Zaterdag 24/09/2022

KURT VANDEMAELE

Nog niet zolang geleden begon ik te twijfelen of ik me niet had vergist toen ik mijn oudste dochter 18 jaar geleden Uma noemde. Niet naar de hindoegodin van het licht en schoonheid, maar naar de enige Uma die ik kende. Thurman. Mijn keuze leek me in ieder geval een stuk verstandiger dan die Conny, die op hetzelfde moment als mijn vrouw in de kraamkliniek lag en op haar deur een geboortekaartje van haar zoon Rambo had hangen. Of was het Rocky? Het was in ieder geval een van de vechtersbazen die Stallone van een gezicht met een scheve mond had voorzien. Ik weet nog dat ik dacht : als hij maar geen balletdanser wordt.

Toen La Thurman in de loop der jaren enkele gênante acteerprestaties neerzette, maakte ik me nog geen zorgen. Het was wel even slikken toen ze het gezicht werd van dat tassenmerk dat ik met kakmadammen associeer. En na de idiote Schweppes-reclame die bovendien tot in den treure herhaald werd, begon ik te verkondigen dat ik mijn dochter vernoemd had naar het letterwoord dat stond voor 'Union du Maghreb Arabe', omdat ik toen al aanvoelde dat de Arabische landen alsmaar aan belang zouden winnen.

25 jaar geleden sprak ik voor het eerst met haar toen ik Glenn Close ging interviewen voor Liaisons dangereuses. Omdat ze daar ook rondhing en de persagent dat jonge kind aan geen journalist gesleten kreeg, werd mij gevraagd of ik haar even wou bezighouden. Ik wist niets over haar, behalve dat ze een rare voornaam had en zelden haar kleren kon aanhouden. In Baron Munchausen was ze als Venus halfnaakt uit een schelp gekropen en in Liaisons dangereuses had ze ook al niets om het lijf. Thurman was toen nog niet eens achttien maar wel al zeer welgevormd. Vooral mentaal dan, viel me op tijdens ons gesprek. Ik weet nog dat regisseur Stephen Frears geweldig naar haar opkeek. En niet alleen omdat ze een stuk groter was dan hij. Zoveel vrouw in zo'n jong meisje, zei hij, toen we ook even van gedachten wisselden. En hij voegde eraan toe dat ze een boezem had waarmee ze twee man aan de praat kon houden.

Ik herinner me nog dat ze het toen over haar ongewone opvoeding had. Op haar vijftiende had ze de schoolbanken vaarwel gezegd omdat het leven haar meer kon leren. Moeder was getrouwd geweest met Timothy Leary, de prof die ervan overtuigd was dat je door lsd-gebruik een betere kijk op de wereld had. Hij werd de dooppeter van Uma. Haar vader was de boezemvriend van de dalai lama. Uma trouwde op haar twintigste met Gary Oldman, de eerste van haar drie echtgenoten, die het aan zijn naam verplicht was om al op jonge leeftijd een oude snoeper te zijn. Ze zou altijd een ongewone kijk op het leven blijven hebben. Apart mag ze zijn, dat heb ik graag. Verrassend. Zoals in Nymphomaniac. Sinds ik haar als hysterische hoorndraagster aan het werk heb gezien, is mijn vertrouwen in haar terug. Ze mag dan na haar blote beginjaren de helaas onhebbelijke gewoonte hebben aangekweekt om haar kleren aan te houden, zelfs wanneer ze in een pornofilm zit, ze heeft tegenwoordig maar vijf minuten meer nodig om te bewijzen dat als ze goed is, niemand beter kan zijn. In Pulp Fiction en Kill Bill had ze daar nog een hele film voor nodig. Blij dat mijn dochter haar naam draagt.

Nieuw jaar, nieuwe pennen. Filmkenner Kurt Vandemaele schrijft voortaan iedere dinsdag-filmdag een column.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234