te brokken, we waren pionnen die op het schaakbord werden gezet. We kregen een rol toebedeeld en we speelden." Van der Aa, De Bal, Eggers en De Wachter waren als pas afgestudeerden bij de KVS gekomen. Alleen merkten ze na zes jaar dat ze de laatste lichting jonge acteurs bleven. "We waren toen al vroege dertigers en moesten steevast met oudere acteurs spelen."

Na De revisor (1987) verlieten De Bal en De Wachter samen de KVS en gingen ze bij het Gentse Arca aan de slag, waar toen net de jonge Jos Verbist (nu artistiek leider van Antigone) en Jappe Claes het roer hadden overgenomen. "We zijn niet met slaande deuren bij de KVS vertrokken, maar hartelijk was het niet. Ze wisten dat ik het beu was." Volgens De Wachter scheurde bij zijn generatie acteurs de kloof open tussen de oude garde die aan het traditionele plannensysteem vasthield en de jonge honden, zelfbewust over hun acteurschap. "Ere wie ere toekomt: Dora van der Groen heeft met haar onderricht acteurs assertiever gemaakt. De acteur bepaalt mee zijn rol in het stuk, je debatteert met de regisseur, je neemt het heft in handen. Het is niet zomaar dat het laatste decennium zowat elke afstudeerklas een eigen theatercollectiefje uit de grond heeft gestampt. Dora heeft haar leerlingen erop attent gemaakt dat een acteur een maker is, geen uitvoerder. Ik ben veel te lang uitvoerder geweest."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden