Woensdag 07/12/2022

KVS/de bottelarij in de prijzen

theater

slotdag van het theaterfestival

Het Theaterfestival in Vlaanderen is voorbij. Een nieuw seizoen begint, de jacht is weer geopend. Daar horen meteen ook richtlijnen bij: de jury van de Thersitesprijs maakte met haar keuze voor de KVS/de bottelarij een duidelijk statement, de jongeren van de workshop 'Uit de coulissen' namen geen blad voor de mond en ook Vlaams minister van Cultuur Van Grembergen zei min of meer waar het op stond.

Brussel

Van onze medewerkster

Liv Laveyne

Thersites, de vakvereniging voor theatercritici, reikte dit jaar haar prijs uit aan KVS/de bottelarij. Juryleden-recensenten Tom Rummens (De Morgen), Els De Bodt (Het Belang van Limburg) en Maarten Quaghebeur (Klara) prezen de KVS omdat ze "haar taak als stadstheater meer dan naar behoren waarneemt". Een Koninklijke Vlaamse Schouwburg in hartje Molenbeek leek enkele jaren geleden, toen de vervallen schouwburg in de Brusselse Lakensestraat tot verhuizing noopte, een hachelijke onderneming. Inmiddels is de bottelarij een begrip geworden en de KVS een theater dat samenwerking met andere gezelschappen en gemeenschappen niet schuwt. Daarvan getuigden de vele coproducties (Studio Tokio van het Toneelhuis, Das theater, Publiekstheater, Dito'Dito) en de aandacht voor de Maghrebijnse wereld voor hun stoep met S.T.O.E.M.P en het Halqa-festival. "Dat is moedig, alert en mooi", aldus de jury.

Siska en Barbara, twee meiden die deelnamen aan de jongerenworkshop georganiseerd door Mooss tijdens het Theaterfestival, namen geen blad voor de mond tijdens hun redevoering. Ze pleitten voor een jongerenjury (curator?) op het Theaterfestival en meer inspraak bij de keuze van schoolvoorstellingen. Ze gaven 'tante Trees', slang voor Anne Teresa De Keersmaeker, een sneer en spraken over fierheid, schoonheid en blijheid in het theater (in plaats van twijfel, onzekerheid en bijna kwaadheid die De Keersmaeker in haar 'State of the Union' bij aanvang van het Theaterfestival poneerde, LiLa). "I have a dream dat ik op een dag het theater binnenwandel (lange stilte) en niemand denkt: 'Wat komt die puber hier doen?'"

Eric Antonis, cultuurschepen van Antwerpen, bevestigde wat sommigen al vermoedden: "Het gaat goed met het theater in Vlaanderen". Hij waarschuwde echter dat toegankelijkheid geen intrinsiek kenmerk van kunst zelf is. "Kunst is er niet voor het publiek. Het publiek is er voor de kunst." Bezoekersaantallen noemde hij geen legitimatie voor kwaliteit, maar hij kon vervolgens als Antwerps schepen niet nalaten aan te halen dat zowel de Onderneming (met Macht der gewoonte) als Muziektheater Transparant (met Drift) ondanks hun moeilijkheidsgraad toch volledig uitverkocht waren op de Zomer van Antwerpen. Een beetje trots is iedereen gegund, wars van eigen uitspraken.

Minister Van Grembergen mocht het officiële gedeelte van het Theaterfestival besluiten en gaf aan dat het een bijzonder seizoen beloofde te worden. Voor zichzelf, zijn laatste jaar als cultuurminister én als politicus, maar ook voor de makers. "Jullie moeten tegen september een nieuw beleidsplan schrijven", waarschuwde de meester streng maar met een knipoog. Gecharmeerd van de lovende woorden van De Keersmaeker aan het adres van de overheid, was hij trots op "de hoge vlucht die de podiumkunsten genomen hebben". Maar ook hij maakte zich zorgen. Niet over kritieken als 'rendeert het cultuurbeleid?' of 'wordt kunst routine?'. Daar wenste Van Grembergen geen doekjes rond te winden: "Er wordt hard gewerkt in de kunstensector en er wordt niet gemorst met belastinggeld." Maar hij ontweek de heikele punten voor de toekomst niet. De keerzijde van een gediversifieerd aanbod is overproductie. De keerzijde van autonomie en zelfregulering is dat gezelschappen zelf beslissen over vermenigvuldigen en delen. "Het aantal kan niet blijven groeien. We moeten durven denken aan een status quo. De vraag is: zijn jullie daar klaar voor of schuiven jullie de hete aardappel door naar beoordelingscommissies en administratie?" Van Grembergen schuwde een por niet. Een beetje boksen in de kunstensector kan dan ook nooit kwaad. Dit in weerwil van de Antwerpse dame die bij de slotvoorstelling Sonic Boom (waarin een danser zichzelf snijdt en geslagen wordt, LiLa) riep: "Mennekes, stopt daar nu eens mee!"

Eric Antonis: 'Het gaat goed met het theater in Vlaanderen'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234