Zondag 27/09/2020

‘Kus me nogmaals’, of de Peter Pan in de Italiaanse man

Hebben Italiaanse mannen echt zoveel last van bindingsangst? Weigeren ze, net als Peter Pan, om volwassen te worden? In 2001 stonden die en andere vragen centraal in L’ultimo bacio van scenarist-regisseur Gabriele Muccino. De film werd in Italië een stevige kaskraker. Tien jaar later wil Muccino met Baciami ancora kijken hoe het nu met de protagonisten van weleer gesteld is.

Dat de thema’s van L’ultimo bacio (‘De laatste kus’) toch geen Italiaans monopolie vormen, mag blijken uit het feit dat regisseur Tony Goldwyn in 2006 met The Last Kiss voor een Amerikaanse remake zorgde. In beide films begon het verhaal met een aanval van bindingsangst en existentiële paniek als een van de personages verneemt dat hij binnenkort vader zal worden. Is hij wel klaar voor die verantwoordelijkheid? Zit de rest van zijn leven nu gebeiteld? En heeft hij voor de laatste keer een nieuw meisje gekust?

In de vervolgfilm Baciami Ancora (‘Kiss Me Again’) zijn de thirtysomethings van toen intussen de veertig genaderd. Hun hechte vriendschap is overeind gebleven, maar bij niemand is het leven echt in een definitieve plooi gevallen. Carlo heeft zijn echtgenote verlaten, heeft een verhouding met een jongere vrouw, voedt zijn dochtertje in co-ouderschap op, maar aarzelt om de echtscheiding te laten formaliseren. Paolo woont nog steeds bij zijn oude moeder en heeft pillen nodig om zijn manisch-depressieve buien onder controle te houden. Adriano komt net uit de gevangenis (na een domme poging tot drugssmokkel) en zoekt opnieuw contact met zijn vriendin en het zoontje dat hij lang geleden in de steek liet toen het amper een jaar oud was, Marco probeert al jaren tevergeefs voor nageslacht te zorgen, is nu in therapie en gedraagt zich ook nog eens zo ziekelijk jaloers dat hij bij wijze van spreken zelf zijn vrouw tot overspel drijft. En Alberto blijft zweren bij onenightstands en dromen van een avontuurlijker leven in een of ander exotisch land. Ze zijn allemaal ouder, maar daarom niet noodzakelijk wijzer geworden.

Aan spanningen en confrontaties dus geen gebrek. Met al die emotionele en relationele conflictstof zou men desgevallend een volledige jaargang van een of andere soapserie kunnen vullen, maar scenarist-regisseur Gabriele Muccino houdt de verschillende ingrediënten doorgaans behoorlijk in evenwicht, ook al balanceert hij soms op de rand van pathos en melodrama.

Schuld en boete

Muccino houdt een levendig tempo aan, zorgt voor een welkome afwisseling tussen ernst en humor en wordt daarbij zeer goed geholpen door een uitstekende ensemblecast, die zich regelmatig eens goed mag laten gaan in allerlei heftige uitbarstingen en klinkende ruzies. “Je moet boeten voor je vergissingen”, zegt een van de vrouwelijke personages op een bepaald moment. Schuld en boete zijn dan ook cruciale elementen in deze complexe relatiekroniek, net als dat blijkbaar onblusbare gevoel van ontevredenheid, gevoed door de vrees iets te zullen mussen. Of gemist te hebben.

De mannelijke cast van L’ultimo bacio werd opnieuw opgetrommeld, maar bij de vrouwen liet Giovanna Mezzogiorno verstek gaan als Giulia, de vrouw van Carlo. Bij de nieuwkomers is er nu ook een kleine bijrol voor Valeria Bruni Tedeschi (zus van Carla), die op gracieuze wijze probeert overeind te krabbelen nadat zij ontdekt heeft dat haar echtgenoot een dubbelleven leidde.

Nog een leuk weetje: in L’ultimo bacio stond ‘Serpentine’ van dEUS op de soundtrack en in Baciami Ancora is ons land muzikaal vertegenwoordigd door het erg toepasselijke ‘Chanson des vieux amants’ van Jacques Brel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234